En Lektion i Kärlek (1954)

Tartan brengt de DVD 06 December 2004 uit.

Sterke vroegere film van Bergman, die hiermee bewijst dat zelfs zijn minder bekende films kwaliteit hebben.

Vlak na zijn artistieke doorbraak met Gycklarnas Afton en Sommaren med Monika komt Bergman met dit komische drama. Net als Sommarnattens Leende (1955) dus een van de weinige (romantische) komedie's van de regisseur, en evenals die film een inspiratiebron voor Woody Allen (duidelijk zichtbaar).

En Lektion i Kärlek boeit de volle lengte door vooral een fijn script, interessante en intelligente dialogen (vol progressieve ideeën over de liefde) en uitstekend sprankelend acteerwerk (zelfs voor zijn grote doorbraak beschikte Bergman al over een aantal topacteurs). De humor is niet altijd even geslaagd en is ook niet Bergman's sterkste kant, maar gelukkig is dit eerder een sterk relatiedrama dan een komedie.

Deze film zit vol relationele perikelen en dialogen, waarmee Bergman nogmaals bewijst dat hier zijn sterkste kant ligt (in de thema's liefde en familierelatie's).

Verwacht verder geen echte cinematografische hoogstandjes (fotografie is nog niet van Sven Nykvist), maar gewoon een degelijk gemaakte, boeiende film over de liefde van grootmeester Ingmar Bergman. Net als vroegere films als Det Sjunde Inseglet en Gycklarnas Afton in een tamelijk luchtige, maar intelligente stijl.

En Lektion i Kärlek is niet een van zijn beste films, maar meer dan het proberen waard.

Nu te koop bij Moskwood

Zeker weten, wat een pareltje. Mijn 15de van Bergman, en toch een behoorlijke verrassing. Bergman houdt de hele film luchtig , maar weet zijn fascinatie voor liefdesrelaties en diepgang in de dialogen toch behoorlijk te botvieren. Veel mooie scenes, een feel-goodmovie pur sang. Een persoonlijke favoriet bij dezen.

Eva Dahlbeck is trouwens een prachtige vrouw, weer een goeie vondst van Bergman Speelt overigens slechts in 3 van zijn films naar ik meen.

Het eerste halfuur van deze fijnzinnige relatiekomedie is ingewikkeld door de flashbacks. Je moet je aandacht erbij houden om de chronologie te kunnen volgen. De eerste dialoog tussen de twee hoofdpersonages op de trein is misleidend, omdat ze een rollenspel opvoeren. Ze doen alsof ze elkaar voor het eerst ontmoeten, terwijl ze in werkelijkheid een getrouwd koppel met echtscheidingsplannen zijn. Ondanks hun conflict voel je dat ze te veel samen opgebouwd hebben om dat zomaar te laten vallen. Daarna wordt het luchtig, met als thema de strijd der seksen. De vraag is wie een les zal geven aan wie. Er zitten een paar echt grappige momenten in, met name Carl-Adams reactie op het stelen van zi'n verloofde. David heeft in z'n naïviteit niet door dat de felicitaties sarcastisch zijn.

Een opmerkelijk rolletje is er voor Harriet Andersson. Hoewel ze daar vijf jaar te oud voor was, speelde ze de tienerdochter Nix, een meisje dat zich als een jongetje gedraagt. Bergman steekt de draak met maatschappelijke conventies en vastgeroeste rolpatronen.

Ook hier kan ik kort over zijn: prima film.

Komedie is het alleen in die zin dat sommige scenes in een drama wat vreemd over zouden komen.

Maar wat is die Bergman toch een goede regisseur. Ik hou echt van z'n films.

Scènes uit een huwelijk. Dat is wat Lessen in Liefde is. Waar Dahlbeck en Björnstrand twee jaar eerder al een ruziënd echtpaar portretteerden in een van de segmenten van Bergmans Wachtende Vrouwen, mogen ze hun rollen hier voor vrijwel de gehele speelduur nog eens dunnetjes overdoen. In verschillende flashbacks wordt het huwelijk van de twee hoofdpersonen uit de doeken gedaan, waarbij het qua chronologie soms allemaal wat lastig te volgen is. Net als het eerdergenoemde segment is Lessen in Liefde een klucht, een van de weinigen in het oeuvre van Bergman. En je ziet wel dat dat hem minder ligt, al blijft het over de breedte wel interessant genoeg. Grönberg is weer op dreef als schreeuwlelijk en de scènes waarin hij te zien is, behoren tot de sterkste van de film.

Bergman #9

Vond deze huwelijks komedie toch wat minder interessant. Komedie is ook niet mijn favoriete genre en het luchtige drama rondom de kibbellende echtgenotes heeft ook niet zoveel om het lijf.

Maar het blijft Bergman dus alles (acteerwerk, dialogen, beeld en montage) is van hoog niveau. Daardoor kijkt het wel lekker weg.

Krappe 3,5