The Private Life of Henry VIII (1933)

Deze klassieker lanceerde de carrière van Charles Laughton en het was ook de eerste Britse film die grote erkenning kreeg in de Verenigde Staten. Daar zou The Private Life of Henry VIII een oscar krijgen, voor 'beste acteur'. Geheel terecht, want Charles Laughton zet echt een indrukwekkende acteerprestatie neer, hij gaat helemaal op in zijn rol. De film komt vandaag door zijn leeftijd zeker wat gedateerd over (dat is normaal), maar het acteerwerk van de toen 34-jarige Charles Laughton helemaal niet. Hij speelt koning Hendrik VIII van Engeland (eerste helf van de zestiende eeuw), die maar liefst zes echtgenotes had. Het verhaal begint bij de dood van zijn tweede vrouw, Anne Bolleyn (het verhaal focust zich dus alleen op het privéleven van de koning).

Men laat Hendrik VIII van twee kanten zien; soms als tiran, en soms als een zachte, vriendelijke man. Maar hij wordt ook in deze film geportretteert als een echte veelvraat zonder tafelmanieren, en als een rokkenjager. Zo droeg deze film dan ook bij aan het foute beeld dat we vandaag vaak hebben van Hendrik VIII. Want het was een intelligente, gemanierde persoon, die vloeiend Frans en Latijn sprak, geinteresseerd was in kunst en wetenschap, en seksuele omgang met zijn echtgenote alleen maar zag in functie van voortplanting. Om deze reden zou je de film helemaal kunnen afkraken, maar dat zou zeer onterecht zijn, want het is een erg prettige film, die alleen al moet gezien worden omwille van Laughton's neerzetting van het hoofdpersonage.

Een film die vroeger wel z'n kwaliteiten kent, maar toch de tand des tijds niet heeft doorstaan. Dit leunt sterk aan bij de stomme film, wat denkelijk de conservatieve erkenning verklaart. Films uit de jaren 30 als Scarface, King Kong of Frankenstein zijn toch beter. Als je de vergelijking maakt met The Tudors zal dit waarschijnlijk wel dichter bij de waarheid zitten trouwens. En Laughton presteert zeker niet slecht. Maar dat is helaas niet voldoende om de film boeiend te houden.

Op zich wel een boeiende film, maar het stoort me dat ze Henry VIII goed proberen te praten. Tegen het einde van zijn leven wordt hij zowaar vredelievend en berouwvol. Hij wordt voorgesteld als een brave man die keer op keer met een slechte vrouw opgezadeld zit, terwijl hij in werkelijkheid toch wel een ziekelijke machtswellusteling was.

Af en toe had ik het idee dat als Laurel & Hardy plots in beeld gekomen zouden zijn, dat bij mij geen verbazing gewekt zou hebben.

En dat lag niet aan het jaartal waarin deze film is opgenomen.

Vrij boertige bewerking van het verhaal van Hendrik VIII. Zoals reeds vermeld, is deze weergave van Hendrik VIII het meest in ons geheugen gegrift. De beste man, die vloeiend Frans en Latijn sprak, muziekstukken componeerde, gedichten schreef, zou zich inderdaad omdraaien in zijn graf als hij ziet hoe hij voortdurend wordt voorgesteld als een pafferige ongemanierde dikzak.

Misschien nog een leuk feitje, waar helaas ook geen aandacht aan wordt besteed in film:Thomas Culpeper en Catherine Howard waren niet alleen verre familie van elkaar, maar waren beide ook nog eens op hun beurt verre familie van Anna Boleyn.

De beste man? De man was een moordenaar en een tiran en, gezien dat Katherine Howard ook eigenlijk nog maar een kind was, ook een pedofiel! Hij verdient niks beter dan tot in eeuwigheid voorgesteld te worden als een pafferige, ongemanierde dikzak, want dat was wat hij ook was! Dat hij toevallig Frans en Latijn sprak, muziek componeerde en gedichten schreef, gaf hem nog niet het recht om andere mensen zo te behandelen als hij gedaan heeft en maar lukraak koppen eraf te laten hakken.

We hoeven "de beste man" nou ook niet zo letterlijk op te vatten. Het punt is gewoon dat Henry VIII hier wordt voorgesteld als een vadserige boer. Tuurlijk was hij een moordenaar, maar dan in elk geval een van het verfijnde soort.

Ja, heb je wel een punt... En dit is ook wel het meest belachelijke portret van Henry VIII en zijn omgeving dat ik ooit gezien heb..het gaat om dramatische gebeurtenissen maar voelt aan als een parodie.. Pff ik weet dat men respect op moet proberen te brengen voor klassiekers maar ik vind deze film wel zo potsierlijk dat ik em niet af kan kijken. Ik zal dus ook maar geen punt geven..