Alien from L.A. (1988)

Kathy, Kathy, Kathy Ireland, wat doe je me aan! Die stem, dat kan toch niet! Beeld je de meest irritante piepstem in en vermenigvuldig de irritaitefactor met twee. Dan krijg je ongeveer een idee wat ik bedoel. Het verknalt de hele film, die afgezien dat toch niet al te best was.

Een aanvankelijk hevig bebrilde Kathy Ireland die er per minuut hotter bij gaat lopen piept zich een weg door een wereld die een soort mix is van Mad Max en Labyrinth, zoekend naar haar vader en een gezonde dosis avontuur. Klinkt allicht niet onaardig maar is in werkelijkheid bijzonder vervelend en langdradig, al zit het met de aankleding wel snor.

1,5*.

Kathy Ireland.

Een knappe meid - en niet alleen dat ze er erg plezierig uitziet, zakelijk gezien ook. Naar verluidt een van de rijkste voormalige supermodellen, en vooral omdat ze daar handig met de licentiering van haar fraaie smoeltje is geweest. En met nogal wat dank aan Kmart die daar kennelijk graag aan meegewerkt hebben - en ongetwijfeld ook met dank aan het Nederlandse belastingstelsel, want dat is bijzonder interessant voor het ontwijken van belastingen over licentie-inkomsten.

Als actrice doet ze het ook niet zo heel slecht. Nouja, met een kanttekening wel, want die stem doet je verlangen naar een Duits nagesynchroniseerde versie. Of dat haar echte stem is of dat dat speciaal voor de film zo getruct is is me om het even eerlijk gezegd.

In beeld ziet het er allemaal wel leuk uit, en de poster is ook erg mooi en veelbelovend - wat me overigens opvalt is dat de spijkerbroek voor de normen van toen veel te grote gaten had, in plaats van de slijtplekken die je toen hoorde te hebben. Maar het zou nu precies passen in de huidige mode.

Wat de film nekt is vooral het verhaal. Absoluut onnozel en nergens interessant - een volstrekt mislukte combi van een verhaal voor kleuters en volwassen acteurs. Je kan de film wel gebruiken als een soort aquarium-dvd, maar dan wel met het geluid en ondertitels uit. Meer dan dat moet je er niet van verwachten.