De Johnsons (1992)

Meteen in het begin van de film schoot me een vergelijking te binnen. En jawel,... met Intensive Care, de allerslechste film die ik tot nu toe gezien heb. Gelukkig is deze beter, maar de vergelijking was niet helemaal misplaatst. Een aantal scenes lijken gewoon gebasseerd op Intensive Care: denk aan de scene waar Emalee één van de zeven psychopaten te lijf gaat met een mixer (?), precies hetzelfde als de 'boorscene' in intensive care. En zo waren er nog wel een aantal vergelijkingen. Gelukkig zit hier nog enigzins een idee achter en is het soms best angstaanjagend.

Kenneth Herdigein (professor Keller) acteert bijzonder zwak, evenals zijn vader. Monique van de Ven heeft het ook veel beter gedaan. Esmee de la Bretoniere doet het niet eens zo slecht.

Ik vond de locaties eigenlijk niet goed bij de film passen. Dit kan ook komen doordat het verkeerd in beeld werd gebracht, de beelden hadden veel indrukwekkender kunnen zijn.

Niet eens zo slecht, maar zeer indrukwekkende scenes wisselen zich te vaak af met amateur beelden. Soms ook nogal ongeloofwaardig: Van de Ven die vanaf 14 hoog ofzo naar beneden springt in een berg afval en daarna gewoon vrolijk verder rent... Yeah right!
2.5*

Aardig horrorfilmpje heeft zo z'n zwakke momenten (de ontsnapping van de broers), maar kent ook spanning en er wordt goed gespeeld door de jonge Esmée de la Bretonnière. Het einde is bizar, maar wel leuk bizar zeg maar...

3*.

Redelijk vermakelijk Nederlands Horrortje. Al lijkt het soms wel een beetje op een toneelstuk. Het verhaal opzich was wel goed alleen eng is ie nergens. Wel vond ik Esmee de la betoinerre een lekker wijf en Monique van der Ven wist er ook weer iets moois van te maken. De film heeft wel iets te maken met een legende en der word ook een soort codewoord in gebruikt: De hoofdpersonage die 14 word, 7 jongens van 21 jaar die 14 jaar geleden een massamoord pleegden. Heel veel zevens worden er in deze film gebruikt. Het einde doet je wel weer denken aan ...toen waren er nog 6..... toen waren er nog 5.....

Vermakelijk Nederhorrortje maar geen hoogvlieger.

3,0*

Een redelijk vermakelijk horrorfilmpje van eigen bodem, al is het soms wel erg matig. Het verhaal is wel geinig verzonnen en de film heeft best een aardige depri-sfeer. Monique van de Ven acteert naar behoren, maar Kenneth Herdigein is maar erg matig. Wel leuk is overigens die vader van hem, die zijn zoon nogal is bedoeld en onbedoeld tegenwerkt. Jammer is echter vooral dat de film zeker in de tweede helft spanning ontbeert, iets wat ik toch wel belangrijk vind in een film als deze. Een pluspunt is daarentegn wel dat de film best goor is, alhoewel de effecten soms wat nep ogen.

2,5*

De Johnsons kent een leuk uitgangspunt en van den Berg probeert zijn film wat visuele flair mee te geven, maar het script is een drama. De scène met het elektrische broodmes is hiervan het toppunt. Dit had een leuk cult-filmpje kunnen worden, maar van den Berg hinkt teveel op twee gedachten. De Johnsons is uiteindelijk te belachelijk om serieus genomen te worden en vooral in het begin te serieus om met een korrel zout genomen te worden. Matig.

2*

Nederhoror.

Dat Nederland een historie heeft met horrors komt niet alleen door Dick Maas. Deze enge film komt namelijk niet uit zijn koker maar uit die van Rudolf van den Berg. En niet geheel onverdienstelijk. Sterker nog, dit is een behoorlijk geslaagde griezelfilm van eigen bodem. Zeker in vergelijking met de meeste andere pogingen door de decennia heen. Op een paar minpuntjes en een ietwat overdreven finale na, is het vooral genieten van een hoogtepuntje uit het land der nederhorrors. Dat zit hem in de cast, het aardige tempo, het mooie camerawerk en de avontuurlijke en sfeervolle aanpak.

