Manhattan Baby (1982)

Ik lees hier iets over het begin van brute slachtpartijen, want op de moord op de sekteleider na word er erg weinig geslacht in deze film. Nee, centraal staat een archeoloog die blind raakt door een soort vloek van een Egyptische tombe. Helaas neemt hij hiermee ook een eeuwenoude Egyptische demoon mee die daarna bezit neemt van zijn dochter.
Fulci kan over het algemeen wel een potje bij mij breken. Ik heb door de jaren heen een redelijke sympathie gekregen voor zijn stijl van filmmaken, variërend van (psychedelische) giallo (A Lizard in a Woman's Skin), zombie films (Zombi 2 & 3), slasher (New York Ripper), het openen van hellepoorten (The Beyond, City of the Living Dead) tot zijn parodie op zichzelf (A Cat in the Brain). Allen erg variërend in stijl, maar toch met zijn overduidelijke stempel erop.
Hier slaagt hij er wat minder goed in om zijn eigen stempel erop te drukken. Niet alleen het idee van Egyptische vloeken was al regelmatig gebruikt, maar ook de hele possession van het meisje (ik kreeg last van Exorcist flashbacks) is iets dat we al menig ander maal hebben kunnen bewonderen in andere films.
Het acteerwerk is niet slecht. De kinderen zijn wat minder, maar dat is iets dat men van te voren kan verwachten. Helaas moet ik wel zeggen dat ik de personages niet boeiend vind. Een nogal stoffige archeoloog en zijn "wanhopige" vrouw kunnen bij mij weinig stof doen opwaaien. Dit terwijl er genoeg stof en zand in de film zelf te zien is.
Daarnaast is het voor Fulci's doen een erg tamme film. Niet heel veel actie, weinig gore scenes, er zit gewoon hier en daar niet veel beweging in.
De soundtrack vind ik dan nog best te doen, maar niet altijd even passend bij het beeldmateriaal. Dit komt wellicht ook door het gebruik van de vele verschillende componisten. Zo zien we op de credits van de soundtrack Fabio Frizzi (deed o.a. ook de muziek voor zijn The Beyond, City of the Living Dead, Zombi 2 en A Cat in the Brain), maar ook nog Francesco De Masi (verschillende Italo soundtracks, maar The New York Ripper is de enige Fulci gerelateerde voor zover ik weet), Walter Rizatti en Franco De Gemini (beiden The House by the Cemetery). Erg apart dat hij voor deze film koos om een mengelmoes te gebruiken van alle componisten waarmee hij in die periode werkte, maar goed, hij zal er zelf wel achter hebben gestaan.
Naar mijn mening de minste Fulci die ik tot op heden heb gezien.

Manhattan Baby is een film van Lucio Fulci die ik al langere tijd wilde zien, voornamelijk door de ontzettend sfeervolle poster. Ik had echter grote moeite met het vinden van de film, totdat alexspyforever zo vriendelijk was om hem naar me te sturen .

Een Egyptoloog is samen met zijn vrouw en dochter in Egypte als hij een mysterieuze tempel opgraaft. Tijdens de opgraving raakt hij zijn zicht kwijt. Zijn dochter krijgt een oud amulet van een oude bedelaar. Eenmaal terug in New York gebeuren er vreemde dingen in het appartement van de Egyptoloog. Zou zijn dochter zijn bezeten door een oud Egyptisch kwaad?

Manhattan Baby – een vrij domme titel die enkel naar de setting van de tweede helft van de film verwijst – valt het best te omschrijven als een soort combinatie van The Exorcist en The Awakening. Ook heeft de film een aantal elementen geleend van Poltergeist – bijvoorbeeld wanneer het jongetje verdwenen is en op de spiegel “Help me, Daddy” verschijnt.

Het acteerwerk was – zoals de ervaren Fulci kijker ook wel zou verwachten – niet veel soeps en sommige dialogen waren tamelijk bizar. Dat irritante snotjoch uit A Blade in the Dark heeft hier weer een rolletje, dit keer geen schel hoog stemmetje in de nasynchronisatie maar toch weer een irritant gozertje. Het meisje deed nog haar best maar kwam toch niet echt over.

