To Sir, with Love II (1996)

zeer mooie film,ik vind het echt raar dat nog zo weinig mensen hebben gestemd op deze film.echt een aanrader.

gisteravond beide versies gezien (1967 en 1996)

2 heerlijke films om te zien

wel prettig om beide films achterelkaar te kijken ivm de flashbacks

was toch samen >200 minuten genieten.

beide films toch wel 3.5 ster waard echt de moeite waard

Het vervolg op To Sir, With Love. Na zijn pensioen in Engeland gaat Mark Thackeray lesgeven op een probleem school in Chicago. Het blijkt dat de leerlingen daar evenveel snakken naar de wijze lessen van mr Thackeray als de jeugd in Londen. De film zou normaal gesproken een matige film zijn maar doordat Sidney Poitier zijn rol als Mark Thackeray reprised stijgt hij toch boven de middelmaat uit. Hij weet een aantal van de jonge en onervaren acteurs hun spel naar een acceptabel niveau te tillen. Daarnaast speelt hij ook goed samen met Daniel J. Travanti (Pizzaman Furillo uit Hill Street Blues) en Saundra Santiago(Miami Vice en de Sopranos). To Sir, With Love II: Hard Times In Chicago is dus de moeite waard om te bekijken.

Deze stond als extra op de UHD van het eerste deel. Dus ook maar gekeken.

Op zich heb ik niks tegen een sequel wanneer er 30 jaar tussen zit. Het is dan juist wel interessant hoe alles zich in tijd heeft ontwikkeld. En Bogdanovich heeft met The Last Picture Show laten zien een prima acteur-regisseur te zijn.

Nadeel van sequels is dat ze vaak formule werk is met een hoog deja vu gehalte tot gevolg.

Dit deel twee wint er geen doekjes om. Het plot is een volledige kopie van het origineel. Londen van de jaren 60 is ingeruild voor Chicago jaren 90.

Maar deze film is helaas wel op alle vlakken minder. De fotografie is kleurloos (was het made for tv?), de personages zijn meer typetjes en van het sentimentele einde draait je maag om.

Maar het kijkt verder prima weg en Portier draagt de film fluitend.

Toch net een kleine voldoende. Krappe 3*