Goed.

Verbazingwekkend sfeervol met die vreemde occulte rituelen en het continue stadsgezicht vol vuilniszakken. Er zit zelfs wat geslaagde gore in hier en daar. Het is alleen zo jammer dat alle clichés van Amerikaanse horror-klassiekers gevolgd moesten worden. Nu plaatst men het automatisch in de schaduw van in plaats van dat het een eigen smoel krijgt. In die zin weet een Alex van Warmerdam wel meer uit zijn horror-settings te halen.

De Johnsons is een erg bijzondere film van eigen bodem die onterecht een beetje in de vergetelheid is geraakt.

De film verteld het verhaal de Indiaanse demon Xangadix, die volgens de legende een zevenling zou verwekken. Als deze zevenling hun zuster zal bevruchten zal de aarde in volledige duisternis gehuld worden. We volgen een professor van volkskunde en occulte zaken en een moeder en een dochter die gaan kamperen in de Biesbosch.

De voorgeschiedenis van de film is haast net zo interessant als mythe uit de film. Het is oorspronkelijk een Amerikaans project dat was opgezet door Roy Frumkes en Nederlander Richard Abram. Clint Eastwood zou de hoofdrol vertolken en Oliver Reed zou ook meespelen. Het werd echter helemaal niets en toen Abram terug ging naar Nederland nam hij de rechten en de screenplay van Rocco Simonelli gewoon mee. In Nederland werd het verhaal aangepast door Leon de Winter.

Regisseur Rudolf van den Berg was helemaal geen Horror-liefhebber. Hij wilde gewoon een Horror-film maken. Toen hij Jan Doense (Mr. Horror) ontmoete vertelde hij dat als hij hem eerder had ontmoet, hij veel dingen in de film anders zou hebben gedaan. De doorgewinterde Horror-fan zal ook vast dingen zien die net wat te clichématig waren of net anders hadden gekund, maar ergens vond ik het wel fris over komen.

Van den Berg schept in ieder geval een heerlijk staaltje sfeer. Mooi geschoten beelden van o.a. de Biesbosch. Het kleurgebruik en de belichting waren ook heerlijk gedateerd, wat de sfeer ten goede deed. De gore scènes waren soms knullig en onbeholpen, maar op andere momenten zag het weer erg goed uit. Die xangadix vond ik er ook erg gaaf uit zien. Goede muziek ook van Patrick Seymour.

Zoals bij iedere film uit ons landje ken je de helft van de acteurs al van gezicht. Rik van Uffelen en Olga Zuiderhoek herkende ik in ieder geval meteen. Esmée de la Bretonnière en Monique van de Ven speelde hun rollen prima. Kenneth Herdigein was ook wel goed, maar kwam soms erg theatraal over.

Het was af en toe een beetje fout. Typische jaren '90 taferelen, typisch Nederlands acteerwerk en gedoe om seks en dergelijke en volgens mij is Monique van de Ven's Amerikaanse man Indiana Jones als hij zo'n kapmes heeft. Het verhaal had hier en daar beter uitgewerkt gekund en de Johnsons hadden dreigender in beeld gebracht kunnen worden (uiteindelijk lijkt het er meer op dat de Johnsons worden afgeslacht dan dat de Johnsons mensen afslachten), maar al met al vond ik het een bijzonder vermakelijke en zeer degelijke Neder-Horror.

Er zitten een paar belachelijke scènes in, vooral die met de opblaasboot (de longcapaciteit Monique is exceptioneel) en het broodmes (een contactdoos was logischer geweest dan deze MacGyver actie), maar wat is deze film toch sfeervol zeg!

Wat vreselijk.

