Senso '45 (2002)

dramatische film waarbij het dramatische effect dat de film beoogt te hebben, gigantisch verloren gaat. De erotische scènes vond ik werkelijk verschrikkelijk in beeld gebracht en gaf geen blijk van enig niveau.

Nee dit is mijn miskoop, had niet gezien dat er erotiek bij was.

Het verhaal was leuk alleen de erotiek had niet gehoeven.

De film was ook veel te langdradig.

Acteurs waren ook al niet zo bijzonder.

Nee dit was geen film voor mij je moet er van houden.

1,5 ster

Dit keer gaan pure erotiek film van regisseur Tinto Brass (speelt zelf ook nog eventjes mee als regisseur van een film), maar meer een oorlogsdrama gegoten in een erotische sausje.

Het verhaal (met als thema ontrouw, misleiden, bedrog en wraak) is misschien niet onaardig, maar echt boeiend wordt het ook niet en omdat de film bijna twee uren duurt is het ook nog eens behoorlijk langdradig. Het verhaal (een kleurenfilm binnen een zwart/wit film) draait vooral om de rijpe Anna Galiena (in de rol van Livia Mazzoni) die er eerlijk gezegd niet onaardig uitzag en die ook regelmatig bloot te bewonderen is. Zij is het ook die in deze film even naar het toilet moet om te plassen en daarna netjes afveegt (ik geef dit aan omdat dit een handelskenmerk is van Tinto Brass en vrijwel in al zijn films voorkomt). Qua bloot is er eigenlijk niet echt veel te zien (die Loredana Cannata die in het begin van de film even voorkomt had overigens wel een fraaie flinke boezem), maar het hoogtepunt daarvan is de bordeel scene (na ongeveer 70 minuten) die zowel visueel als muzikaal aardig in elkaar zat. Die scene duurt circa 10 minuten en bevat ook wat lichte porno in de vorm van aftrekkende nep-penissen en een vrouw die plast in een pot.

Het laatste gedeelte waarbij Livia erachter komt dat de Duitse luitenant Helmut Schultz (best aardig gespeeld door Gabriel Garko) haar bedrogen/misleidt en misbruikt heeft vanwege haar geld was best aardig. Daarna wordt het zelfs een beetje hard en mag de SS zich nog uitleven op luitenant Helmut Schultz die voor het vuurpeleton komt te staan. Daarna is de film eigenlijk ook voorbij (eigenlijk ook gelukkig). maar wordt Livia Mazzoni wel nog even flink in de borsten geknepen door Franco Branciaroli (in de rol van Ugo Oggiano).

Al met al is dit gewoon een matige langdradige film en was het ook de minste film van Tinto Brass welke ik in de afgelopen dagen heb gezien.