I Mostri (1963)

Een cynische satire in sketches waarin Dino Risi afrekent met de "menselijke monsters" - huichelaars, leugenaars, dieven, personen die hun partner bedriegen, enz.. Humor met veel maatschappijkritiek en soms een bittere nasmaak.

Vittorio Gassman en Ugo Tognazzi kregen een Award voor hun opmerkelijke vertolking - ze komen in vrijwel alle segmenten voor en zijn soms door hun make-up moeilijk herkenbaar - op het Mar del Plata Film Festival in 1964.

WAARSCHUWING: deze film duurt in de Italiaanse release bijna 2 uur,zoals IMDB ook keurig aangeeft.Met die US versie hebben wij natuurlijk geen hol te maken.

Terzake:net als "il sorpasso" een Risi/Scola samenwerking en een film die er ondanks de afwijkende structuur sterk aan verwant is. Vrijwel Alle personages-vooral die van Gassmann natuurlijk-zijn kopieen van Bruno uit IS,terwijl G's exuberante spel contrasteert met de meer ingetogen stijl van Tognazzi( wel minder ingetogen dan Trintignant) .Bovendien worden de luchtige 2 uur hier ook besloten met een tragisch einde.Het overheersende motief zou je : ego,ego,ego kunnen noemen.

Zoals je mag verwachten is het niveau van de sketches-die in duur varieren van 30 seconden tot dik 10 minuten-nogal wisselend.De clou is soms meteen duidelijk of soms ook geheel afwezig.Mijn persoonlijke favorieten waren het eerste stuk met vader en zoon Tognazzi( dwz. ook zijn irl zoon Ricky),al is de punchline daar wat flauw, en het hele korte "latin lovers" met een voor die tijd gewaagde "romantische" ontknoping.

Gassmann( die de meeste tijd bij de visagie moest doorbrengen) en Tognazzi excelleren beiden,terwijl Mercier helaas slechts in 1 deel te zien is,maar dan goed ook.

De overeenkomst met IS blijkt ook uit de upbeat muzikale score, gelardeerd met veel pophitjes uit die tijd.

Nu wel, maar het zal wel niet zo geweest zijn toen Kos in 2003 de film toevoegde en een crewlid dit verifieerde.

Ikzelf heb die prent lang geleden eens gezien en er toen ook niet op gelet.

Het gebeurt heel vaak dat er gegevens over films op de imdb gewijzigd worden, bvb dat de taal van de titel gewijzigd wordt, dat plotcorrecties worden toegevoerd.

Leugen, bedrog, bluf, huichelarij, onverschilligheid, hypocrisie, ontrouw, de pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet....

Dino Risi zet hier een twintigtal - we komen er nog goed van af - universeel menselijke onhebbelijkheden en kleinzierigheden op een rijtje.

Het geheel is een amusant kijkstuk. Uiteraard de ene scène al gevatter en geslaagder dan de andere.

Doorgaans kunt ge u er aan verkneukelen en soms lichtjes ergeren maar het blijft luchtig en ge kunt volop geniet van twee Italiaanse topacteurs als Ugo Tognazzi en Vittorio Gassman.

Ook filmisch best te waarderen met enkele knappe, originele beeldcomposities.