Alleman (1963)

Wat is er met dit land gebeurd na 40 jaar vraag je je af als je deze docu. ziet. 4 sterren.

Ik kwam erachter dat ergens achter in de 'videokast' deze film op video staat. Een tijdje geleden is er namelijk door NL 1 een Bert Haanstra avond gehouden en toen werden deze film, Fanfare en de korte filmpjes "Glas" en "Zoo" uitgezonden. Fanfare had ik al eens gezien en die vond ik erg goed. Glas was (helaas) niet opgenomen en gister heb ik me wel kostelijk vermaakte met het 12 minuten durende filmpje "Zoo". Dit is volgens mij een soort Alleman (heb hem nog niet helemaal gezien), maar dan in de dierentuin. Erg vermakelijk.

Volgens mij nog steeds een unieke film en zeker de moeite waard om te bekijken.

Ik vraag me soms af of (en in hoeverre) Haanstra wel es manipuleerde : een incidentje uitlokken, of zorgen dat er iets gebeurt op het juiste moment...

Wat denken anderen daarvan ?

Dat ie er om bekend stond. Ook filmisch was hij een sterke manipulator, wat hem niet altijd geliefd maakte bij collega's.

Kon daarnaast toch ook erg slecht tegen kritiek ?

Een heel onzekere man, Haanstra. Daar had z'n omgeving soms last van.

Maar wat dat gemanipuleer betreft - maakt dat je niet geliefd bij collega's ? Waarom in godsnaam ? Alle filmmakers manipuleren immers (ook documakers).

Kun je een concreet geval van aanvaring noemen, Wouter ?

Er zijn filmmakers die per definitie moeite hebben met collega-filmmakers. Die heb je echt... jaja.

Ik bedoelde niet dat ze Haanstra niet mochten, maar dat ze hem niet als serieus filmmaker zagen. Mensen die documentaires graag puurder zien.

Die zijn dan gek.

Best leuk om eens gezien te hebben, maar ik had na drie kwartier het 'nou heb ik het wel gezien' gevoel. Het wordt te eentonig, het is niet echt grappig meer en ook 'het verhaal' sprong van de hak op de tak. Het commetaar van Simon Carmiggelt vond ik wel erg leuk.

Maar ik denk, zoals Hugohei al zei, dat Haanstra aardig wat dingen heeft uitgelokt of in scène heeft gezet.

3*

"Tati, de schepper van de onvergetelijke monsieur Hulot, zag de film in Amsterdam en voelde iets voor een Franse versie. Daarom gingen Bert Haanstra, Anton Koolhaas en ik een week naar Parijs om de problematiek van zo'n Franse versie grondig met Tati door te nemen."

uit interview met Simon Carmiggelt

Weet iemand of deze er ooit gekomen is?

Ik vermoed van niet.

het is erg mooi om deze docu film nog eens te zien. Simon Carmiggelt heeft de perfecte stem voor deze film. Ze zouden nu nog zo een docu moeten maken en dan over 40 jaar kijken. Zal er dan weer zo veel veranderd zijn, en zullen de waarden en normen nog meer vervaagd zijn?????

4.5*

Mooi beeld van de goeie ouwe tijd, al is de film wel een beetje traag natuurlijk. En ja, een en ander is duidelijk in scene gezet, maar het maakt het resultaat er niet minder mooi om!

Aardig tijdsbeeld, technisch mooi, maar traag en niet altijd echt boeiend 2,5 *

Het mooie van deze docu vind ik de mensen. Die zien er gelukkiger uit dan nu. En ze hebben iets onaangetasts, iets onschuldigs. Ze lijken tevreden met wat ze hebben. Daar kan de hedendaagse mens wel wat van leren.

Maar toch viel de film me eigenlijk wat tegen.

Misschien dat de argeloze kijker nog onbevangen naar deze film kan kijken, maar ik zie toch vooral een overgeproduceerd werkje. Stylistisch werkt het wel, het levert mooie shots op en de film is vlot gemonteerd.

Maar als je een beetje let op hoe het in beeld is gebracht, weet je dat 95 procent in scene is gezet. Niks geen registrerende camera, maar een speelfilm benadering van het genre documentaire.

De onderwerpkeuze is voorspelbaar, daar had wat mij betreft wel wat inventiever mee omgesprongen kunen worden. Het lijkt nu net een voorlichtingsfilm voor het buitenland.

Ondanks mijn kritiekpunten toch wel 3 sterren, want het is een mooi tijdsdocument. Ik denk dat kijkers die deze tijd bewust hebben meegemaakt deze film hoger zullen waarderen. Bijvoorbeeld vanwege nostalgische waarde.