Nederhorror, een begrip wat sommige onder ons wellicht wel kennen. De beschrijving is dan ook redelijk voor de hand liggend. Ik kan er kort over zijn, niet alles is brak, maar geen enkele heeft me echt heel erg weten te overtuigen. Ik geloof dat een zesje het hoogste cijfer was.

Deze film is in ieder geval 1 van de mindere onder de nederhorror. Ik had er voor de K.O. werkelijk nog nooit van gehoord. En al snel was het duidelijk waarom. Dit duurde voor mijn gevoel erg lang en wist nergens maar een beetje interessant te worden.

Ik ben al niet enthousiast van Nederlands acteerwerk. Maar dit is zelfs nog een niveau daaronder. Het leek af en toe wel zowat uit Azie te komen. Zo vreselijk theatraal was het bij vlagen. Niemand overstijgt een beetje normaal acteerniveau.

De film is zeer vermoeiend, te bedenken dat hij maar 96 minuten duurt. Visueel erg lelijk. Pover geschoten en brakke kwaliteit. Leek regelrecht uit de jaren 60 te komen. De "dromen" zijn voor de rest ook vooral knullig en hebben vloekend kleurgebruik.

Slecht camerawerk en nergens echt spanning. De loop van de film is verwarrend. Soms lijken scenes uit het niets te komen en voegen voor de rest weinig toe. De relatie tussen moeder en dochter is lachwekkend, soms ook veel te theatraal.

Maar, de film kent ook enkele degelijke momenten. De soundtrack is bij vlagen sterk en in de slotfase mag er ook nog wat bloed vloeien. Voor de rest is er weinig aan helaas. Nergens spanning, nergens sfeer, nergens degelijk acteerwerk. Cijfer is er dan ook naar. En ik voel me nog gul ook.

Wat een onsamenhangend zooitje.

Nederlandse horror-films ze zijn bijna op één hand te tellen en de meeste zijn daarbij het aanzien niet eens waard! Door het plot; een meisje dat er rond haar veertiende verjaardag achterkomt dat ze zeven psychopathische broers heeft die haar willen bevruchten uit naam van de Zuid-Amerikaanse god Xangadix, had ik dus best goede hoop want een occulte film over een eeuwenoude vloek, op hol geslagen wetenschap en vooral veel bloed zag ik wel zitten!

Wat was dat dus weer balen, het blijkt niets anders dan lachwekkende horrorthriller! De film heeft een verschrikkelijke opbouw. Het grootste gedeelte is domweg oninteressant, veel drama en puberteitsproblematiek. Daarnaast lijkt het alsof er van alles bij wordt gehaald om maar op een acceptabele lengte te komen. (inclusief een Laurel en Hardy scene) De meest opvallende zwakte, die laat zien dat ze vulmateriaal nodig hadden, is een lange achterlijke scène over het vinden van een dossier van een ziekenhuis.

Ook van veel bloedvergieten was weinig te merken. In het begin zijn alle moorden uit beeld en pas in de slotfase zien we nog wat kills. Ik zit er denk ik niet ver naast als ik zeg dat er nauwelijks gore was te zien. Op één na zijn ze dan ook nergens bloederig. Sowieso werd wat voor gore moest doorgaan in de scenes 'hoofd' beveiliging, exploderende televisietoestel en het elektrische broodmes afgezwakt door flauwe grappen. En de enige keer dat er wel liters bloed aan te pas kwamen, werd dit gebracht op een kunstzinnige manier. (Tja een regisseur van literatuurverfilmingen wat wil je?) En dan is er nog de Surinaamse vader van het hoofdpersonages die is de domste toevoeging van allemaal!

De film was alleen nog het aankijken waard voor aardige nachtmerriesequenties. Echter als je met een budget van ±5 miljoen, niet veel meer biedt dan een film die draait om mannen met aardappelhoofden, (ach waren ze maar een beetje enger geweest?) een oude man in een kippen-pak en een kip in een winkelwagentje? Tja dan stelt het wederom als Neder-horror teleur!