Sinatra: All or Nothing at All (2015)

Sinatra.

Lange docu, lange carriere, veel feitjes. Vier uur is een aardige kluif en enige affiniteit met Sinatra is dan ook wel aangeraden. Nu heb ik al aardig wat films van hem gezien en puilt onze vinylkast ondertussen uit van z'n platen, dus ik wist in ieder geval wel waar ik naar aan het kijken was. Deze docu is dan ook handig als een soort van "connect the dots" document.

Sinatra is een man die eigenlijk 3 carrieres heeft gehad. Dat zijn er toch weinigen die hem dat nadoen. De opkomst is wat minder boeiend vond ik, al was het wel grappig om de schreeuwerige grietjes te zien toen hij opkwam. Deed me denken aan een aantal Beatles docus, waar men toen ook al beweerde dat het de eerste artiesten waren die zulke reacties uitlokten.

Boeiender is het middenstuk, waar de Rat Pack zichzelf eindelijk vormt. Toch wel het hoogtepunt van wat Sinatra gedaan heeft wat mij betreft, al is het maar vanwege de lol en plezier die hun optredens uitstraalden. Het hele Kennedy verhaal had ik laatst al op film gezien, dat was dus een beetje overbodig.

De nasleep van z'n carriere was ook iets minder boeiend, vooral omdat het toen meer teren op z'n bekendheid was. Gelukkig is dat deel best kort. Van z'n na-carriere leven komen we niet zoveel te weten, maar na 4 uur Sinatra vond ik dat eerlijk gezegd niet zo'n probleem.

Veel archiefmateriaal en weinig bekende fotos/beelden, dus voor de liefhebber zeker aan te raden. Wel valt op dat de docu niet al te kritisch durft te zijn. Een paar kleine referenties naar z'n uitbarstingen, z'n losbandige relaties komen ook wel voorbij, maar allemaal zeer feitelijk en chronologisch. Zo haalt de docu op een bepaald moment aan dat de Rat Pack humor zich een beetje tegen Sammy Davis Jr keerde, maar er op ingaan zit er niet bij. Snel wordt weer doorgegaan met het volgende puntje.

Wie dus écht Sinatra wil leren kennen wordt met deze 4 uur niet eens zoveel wijzer denk ik. Daar is deze docu toch iets teveel feitjes en legendemateriaal voor. Maar zijn carriere wordt wel nauwgezet uit de doeken gedaan, dus in die optiek zeker wel geslaagd. Alleen ben ik natuurlijk niet echt fan genoeg om daarmee erg veel op te schieten.

2.0*

Fraaie en mooie documentaire over één van de grootste zangers die Amerika heeft gekend, namelijk Frank Sinatra (oftewel "The Voice"). Deze zeer lange documentaire is bewust dit jaar uitgebracht, omdat dit jaar Frank Sinatra 100 jaar zou zijn geworden. Dus wat dat betreft is deze documentaire ook een mooi eerbetoon aan hem geworden en dat heeft hij zeker ook verdiend.

In deze documentaire komt o.a. aan bod zijn explosiviteit, zijn pro actieve houding tegen rassendiscriminatie waar hij een hekel aan had, zijn maffia connecties, zijn president connecties (vooral John F. Kennedy, waarvoor hij zich drie dagen heeft opgesloten in zijn slaapkamer om te rouwen om zijn dood, en ook Ronald Reagan, de laatste wel summier), vriendschap met o.a. Dean Martin en Sammy Davis Jr die deel uitmaakten van de "Rat Pack" die bestond uit muzikanten en zangers die vrienden waren van elkaar en die samen ook feest vierden. Dat was misschien ook wel de beste periode van Frank Sinatra. En natuurlijk zijn vrouwenverslaving en vrouwen waarmee hij getrouwd was, te weten Nancy Barbato (zijn eerste vrouw die nu nog leeft en al bijna 100 jaar oud is, waarmee hij drie kinderen kreeg namelijk, dochters Nancy en Tina en zoon Frank Jr. die werd ontvoerd en wat ook in deze documentaire aanbod komt), Ava Gardner (in 1990 overleden), Mia Farrow (groot leeftijdsverschil tussen haar en Frank Sinatra en ze zijn ook maar twee jaar met elkaar getrouwd geweest. Ze zijn gescheiden in 1968, toen ze werkte aan de filmklassieker "Rosemary's baby", welke botste, omdat de film uitliep, met een film die Frank Sinatra ging maken en waarbij Mia Farrow ook de hoofdrol zou gaan spelen) en Barbara Blakeley (waarmee Frank Sinatra tot zijn dood in 1998 is mee getrouwd en daarmee is hij ook het langst getrouwd geweest, namelijk 22 jaar).

Uiteraard zien we ook muzikale performances van hem, maar daar draait het eigenlijk niet echt om in deze documentaire en gaat het vooral om zijn levensverhaal tot het moment dat hij voor de eerste keer stopte met zingen in 1971 (mijn geboortejaar ), tijdens zijn fameuze afscheidsconcert. Dus wat dat betreft is het vooral een zeer leerzame documentaire over hem geworden, die zeer fraai in beeld is gebracht door Regisseur Alex Gibney met archiefbeelden (veel zwart en wit) waarvan veel nog nooit eerder vertoond, foto's en geluidsopnames. Daarbij is Frank Sinatra zelf vrijwel voortdurend te zien en te horen, maar ook andere personen in zijn leven zoals Nancy Sinatra (natuurlijk zijn dochter), Sammy Davis Jr, Harry Belafonte en Mia Farrow.

