Les Bonnes Femmes (1960)

Vreemd die magere score hier. Ik vond het een intrigerende film met sinistere trekjes. De meisjes uit de titel (gespeeld door goede actrices waaronder Lafont en de onlangs overleden Audran) zijn knap maar verveeld, en tellen de minuten van hun lange werkdagen. 's Avonds gaan ze uit naar treurige uitgaansgelegenheden waar ze zich laten verleiden door de meest stompzinnige figuren die er rondlopen. De mannen zijn wel heel erg onnozel tot ronduit irritant, het olijke duo in het zwembad en de verontrustende moppentapperij in het restaurant sprongen er wel uit.

Les Bonnes Femmes toont de kloof die er gaapt tussen de bakvisdromen en de realiteit, wat ook weer de laatste scene verklaart- een meisje dat helemaal opleeft als ze ten dans wordt gevraagd, hoe haar gezicht als het ware verspringt van schuchter naar zwoel. Op een of andere manier lijkt Chabrol te insinueren dat het niet goed zal aflopen. Het is natuurlijk ook niet voor niets dat juist de dromerige Jacqueline door geweld om het leven komt.

Een vroege Chabrol uit zijn Nouvelle Vague-periode. Als liefhebber van films met een verhaal ben ik nooit enthousiast geweest over die filmstijl. Deze film vormt daarop geen uitzondering.

Het is stuurloos geheel over winkelmeisjes, die zich overdag stierlijk vervelen en ter compensatie ’s avonds op zoek gaan naar een tenminste nog enigszins bewogen afsluiting van de dag. Een sinister —zij het voorspelbaar— incident tegen het einde van de film is in feite het enige hoogtepunt. Voor het overige bestaat de film voornamelijk uit vulling, dat op zich wel aardig overeenkomt met de dagelijkse sleur van de winkelmeisjes.

Bernadette Lafont steelt de show, maar dat is in deze bleke setting nauwelijks een noemenswaardige prestatie.

De jongedames hebben een vervelende baan maar daarnaast hebben ze toch een vrij opwindend leven in het bruisende Parijs. In de pauzes een entrecôte nuttigen en nog even langs de dierentuin.

Aardig om gezien te hebben.

Goeie film over vier jonge vrouwen die overdag in een winkel werken en in de avond graag uitgaan. Een slice-of-life film die echter hier en daar vrij gestileerd in beeld wordt gebracht. Een tijdsdocument waarin de scheve verhoudingen tussen man en vrouw snel duidelijk is (gelukkig niet geheel zonder humor). Een nipte 3.5 sterren.

Vrij interessant, als film en als tijdsbeeld van de positie van vrouwen. Maar het ligt er ook wat dik bovenop, inclusief het gaan kijken naar gekooide dieren (en wat een kleine kooien zeg). De zwembadsequentie zal me misschien nog het meest bij blijven.

ik heb dat stukje van die Lasalle uit nieuwsgierigheid eerst gelezen voordat ik de film ging kijken , kreeg de indruk dat deze man wel heel snel alles als vrouwonvriendelijk wil zien , niet voor niets word het buzzwoord Mysogyny gebruikt ,een typische linkse feministische lens ,gemakshalve ziet hij totaal over het hoofd hoe bijna alle mannen negatief worden geportretteerd in deze film die vrij stuurloos overkomt , typerend is ook hoe de enige aardige jongen in de film, die ze teddybeer noemen , word gekleineerd door alle dames, hij is gek op Jacqueline maar zij ziet hem niet staan en kiest voor haar stalker en daar betaald ze uiteindelijk de ultieme prijs voor .
verder zie ik hier gewoon een film over verveelde verwende , soms kinderachtige jonge vrouwen die rare fratsen uithalen en bij vreemden in de auto stappen , maar blijkbaar is dat normaal , wat vervelender echter is is de karikature overdreven portrettering van de mannen, vooral de mannen die hen willen versieren , er hangt een rare feministische mist over de film