Rasputin: The Mad Monk (1966)

Goede Hammer alweer met centraal een ijzertsterke karakterschets van Rasputin de gekke monnik. Als vanouds is de plot erg doorsnee. Een mysterieze figuur doet z'n intrede in een dorpje, maakt er wat vrienden en wat vijanden. Iedereen lijkt in de ban van z'n helende krachten, al blijkt snel dat er meer aan de hand is. Uiteindelijk keren ook z'n zogenaamde vrienden zich tegen hem en wordt een grote wraakactie gepland. Leuk gegeven: voor een film van '66 slaagt men er aardig in de suspense de hoogte in te voeren. Constante hierbij zijn degelijke acteerprestaties en een pompeuze score die op een klassieke (= soms opzichtige) manier de emoties van het moment probeert te vangen. 't Is allicht wennen voor liefhebbers van moderne cinema, maar je kan het bezwaarlijk slecht noemen. Het tijdskader speelt hierin een belangrijke rol. Ik vond het in elk geval een meer dan geslaagde film. M'n vijfde film in de Hammer-collectie alweer en het niveau van deze reeks blijft hoog. Op naar de volgende...

Christopher Lee torent boven iedereen uit met zijn vertolking van Rasputin. Niet alleen qua acteerwerk, maar ook qua volume, aanwezigheid en ... danspasjes.

De film heeft z'n freaky momenten, waaronder diverse scenes waarin Rasputin de kijker rechtstreeks aankijkt met zijn indringende ogen.

In een specifieke scene verduistert hij het beeld met zijn handen zodat we alleen z'n stem horen. Als hij zijn handen weer weghaalt, is er een zorgvuldig geplaatste waas op het scherm die alleen zijn ogen scherp doorgeven. Freaky.

Aan het eind weet Lee de kijker nog zelfs op een Mummy-esque manier aan het rillen te krijgen.

Het is Christopher Lee die deze Hammer nog draaglijk maakt. Zijn interpretatie van Rasputin is memorabel en misschien wel een van zijn beste acteerprestaties. Verder is het best armoe troef. Echt spannend wordt het nergens en sfeervol is het al helemaal niet. Bijna alles is binnen gefilmd en van Rusland krijgen we niet veel mee. Jammer. Zo heeft mijn toch door het Hammer-universum nog geen meesterwerk opgeleverd. Op naar The Reptile.

2,5*

Fijne film, met in de hoofdrol een waanzinnige monnik die meent dat alles wat hij onderneemt wel door de beugel kan. Hoe zegt men het alweer?; "de kruik gaat zo lang te water, tot hij barst".

Eindelijk eens gezien en precies gekregen wat ik verwachtte: een enorm sterk acteerwerk van Lee. Hij leek duidelijk plezier te hebben in het spelen van zijn rol. Verder weet de regisseur ook op goede wijze de nadruk te leggen op zijn ogen. De starende blik accentueerd de krankzinnigheid op goede wijze. De sets zijn misschien wat minimalistisch, maar ik vond dat niet heel storend.

Alhoewel de naam Hammer onweerlegbaar met horror is verweven, maakten ze ook verschillende swashbucklers en historische avonturenfilms. Doordat Grigori Rasputin een echt bestaande figuur uit het verleden is, zit deze film hier een beetje tussenin, hoewel het wel duidelijk meer naar een horrorfilm neigt dan historische film.

Het verhaal is dus grotendeels verzonnen, hoewel sommige gebeurtenissen voorafgaand aan de moord op Rasputin wel heel losjes gebaseerd zijn op het memoires van Prins Yusupov. De film zelf werd back-to-back gemaakt met 'Dracula, Prince of Darkness,' met veel van dezelfde castleden en sets die in Bray Studios werden gebruikt. Dit om Hammer geld te laten besparen. De film begint veelbelovend

maar wordt in de tweede helft wat minder interessant. De belevingen die in de Russische aristocratie plaatsvinden, lijken veel op standaard Brits kostuumdrama.

Christopher Lee levert een uitstekende prestatie! Hij heeft er duidelijk erg veel plezier in! Nu liggen de rollen van Rasputin en Dracula ook niet heel ver uit elkaar, beide worden getoond als een duivelse personificatie. Helaas gaat van alleen een paar starende ogen ook niet echt veel angst uit. En tja dat dansen had voor mij achterwege gelaten kunnen worden.

Ondanks de opmerkingen was dit een erg fijne Hammer-film met geweldige elementen: cheezy soft-gore effecten (een afgehakte hand !!) bijna naakt (leve de Britse censuur), maniakaal gelach en spannende muziek, De film is leuk tijdverdrijf van begin tot eind!

De losbandige monnik Rasputin wordt uit zijn klooster gezet wegens dronkenschap en ontucht, waarna hij naar Sint-Petersburg trekt om daar via hypnose en genezingen invloed te verwerven aan het hof van de tsaar. Door de tsarevitsj te genezen, wint hij het vertrouwen van de tsarina en manipuleert hij het Russische bewind. Wanneer hij echter zijn volgeling Sonia opdraagt zelfmoord te plegen, smeden haar broer en medestanders een complot om de “gekke monnik” voorgoed uit te schakelen.

Don Sharps "Rasputin the Mad Monk" gaat over een historische figuur omgetoverd tot bovennatuurlijke krachtpatser. Christopher Lee levert een degelijke vertolking, rauw, magnetisch en fysiek overtuigend als de losbandige monnik. Het script offert historische nuance voor melodrama, maar dat past bij de studio’s Gothic-formule. De kleurenfotografie, het expressionistische licht en James Bernards dreigende score creëren een beklemmende sfeer. Hoewel de plot voorspelbaar verloopt, blijft de film boeien door Lee’s charisma en de morele ambiguïteit van een heilige die tegelijk heelt, verleidt en herrie schopt. De audio van de UK Bluray (Studiocanal) is zeer matig. 3/5. (Mijn stem was verdwenen ☹️)