Deadlier Than the Male (1967)

Twee sterren waard voor mij.

Een voor de fraaie dames, en een voor de prachtige titelsong van The Walker Brothers.

Verder een film om snel te vergeten.

Maar die song blijft mij eeuwig bij in ieder geval

Wel aardige James Bond-achtig filmpje. Knappe doch koelbloedige dames, Sommer, Koscina, Leigh ... Vooral het eerste halfuur heeft een goed tempo maar stagneert daarna en gaat de lol er een beetje af. De Bond-films zijn ook niet allemaal meer wat het is geweest. Dus waarschijnlijk vroeger een stuk beter geweest. Voor een keer ging best, maar nogal matige Richard Johnson als Drummond. Vervolg hierop Some Girls Do (1969). Voor cult-liefhebbers. 3.0

In hetzelfde jaar waarin You Only Live Twice uitkwam, kwam ook deze James Bond rip-off uit. Wel, eigenlijk geen rip-off want gebaseerd op de boeken over Hugh "Bulldog" Drummond uit de jaren '20 (terwijl de boeken van Ian Fleming pas in de jaren '50 werden geschreven).
De openingsscène is een typische opening die zo in een Bondfilm zou passen, maar dan met vrouwen als de moordenaars. De Duitse Elke Sommer mag zeker gezien worden, onder andere bekend van A Shot In The Dark (1964) met Peter Sellers. Ze speelt hier de koele en sexy killer met verve. Sommige voorvallen zoals de moord op Bridgenorth, die door Irma en Penelope van het gebouw wordt gegooid, zijn redelijk hard gefilmd en doen aan de Connery-era denken, inclusief de koele oneliner van Irma (Elke Sommer):

"I've had man fall for me before, but never like this!"

De film doet bij momenten denken aan dr. No (1962), toen de Bondfilms nog om de spionage gingen en minder om de actie. Er is nog een andere link met de Bond-films. Laurence Naismith in de rol van sir John Bledlow, zou in Diamonds are forever (1971) de rol spelen van sir Donald Munger.
Deadlier Than The Male is minder een spoof dan bijvoorbeeld Our Man Flint (1966), maar neemt zichzelf eerder serieus. In hoeverre de film de boeken volgt weet ik niet, ik heb ze namelijk nooit gelezen.
Er ontbrak waarschijnlijk een budget groot genoeg om met de Bondfilms te concurreren, er zijn dan ook geen spectaculaire actie-scènes in deze film. Het reusachtige schaakspel vind ik dan wel weer leuk gevonden. Er wordt tamelijk veel gepraat in deze film, en er gebeurt weinig ophefmakend. Na ongeveer 40 minuten valt het allemaal een beetje stil en kreeg ik een beetje het gevoel naar een aflevering van The Saint of The Persuaders te kijken. De muziek in deze film is aangenaam en er heerst een leuk vakantiegevoel eens Drummond en zijn neef naar het eiland reizen, ergens in het Middelandse Zeegebied denk ik, maar waarvan ik de naam niet meer kan herinneren. Het Bondgevoel komt dan weer terug, vooral als de afrekening tussen Drummond en Petersen (Nigel Green) zich afspeelt in het eerder genoemde reusachtige schaakspel.
Richard Johnson is duidelijk geen tweede Sean Connery, maar hij is in ieder geval beter dan sommige Bondvertolkers zoals het model George Lazenby en de huidige Bondvertolker. Johnson is niet zo atletisch als Connery maar heeft suave, charme en een goede timing in de dialogen, wat soms voor wat humor zorgt.

"Who taught you to play?"
"Chess? ... Sir John... Check!"
"Well, he's a good teacher."

Aangenaam kijkvoer ook door Elke sommer.