Strictly Ballroom (1992)

Van de zomer eindelijk gezien doordat aardig iemand me de dvd uitleende. Het viel niet tegen. Leuke dansfilm met charmante, grappige personages. De kleinschaligheid en knulligheid van alles vind eigenlijk het leukst. O ja, en de kitsch natuurlijk inderdaad.

Fijn aan Luhrmann, zowel bij Moulin Rouge als bij Strictly Ballroom, vind ik dat hij tamelijk oppervlakkige verhaaltjes vertelt en godzijdank ook niet pretendeert méér te doen.

Een goede danser besluit om te gaan dansen met een anoniem, lelijk meisje dat niet kan dansen, ze heeft een Spaanse roots getuige de tenenkrommende conversaties waar we te verstaan krijgen dat ze het huis niet mag verlaten voor een 'belangrijke danswedstrijd'. Ik geef niet snel een moer om het script. Maar serieus........!

Gelukkig zijn de danswedstrijden zelf zoals je het mag verwachten van Luhrman: Energiek, alhoewel duidelijk onderontwikkeld ten opzichte van Moulin Rouge, vooral de flitsende editing ontbreekt nog. Kitcherig, veel kleurenpracht, indrukwekkende kostuums en een hoop glamour + Theatraal qua acteerprestaties. Verders ook een aparte vertelvorm met name in het begin, waar ik aanvankelijk het idee had naar een documentaire te zitten kijken, zoals de betrokkenen over het Pan Facific kampioenschap spraken.....

Baz Luhrman had zich beter wat meer kunnen richten op de dansfestijnen i.p.v. veel te veel te focussen op de niemandallerige relatie die tussen Scott Hastings en zijn lelijke eendje ontstond. Mijn god zeg, wat was dat cheesy! Kies dan voor het totale sprookjesgevoel!

Verder wel content met het uiteindelijke einde waar Scott Hastings en zijn partner gelukkig niet nog even de Pan Pacific winnen. Eigenlijk een typische feel good film, die qua einde hetzelfde aanvoelt als het veel later uitgebrachte Little Miss Sunshine. Het weet allemaal wel te entertainen maar nog niet echt te overtuigen. 3*

Leuk, leuk, leuk. Luhrman kan het zelfs zonder al teveel poespas...

3,5*

Redelijk.

Qua opzet echt een draak van een film. Je kan het hele verloop al dromen, waarbij vooral het laatste half uur (inclusief ongepast maar genre-verplicht drama) eigenlijk niet uit te zitten is. Maar gelukkig heeft de regisseur ook nog wat in te brengen.

Allereerst lekker plastische personages. Houden het midden tussen het vroege werk van Jackson en Eagle vs Shark. Zwaar aangezette personages uiteraard, maar erg komisch en goed gebracht. Van hen komt dan ook de meeste humor.

Verder merk je toch ook al de flair van Luhrmann, al is hij toch iemand die baat bij een enorm budget. Hij kan het ook met veel minder, maar boet daarmee noodgedwongen aan schwung en bling in, wat de film toch niet helemaal ten goede komt.

Er zit een fijn feel-good sfeertje in, het wordt aardig gebracht, maar de basis is toch echt iets te slap en het hele ballroom gebeuren is nu ook niet meteen iets voor mij. Maakt de film wel boven verwachting leuk, maar echt geweldig vond ik het niet.

2.5*

Fijn filmpje. Uit elk frame is duidelijk dat dit nogal dik is aangezet, absolute kitsch - soms werkt dat wel (als kritiek op danscompetities of ouders die kinderen pushen) en soms niet (het ging me gewoon iets te ver). Wel is het centrale koppel een leuk stel en alle clichés zijn niet heel erg, temeer Luhrmann het allemaal zo dik erop legt, met een vette knipoog.

Maar goed, daar draait het allemaal niet om natuurlijk. Het zijn de kleuren, de foute muziek, de danspasjes en vooral het heerlijke ritme waarin dit alles is gemonteerd. Als er een dansscène bezig is, gaat het tempo omhoog en kijk je naar een heerlijke film, in de andere scènes, toch minstens de helft van de film, kijk je naar een bijzonder matige flauwe film. Maar het positieve overheerst wel. 3,5*.

Sommigen lijken niet echt door te hebben dat het banale verhaal de clichés juist belachelijk maakt. De humor en de manier waarop de gebeurtenissen verlopen verraden de satire toch zeker wel?

Leuke film. De clichés worden met stijl gebracht. Vlotte en kleurrijke musical die voorbij vliegt. Technisch nog heel wat minder verfijnd (natuurlijk) dan zijn latere werk, maar eigenlijk minstens zo goed. Dikke 3,5 sterren.

Verrassende film zeg! Naarmate de film vorderde werd het steeds beter, wat een heerlijk stijltje. Heerlijk bombastisch, over-de-top kleurrijk bij de dansers vs. natuurlijke kleuren bij de Spanjaarden, lekker satirisch naar de danswereld toe (en absoluut herkenbaar, ook al was dit in de nineties en uitvergroot natuurlijk), de close-ups op de gezichten van de karakters die vaak tegelijkertijd vervreemdend als versterkend werkten (alleen ten goede). Gewoon, mooi stijltje. Origineel.

In het begin werd al snel duidelijk dat deze film anders zou zijn, maar toen twijfelde ik nog wel op welke manier anders, ten goede of ten slechte? Maar dat werd enkel ten goede. Enige aanmerking is wel dat het plot redelijk voorspelbaar is en niet geheel origineel. Maar voor mij voer de stijl en de dans dan ook absoluut de boventoon. Ook een plusplunt overigens: heel veel dans in de film. Niet alleen als stukjes 'nu gaan ze dansen en naar zo'n scene gaan we kijken', maar de dans was intrinsiek onderdeel van de film, van het verhaal en van de manier van vertellen.

Nee, dit had ik verwacht. Maar nu zie ik dan ook dat de regie door Baz Luhrmann is gedaan. En dat verklaart opeens een hoop. Ik had 'm opgenomen, omdat dit nog één van de weinige stijldansfilms was die ik nog niet had gezien. Van tevoren had ik geen idee wie de regisseur was, maar ik kon hem/haar absoluut waarderen tijdens het kijken.

4*

Deze gooi ik nog even niet van de band af.

Gezellig en excentriek debuut van regisseur Baz Luhrmann, die wel gebaat is bij dit soort kleurrijke en vrolijke werelden. Op inhoudelijk vlak niet heel ambitieus, het gaat in Strictly Ballroom vrijwel puur om de karakterontwikkeling en amusante visuele invulling. Uiteraard beschikt Luhrmann niet over de budgetten waar zijn latere projecten veel voordeel mee wisten te bemachtigen, maar toch beschikken die projecten niet altijd over het pleziergehalte van deze film. Leuk geacteerd en met uitstekende chemie gebracht tussen Paul Mercurio en Tara Morice, deze film vormt met de relatief korte speelduur voortdurend een feestje om uit te zitten. Bij vlagen nogal sterk aangezet en clichématig, maar zoveel maakt dat voor het eindcijfer niet uit.