Tribute to a Bad Man (1956)

Cagney speelde niet in veel westerns, technisch gezien maar in drie. Zo sprak trad hij bij een vierde (Arizona Bushwackers) enkel op als verteller. Had graag meer van hem willen zien in dit genre. Cagney speelt hier een mooi haast on-Hollywoodiaans karakter die op het eind toch nog zo veranderd om het verplichte standaard einde te krijgen. Dit is een grove fout van of de regisseur of de studio of beiden. Het past gewoon niet bij de rest van de film. Desondanks 3.5 sterren.

James Cagney zet een van zijn beste western rollen neer in zijn na dagen van zijn imposante carriere , hij speelde inderdaad weinig westerns maar deze steekt er toch boven uit.

Cagney als de hardvochtige rancher Rodock speelt uitstekend en trekt de hele film naar zich toe. Ook goede bijrollen van McNally, Papas en in een kleine rol Lee van Cleef.. Een goed en boeiend verhaal, tot aan het allerlaatste einde. Dat einde had voor mij anders gemogen, komt me nu iets te Walt Disney-achtig over.

Zoveelste film waarin James Cagney zijn harde, gewelddadige levensstijl uiteindelijk afzweert en niet zelden omwille van een vrouw.

Niet een echt overtuigende film. Voor de liefhebbers van Cagney en die krijgen wat ze verwachtten.

Say, friend... You don't just happen to have one of them new mail order catalogues?

Ik heb Tribute to a Bad Man al geruime tijd (lees: ettelijke jaren) liggen, maar ik had me er nog nooit aan gewaagd. De reden waarom ik hem had opgenomen was tegelijkertijd ook de reden waarom ik hier zo lang mee had gewacht en die reden is namelijk James Cagney. Als je deze tegenstrijdigheid begrijpt, dan neem ik mijn hoed voor je af, want het is één van de meest kromme zinnen die ik ooit al heb neergeschreven. Soit, wat ik er dus mee bedoel is dat ik een groot fan ben van Cagney in zijn gangsterfilms en eerlijk gezegd mijn twijfels had of hij me in een western wel ging kunnen bekoren.

En die twijfels smolten al vrij snel weg voor zon, want Cagney is hier heerlijk in zijn sas als de norse en wraakzuchtige Jeremy Rodock. Cagney vloekt, zuipt, hangt mensen op of martelt ze... Als Rodock draait hij er duidelijk zijn hand niet voor om en het is eerlijk gezegd genieten van het eerste deel van de film. Naarmate de film vordert komt zijn jaloezie ook nog eens meer en meer op de proppen en de film leek af te stevenen op een dikke 4*. Ik vond het in ieder geval interessant om te zien hoe Rodock meer en meer de vernielzuchtige kant opging en hiermee er uiteindelijk voor zorgde dat Jacosta van hem wegging. Jammer genoeg besluit regisseur Robert Wise in de laatste minuten dat compleet om te gooien en eindigen Rodock en Jacosta toch nog met elkaar. Dit gecombineerd met de mierzoete voice-over (vreemd ook dat Steve zo lyrisch is over het koppel, want ik had de indruk dat hij en Rodock toch niet echt goede vrienden waren geworden) zorgt ervoor dat de film toch wat van zijn flair verliest. Zonde eigenlijk, want voor de rest is dit een Western die best wel gezien mag worden. Toegegeven, het verhaal op zich had iets meer vlees mogen hebben, maar het blijft boeien voor anderhalf uur.

Bovendien kan Tribute to a Bad Man ook nog eens rekenen op een uitstekende cast. Cagney is zoals gezegd uitstekend (interessant eigenlijk hoe een veelzijdig acteur dat is, want hij heeft ook nog een tijd in onder andere musicals meegespeeld), maar het is vooral Irene Papas die erg sterk is. Oorspronkelijk was de rol van Jacosta bedoeld voor Grace Kelly, maar dat ging echter niet door vanwege haar aankomende huwelijk en ik ben daar niet slecht gezind om, want ik betwijfel of Kelly dezelfde finesse had kunnen leggen in de relatie met Cagney. Legende Lee Van Cleef heeft hier ook nog een erg minieme bijrol, had daar op zich wel iets meer van verwacht toen ik zijn naam op de openingscredits zag verschijnen, maar sowieso is iedereen hier wel op zijn plaats.

Aangenaam verrast dus. Normaal gezien was de hoofdrol weggelegd voor Spencer Tracy en hoewel ik die ook erg graag zie spelen, is Cagney hier geknipt voor. De chemie met Papas is overduidelijk aanwezig en het is dan ook zonde van het einde dat me met een onvoldaan gevoel achter liet. Typisch gevalletje van hoe je eigen film onderuit te halen. Zonde, maar ik heb me nog altijd wel vermaakt met de overige 90 minuten.

3.5*