Det Regnar på Vår Kärlek (1946)

Vreemde combi van komedie, sociaal commentaar op bureaucratie, drama én it's a Wonderful Life achting magisch realisme. Vond het geheel wel werken al vloog Bergman tijdens de rechtbankscène bijna de bocht uit. Heel kleine (voordeel van de twijfel) 4 sterren. Ietwat ondergewaardeerd en niet geheel terecht een vergeten Bergman, al heeft ie tientallen betere films gemaakt.

Ingmar Bergman is zo iemand van wie je je niet voor kunt stellen dat hij ooit jong geweest is, maar hier is het bewijs. Het is de geschiedenis van twee jonge mensen die halsoverkop verliefd worden en samen een nieuw leven willen beginnen. Ze voldoen echter niet aan de normen en waarden van de maatschappij. Ze botsen met de bureaucratie en met de protestantse moraal.

Het is een geslaagde mengeling van sociaal realisme, romantiek en humor. Een verteller doorbreekt de vierde muur om de scènes aaneen te praten. Een jeugdzonde is dat de muziek soms aankondigt wanneer er iets treurigs zal gebeuren. Regen heeft een symbolische betekenis. Tegenover het sombere staren van Birger Malmsten staat de stralende glimlach van Barbro Kollberg.

Vroege, nogal onbekende Bergman. Misschien komt It Rains on Our Love niet in de buurt van zijn beste films, toch vond ik dit een prima film, waarbij ik echt meeleefde met het jonge koppel, uitstekend vertolkt door Malmsten en de mij onbekende edoch charmante Kollberg. Bergman pakt de meedogenloze Zweedse samenleving maar weer eens aan, waar buitenbeentjes en pechvogels uitgestoten worden, maar houdt het gelukkig redelijk subtiel. Alleen die rare snuiter Hakansson vond ik te merkwaardig geacteerd en de uitgebreide scène in de rechtszaal doet vermoeden dat justitie in die tijd nogal om werk verlegen zat. Klein rolletje van Bergman-regular Gunnar Björnstrand als bureaucratische ambtenaar.