Wild Man Blues (1997)

Hoewel sommigen hem wel kunnen schieten, ben ik nog altijd fan van Woody Allen. Zelfs zijn recente films zijn op zijn minst nog vermakelijk te noemen.

Van jazz hou ik helemaal niet. Gelukkig ging deze documentaire niet alleen over zijn verrichtingen als klarinettist die met een band op toernee is in Europa. Dat is ook meteen een beetje de zwakte van deze documentaire, want de makers willen Woody portretteren als EN muzikant EN filmmaker EN mens.

Inhoudelijk was het verder wel vermakelijk. Leuk om te zien hoe hij geen houding weet te geven bij de honderden idolate fans die zich bij zijn hotels ophouden en hoe zijn (tig jaar jongere) vriendin Soon Yi hem een beetje in toom houdt. Ook prive blijkt het een eigenaardige man (zo boekt hij altijd een extra hotelkamer, omdat hij een eigen douche wil hebben), maar komt hij wat rustiger over dan in zijn films. 3*

mooi gezegd, maar daar heb ik toch mijn mening over. de film is bedoeld om woody allen als muzikant te laten zien, maar omdat de mensen die naar zijn optredens gaan zien woody enkel als acteur/regisseur, is het logisch dat in deze film ook een beetje (heel klein beetje) over zijn films gezegd wordt. dus het was de makers hun doel NIET om woody als filmmaker te laten zien.

Je hebt daar wel een punt. Ik til er ook niet zo zwaar aan, maar er zitten wel momenten in de film waarin Woody door de documentairemaker wordt gefilmd en hem vragen stelt over zijn films. In het laatste stuk, bij Woody's ouders thuis, gaat het al helemaal niet over muziek.

Ook voor mensen die niks om Jazz geven is dit een leuke docu. Allen is een vrij normale man (i.t.t. de doorsnee Hollywood ster) met enkele eigenaardigheden. Die komen dan ook bij alles voor de dag, en hierdoor is het een amusante docu. De muziek is niet onaardig, maar is ondergeschikt aan zijn bezigheden rondom de optredens.

Niet mijn eerste Woody film. Om precies te zijn: Achtendertig

Woody´s - dat zijn ze bijna allemaal heb ik bekeken én er

mijn mening over geschreven (heb ze ook alle achtendertig

op dvd natuurlijk). In alfabetische volgorde ga ik ze op MM

zetten, zo objectief als maar mogelijk is, dit voor de Woody

Allen fanaten, maar ook voor hen die Woody nog niet kennen.

Hier gaan we:

Deze docu gaat eigenlijk over Woody en zijn Liefde voor de jazz muziek die hij, naar mijn gevoel perfect beheerst en heel goed tot uiting breng via zijn klarinet. Ik hoef aan "Titan" en "Jacom" en "Leno" hun verhaal niks meer toe te voegen. Zo zag ik het ook.

Een docu over, en met woody allen als jazzmusicus, preciezer, als clarinettist, en nog niet eens zo’n slechte die door europa toert met zijn (een) band. Voor de Woody fanaten. (Like Me).

Geen enkele Woody Allen fanaat mag "Crimes and Misdemeanors" ongezien laten > althans ik neem aan dat je die nog niet gezien hebt omdat je er geen reactie bij geplaatst hebt.

Aardige docu over Woody Allens leven naast het filmen.

Vooral voor Jazz liefhebbers erg leuk want daar besteed de film 90% van de tijd aandacht aan.
Zelf vond ik deze soort Jazz niet zo geweldig en vond het daarom ook jammer dat er niet wat meer aandacht besteed werd aan de rest.

De scene aan het einde waar we de vader en moeder van Woody zien vond ik erg boeiend en daarmee jammer dat die scene niet erg lang was.

Gelukkig heb ik me wel prima vermaakt met deze docu, ik mag Woody als persoon en snap heel goed dat de drukte van de fans hem vaak teveel wordt.

3*

Verplichte kost voor de Woody Allen fan.

Hij blijft net als in zijn films strooien met grappige en gevatte opmerkingen.

Hoewel hij zich heel bewust is van de camera, krijg je toch een interessant kijkje in zijn leven. Al is deze Europese concerttour voor hem ook een bijzonder uitstapje en onderbreking van zijn normale New Yorkse 'sleur'.

Zijn vrouw Soon-Yi Previn is een aparte vrouw.

De visite op het eind bij zijn ouders is zeer interessant. Als Woody Allen net zo oud wordt als zijn ouders (90+), kan hij wellicht nog jaren films maken.

Laten we het hopen kappeuter