Omdat ik al mijn VHS films naar DVD aan het overzetten ben, heb ik deze film (Documentaire)

na jaren weer eens bekeken. Je gaat ruim 40 jaar terug in de tijd. Een schitterende documentaire die ik zeker met **** (4) willen beoordelen. Het ging er in die tijd allemaal gemoedelijker aan toe en men kende nog geen stress.

Zoo zag ik ook, voorafgaand aan Alleman. Prachtig en geestig filmpje. Alleman vond ik ook erg aardig. Met kappeuter ben ik het wel eens dat het zo een geensceneerd voorlichtingsfilmpje voor het buitenland zou kunnen zijn, maar dan toch een lekker vlotte en vermakelijke.

Grappig om dit hier terug te lezen, het zien van Alleman deed me namelijk veelvuldig denken aan het werk van Tati. De film wekt eenzelfde soort weemoedig verlangen naar vervlogen tijden op, geeft een prettig maar overgeromantiseerd beeld van zijn tijdsperiode en bevat de nodige slapstick.

Om de film daar als documentaire op af te rekenen vind ik flauw, ik zou het eerder schattig willen noemen. Haanstra lijkt, bewust of onbewust, met een kinderlijk soort naïviteit naar de wereld te kijken en weet dit op een aangename manier vast te leggen.

Vond de verteller hinderlijk burgerlijk praten. Had het liever zonder die vertelstijl gezien, want het overgrote gedeelte sprak toch voor zich? Zoo erna gekeken en die vond ik geweldig.

Dat 'hinderlijk burgelijke' hoort bij de tijdsgeest. Leve de verzuiling.

Ik had geen moeite hiermee, vond het veelal frisse bruggetjes maken. Haanstra blijft wel hier en daar te lang bij onderwerpjes of mensen plakken, dat merkte ik ook al bij 'Bij de Beesten Af'. De lengte van de film is wellicht debet, zeker als je ziet wat Haanstra in 10 minuten (Zoo + Glas bijv) kan vertellen, en dat zonder commentaar. Fascinerende regisseur van wat ik tot nu toe zag.

Een hele aardige documentaire die goed het tijdsbeeld van die tijd weergeeft. De beelden in combinatie met het commentaar wisten mij van begin tot einde te boeien, maar ook niet meer dan dat.

Wou al heel erg lang een keer een film/docu zien van nederland(s) bekendste en haast legendarische documantairemaker haanstra te zien.

Het is me dus prima bevallen, de stem van de verteller is inderdaad wel erg burgelijk maar dat vond ik juist ontzettend leuk.

Verder gewoon een schitterend tijdsbeeld van hoe nederland er toen uitzag.

Alleman is zojuist verkozen tot beste Nederlandse documentaire van na 1945. In dit kader is de docu over een aantal minuten weer te bezichtigen op Nederland 2.

En terecht

Burgerlijk? Juist een geweldige toevoeging aan dit document over die tijd. Zo ouderwets...

Dat het bijdraagt aan de tijdsgeest snap ik ook nog wel. Het vervelende is echter dat het naar mijn idee gewoon een onnodige voice over is, waarbij de burgelijke tijdsgeest stem het nog extra vervelend maakt.

Hetzelfde verhaal als bij Fanfare, .... Mooi Holland is foetsie.

"(...) Die kleine momenten van geluk, de hoop op een goede afloop en de saamhorigheid: het zijn thema's die gedurende Haanstra's gehele oeuvre weerklinken. Zoals altijd weet hij ook dit keer het gros van de beelden op een dergelijk ingenieuze wijze te verbinden dat er een vloeiend en ritmisch geheel ontstaat. Naast de gebruikelijke en pakkende beelden waarbij hij de relatie tussen mens en dier vastlegt, levert ook Alleman enkele memorabele momenten op. De scène met het jongetje op houten schaatsjes, dat steeds valt, weer opstaat en uiteindelijk - na veel oefenen - een aantal passen kan maken, of de scène waarin een echtpaar ruzie maakt in het Amsterdamse Oosterpark, of dat ene shot waarin hij een knipogende Juliana in huiselijke sfeer vastlegt: het zijn beelden en sequenties die je als kijker niet snel vergeet. Toch ontbreekt dit keer een uitgebalanceerde spanningsboog en plotconstructie, waardoor de documentaire technisch gezien niet altijd overtuigt. (...)"

Complete (DVD-)recensie.

De meest populaire film, denk ik, van Haanstra blijft keer op keer weer leuk om naar te kijken.

De meest populaire lijkt me toch eerder Fanfare.