Blood Cult (1985)

Zo'n beetje de eerste direct op video opgenomen speelfilm. Lekker goedkoop. Helaas verder volkomen flut-horror. Ook voor de gore-liefhebbers valt hier weinig te beleven.

Dat moet vast heel lelijk zijn.

Overigens was deze eerder: http://www.moviemeter.nl/film/20695

En die kwam wél in de bioscoop.

Doordat ik eerder vandaag Lewis' The Ripper tegenkwam herinnerde ik me weer dat ik deze nog had. Ik ga hem nu opzetten. Ik ga proberen dit weekend een "Blood trilogie" te kijken van deze samen met Blood Link (1982) en Blood Tracks (1985). Ik weet niet wat ik de laatste tijd heb, maar ik heb de laatste tijd veel zin in jaren '80 sleaze.

Volgens mij was dit zo'n beetje mijn eerste SOV (shot on video). Ik vond hem al met al nog best meevallen. Ja, het "acteerwerk" was best beroerd. De regisseur had een hoop dames ingehuurd die haast enkel als taak leken te hebben: "gil zo hard mogelijk".

Het verhaal heeft veel weg van Blood Feast van H.G. Lewis. Iemand vermoord jonge vrouwen en neemt lichaamsdelen voor een ritueel. Dit terwijl een rechercheur probeert uit te vogelen wie erachter zit.

De moorden zijn wat inspiratieloos gehak met een slagersmes en stellen niet zoveel voor. Verder is het acteerwerk van Charles Ellis als de regisseur ook niet bepaald goed te noemen.

Wat mij echter wel meeviel was het camerawerk, want dat ziet er van tijd tot tijd toch wel aardig professioneel uit. Alleen zo af en toe, zoals in de beginsequentie, komen er wat vreemde shots voorbij. Daarnaast vond ik de muziek van Rod Slane behoorlijk goed. De film word echter nergens echt spannend, maar dat ligt meer aan het acteerwerk.

Goed, Blood Cult is misschien geen goede film, maar ik moet eerlijk toegeven dat ik van te voren erger had verwacht.

Na de film met de alternatieve titel 'The Blood Cult' nu dan de film met de officiële titel 'Blood Cult'. Mocht ik de film beoordelen op de eerste 3 kwartier had ik die toch een voldoende gegeven. Paar goede kills, gore, bloed, afgehakte hoofden en lichaamsdelen die worden teruggevonden tot in het eten van de kantine toe. Helaas kakt de film nadien serieus in krijgen we teveel gepraat en mysterieus gedoe en een nogal voorspelbare onthulling. Jammer, dat de film zich ook net wat te serieus neemt.

Deze film heeft een plekje in de filmgeschiedenis om zijn claim dat het de eerste direct-to-video film is die op video is opgenomen (Betamax, om precies te zijn) Of dat zo is kan worden betwist maar enfin...veel maakt het niet uit. Want hoe dan ook, de videokwaliteit is ongeveer zo goed als je zou verwachten van mensen die thuis-video's opnemen. Maar voor wat het is, is het in ieder geval competent.

Maar nogmaals, het is niet geweldig, de eerste kill was gelijk ook de betere omdat er nog daadwerkelijk dingen zijn te zien. Niet veel wat bloedspatten en een afgehakte ledemaat. Echter het weet zelden iets dat op een sensatie lijkt op te wekken doordat de rest buiten de camera, of in het donker gebeurt. Het liet al één van de eerste zien wat iedereen kon doen met een goedkope camera en zonder budget. En dat is en blijf behoorlijk slecht.