Impressionen unter Wasser (2002)

Iemand dit al gezien? Riefenstahl kennende zal het technisch wel weer een lust voor het oog zijn. Opvallend trouwens dat ze na zoveel jaren weer een film maakte.

Leni Riefenstahl, bekend als filmmaker van Hitler, maakte tijdens de Tweede Wereldoorlog een laatste speelfilm genaamd Tiefland. Deze werd pas in 1954 uitgebracht in Duitsland. Haar verleden bleef behoorlijk aan haar kleven en verder projecten kwamen niet van de grond. Zo had ze het plan om een film in Afrika op te nemen, maar kreeg deze niet gerealiseerd. Ze hield zich daarom vooral bezig met fotografie, van onder meer een Afrikaanse stam in Sudan, en er verschenen enkele boeken.

Niemand had verwacht dat ze ooit nog eens een film zou maken. Tien jaar lang dook Riefenstahl samen met Horst Kettner in het koraalrif, op zoek naar mooie verschijnselen. Deze werden in de loop der jaren gemonteerd tot een korte documentaire van zo'n 45 minuten. Het doel was om deze op haar 100ste verjaardag uit te brengen. Een jaar later overleed de filmmaakster.

Impressionen unter Wasser begint met een korte introductie van de Riefensthal, wat meteen ook de enige vorm van dialoog is in de documentaire. De gehele speelduur is een montage van het pracht en praal wat het koraalrif heeft te bieden, onder begeleiding van rustgevende, kitscherige muziek. Er komt een scala aan bijzonder leven voorbij, maar de vorm waarin het gegoten is niet zo interessant. Het doet wat denken aan een clichématige snoezelfilm voor dementerende mensen.

Inderdaad bevat de film prachtige beelden, maar zoals Neo al zegt is manier waarop ze getoond worden niet echt bijzonder en zelfs een beetje vermoeiend (ondanks de slechts 45 minuten speelduur). De panfluiterige, standaard-in-Uw-keyboard-voorgeprogrammeerde-deuntjes werken behoorlijk op de zenuwen. Riefenstahl was overigens (zo lees ik op IMDB) tijdens de opnames de oudste scuba-duikster ter wereld. Fleurt haar c.v. toch weer wat op.

'Zelfs mijn vissen zullen ze fascistisch gaan vinden!'

Dit zei Leni Riefenstahl toen ze in 2002 met deze natuurdocumentaire kwam. Een scherpe opmerking zou je denken, maar wat heeft mevrouw Riefenstahl eigenlijk gedaan om het tegendeel te bewijzen? Heel haar leven geen woord van spijt, het draaide altijd maar om haar en haar films, geen enkele toenadering, niks.

Nu komt het arrogant op mij over.