Ondanks dat ik geen groot fan van hem ben (ik kan hem alleen vanwege een aantal liedjes en het meespelen in films), vond ik het wel een zeer mooie documentaire die me vanaf de eerste minuut tot de laatste minuut (ruim 200 minuten en dat was de versie welke men gisteren op de televisie, NPO 2, uitzond) wist te boeien, interesseren en te vermaken. Ook al heb je niet veel op met Frank Sinatra en weet je niet veel over hem, dan toch is het zeker de moeite waard om deze lange maar zeer leerzame documentaire over hem te bekijken. En hij was natuurlijk ook een fantastische zanger met een geweldige stem en ook geweldige entertainer.

Veruit beste en meest complete documentaire over The Voice, met veel wetenswaardigheden en fotomateriaal, dat beslist uit privécollecties moeten komen.

Heel mooi en interessant was dat er ook plaats was voor Nancy Barbato, Sinatra's eerste vrouw, toch de moeder van zijn 3 kinderen en ook voor de ouders van Frank.

Ben altijd fan geweest van de man. Niet zozeer als acteur, alhoewel, "From here to Eternity", "The man with the Golden Arm", "The Joker is wild"..., maar wel als zanger. Leerde hem kennen via de radio in de jaren 50 ("The Capitol Years", zeggen de insiders), maar leerde nadien dat eigenlijk de jaren 40 op zuiver vocaal, artistiek vlak zijn beste waren.

In de jaren 80 zond de Nederlandse radio (welke zender weet ik niet meer, denk de Tros) een reeks uit van 18 afleveringen : "Welke Sinatra bedoelt U ?". Het bewees de veelzijdigheid van The Voice, The Chairman of the Board, 'Ol Bleu Eyes of wat dan ook.

Met vier uur (!) heeft deze documentaire ruim de tijd om het tumultueuze leven van Frank Sinatra goed uit te spitten, maar toch blijft het geheel een beetje oppervlakkig. Gibney is één van mijn favoriete documentairemakers en zorgt ook ditmaal voor een onderhoudende en bij vlagen fascinerende kijkervaring, volledig opgebouwd uit zeldzaam archiefmateriaal, maar het wil maar niet echt beklijven en bepaalde zaken hadden best onbelicht mogen blijven. Te ruim de tijd nemen om een verhaal te vertellen is niet altijd goed, dat blijkt maar weer eens.

Zo goed als een documentaire over Frank Sinatra maar zijn kan. Prachtidee om de songs van zijn pensioenconcert in 1971 als rode draad te nemen en daar elk hoofdstuk van zijn leven en carrière aan op te hangen. Wat een geschift leven heeft die man gehad. De enorme hoogtes en laagtes, intussen ook nog eens vriend aan huis bij alle USA presidenten vanaf JFK. Na het kijken van deze docu heb je er toch een beetje een beeld van gekregen. Het spreekt voor de makers dat ze niet geprobeerd hebben een louter positief beeld van hem op te hangen. Het is zeker geen hagiografie, ook de mindere kantjes komen aan bod, met onder andere zijn dubbelzinnige relatie met de maffia en omgang met vrouwen.

Hoe groot de verdiensten van de documentaire ook zijn, uiteraard is het niet mogelijk om op een viertal uren tijd ook voldoende aandacht te besteden aan datgene wat hij artistiek gecreëerd heeft. We krijgen wel wat concertflitsen te zien en opnames te horen, maar verwacht geen diepgravende analyse. Met de hier aangeleverde informatie vind ik het evenwel een uitstekende compagnon van het boek Sinatra! The Song Is You: A Singer's Art van Will Friedwald, dat ik af en aan lees. Daarin wordt de muziek helemaal gedissecteerd waarbij je respect voor de artiest en zijn omgeving alleen maar groeit.

Dat Frank Sinatra één van de beste, zo niet de beste, zangers van de 20e eeuw was staat buiten kijf. Dat hij van een tienerster uitgroeide tot een volwassen entertainer en een gevierd acteur is ook algemeen bekend, evenals het feit dat hij met vijf beroemde vrienden (bijgenaamd ‘The Rat Pack’) Las Vegas regelmatig op zijn kop zette is ook niets nieuws. Maar Gibneys bijna vier uur durende documentaire maakt duidelijk dat Sinatra veel meer was dan een playboy en een entertainer. Sinatra’s echtgenotes en kinderen komen uitgebreid aan het woord, evenals vrienden en journalisten die zich ooit verdiepten in het professionele leven van The Voice. Vooral de aandacht voor Sinatra’s sleutelrol in de strijd tegen discriminatie en racisme is fascinerend en wordt bevestigd door zowel Sammy Davis Jr. als Harry Belafonte. En uiteraard zit het vol met live-optredens die enige twijfel over Sinatra’s status als topzanger volledig wegnemen.