Passport to Pimlico (1949)

Alleraardigste produktie uit de Ealing Studios. Het eerste uur verstild glimlach-plezier maakt plaats voor heerlijke lachbuitjes in de laatste 20 minuten, waar alles compleet over-the-top gaat, incl. melkvliegtuigen en varkens aan parachutes.

Een film die een moderne adaptatie / remake wel waard is, Passport to Pimlico is wel een zeer brave komedie, dat kan extravaganter en vooral bijtender. Prima vertier: 3,5*

Gedateerd, uiteraard... maar let eens op hoe efficiënt de karakters worden neergezet, hoe warmbloedig-levend het portret van een kleine wijkgemeenschap is en hoe gemakkelijk het is om met de innemende personages mee te leven. Dat zijn kwaliteiten van de scenarioschrijver (Ealings usual suspect T.E.B. "Tibby" Clarke) èn van de film waar niet te licht over mag worden gedacht.

En de Dutch Connection : Clarke kwam op het idee voor deze film toen hij een kranteartikeltje las waarin verhaald werd hoe het Canadese parlement tijdens de ballingschip van het Nederlands koninklijk huis in Canada een wet had aangenomen waarin de kamer waarin Juliana van Beatrix zou bevallen tijdelijk Hollands grondgebied zou worden om een "constitutional crisis" te voorkomen omdat volgens de Nederlandse wet een Nederlandse erfgenaam op Nederlands grondgebied moet worden geboren. (Beetje raar dat Clarke daarvoor een Nederlands voorbeeld nodig had, want ik hoorde vroeger altijd dat Engelse upper-class-dames die in het buitenland moesten bevallen daarvoor altijd een Engels schip opzochten omdat dat ook altijd Engels grondgebied is.)

Een film die maar matig weet te boeien en buiten een enkel amusant lachje niet meer teweegbrengt. Het mag gezegd worden het concept is uitermate goed, maar de uitwerking is behoorlijk oubollig. Dit viel mij tevens al op bij meerdere Ealings Studios producties als Genevieve. Waar geregeld dit soort films wat stroef op gang komen, uitmondend in een complete chaos, viel dat hier enorm tegen. Er is wel chaos, maar leuk was het niet. Gelukkig viel er genoeg te genieten van een zichtbaar met plezier spelende cast,

Passport to Pimlico wordt beschouwd als een van de klassieke komedies van Ealings. Dat de film duidelijk die specfiieke stempel heeft valt niet te ontkennen, maar ervaring leert dat de kwaliteit zeer wisselvallig is.

Goeie film waarin een wijk in Londen plots een onafhankelijke staat wordt als een oud verdrag wordt gevonden. Een origineel gegeven dat hier vermakelijk is uitgewerkt en genoeg leuke scenes oplevert. De bewoners van de wijk worden goed neergezet en de film duurt zeker niet te lang.

" I don't want to set the world on Fire", klonk het in het liedje, maar dat deden die "Bourgondiërs" toch bijna.

Wat slapjes in het begin, maar na wat wenning aan de stijl en het karikaturale van de personages, best grappig, met allusies op allerlei toestandjes uit die tijd.

Weer een typische Ealing comedy. Minder braaf dan de gemiddelde Amerikaanse evenknie en vooral conceptueel heel goed bedacht en uitgeschreven. Dat de karakters en dramatische wendingen ondergeschikt zijn aan dat concept, hoort er ook een beetje bij.