Het concept van de film sprak mij wel aan. Ik heb altijd al een fascinatie gehad voor het oude Egypte, en Mummie-vloeken en reïncarnatie verhalen kunnen – mits ze goed zijn uitgewerkt – bijzonder sfeervol zijn. Het verhaal liep hier echter een beetje van de hak op de tak en de amateur Egyptoloog zou uit de dialogen kunnen opmaken dat de screenwriters geen enkele kennis van de oud Egyptische cultuur hebben. Het zogenaamde symbool van het kwaad is namelijk gewoon een variant op het oog van Horus, en dat is eerder een gelukssymbool.

De film is dan wel weer bijzonder degelijk opgenomen in mooi 2,39:1-formaat. Zowel Egypte als New York waren sterk in beeld gebracht. Zoals we van Fulci gewend zijn zitten er heel veel zooms en close-ups in. De opticals zagen er super fout en goedkoop uit, freaky blauwe 80s lazers. De muziek van Fabio Frizzi paste af en toe niet heel goed bij de film en viel vaak in herhaling, zaten we een paar aardige tracks tussen die me aan de zombiefilms van Fulci deden denken.

Voor Fulci’s doen zat er vrij weinig gore in de film. Vrijwel helemaal aan het einde worden we toch getrakteerd op enkele toffe kills als een man door tot leven gewekte opgezette vogels wordt opgevroten en een dode oppasser door een muur wordt gedrukt.

Toch wel een tegenvaller deze Fulci, had een veel sfeervollere film verwacht. Verder was ik teleurgesteld dat het bezeten meisje niet door het nachtelijke New York ging dwalen (wat we naar aanleiding van de poster wel zouden mogen verwachten). Vermakelijke b-film, maar toch echt een tandje minder dan de zombiefilms van Fulci.

De eerste helft van de film was ok, mooie omgeving en een duistere sfeer, daarna begon het in te zakken. Jammer, er had meer in deze film kunnen zitten, d.w.z. met een betere uitwerking zou dit verhaal leuker zijn geweest. Daarom is onze waardering blijven steken op een 5. Kon slechter maar ook duidelijk beter.

Geen paniek mensen, voor het merendeel van de mensheid behoort dit gewoon tot de mislukte Fulci-projecten, die je gerust kan overslaan. Egyptische vloek, je hebt allemaal al eens gezien. Maar toch de film is rommelig, maar zit dan toch wel weer vol met krankzinnige scènes zoals alleen Fulci die bedenken kan. De scène in de lift bijvoorbeeld, ik bedoel daar kan Dick Maas toch echt niet mee aankomen. Iedereen verdwijnt maar een beetje en soms waren we dat ergens in een plotgat vergeten, dan is er opeens weer een bak zand in de slaapkamer. Ik heb er toch wel een zwak voor, net als voor slechte Engelse dubs, vooral bij die kinderen, mijn god dat broertje!!

Tegenvallende Fulci film waarbij het verhaal vrij chaotisch aan de kijker wordt gebracht. De verhaalsprongen verlopen van de hak naar de tak. Nochtans wordt de opening in Egypte sfeervol en mooi in beeld gebracht. Ook het slot met de aanval van de opgezette vogels was qua gore de moeite. Maar helaas blijft het wel bij die paar positieve punten. Totaal geen spanning en qua gore valt het toch wel tegen.
Het verhaal en de personages weten niet te boeien. 4/10

Vanaf minuut 1 is het opeenvolging van bovennatuurlijke dingen. Je krijgt geen tijd om de personages te leren kennen, niet in het begin en ook niet in het vervolg. Het is gewoon een opeenstapeling van scenes. Zonder opbouw echter geen spanning. Het is dan ook moeilijk om de acteerprestaties te beoordelen rekening gehouden met dergelijk scenario dat ze voorgeschoteld krijgen. Dan hebben ze het niet zo slecht gedaan eigenlijk.

Een film van zijn tijd en er zijn wel wat referenties naar grotere kanonnen in te vinden. The Exorcist loert nog om de hoek … het is ook de tijd van Poltergeist … en de babysit Jamie Lee is een zware knipoog naar Jamie Lee Curtis die babysit speelde in Halloween. En The Birds komen er ook nog aan te pas.

De score van Fabio Frizzi vond ik erg goed te pruimen. Al met al was het wel een entertainende film voor één keer.