I Married a Monster from Outer Space (1958)

Lekker wisselvallig deze SF-horror. De plotwendingen zijn niet even steekhoudend. Daarbij is het verschil tussen dag en nacht ook niet altijd helder. Maar andere special effects zien er wel weer redelijk tot picobello uit. Vooral de manier waarop de aliens het loodje was bijzonder angstaanjagend. Kortom toch nog een alleraardigst filmpje.

Niemand minder dan Stephen King vestigde via zijn Facebookpagina de aandacht op deze nostalgische horrorpulp. Vooral omdat hij de titel intrigerend vond. Het is een amusante rip off van tijdgenoten als 'Invasion of the Body Snatchers' (1956) en andere klassieke invasiefilms. Deze titel heeft veel vrijgezelle mannen die sarcastische opmerkingen maken over het instituut huwelijk en een tragische romance tussen een mens en een buitenaardse. Het robotachtige acteerwerk is houterig en statisch, maar juist het surreële ervan draagt bij aan het droogkomische sfeertje waar het de prent om lijkt te doen. Of misschien is het mijn nostalgie waardoor het in de tegenwoordige tijd allemaal een stuk komischer lijkt. De spaarzame ontmoetingen met het alien-ras in hun natuurlijke vorm worden zelden eng door het extreem cheesy effectje waarmee de overgang van mens naar alien wordt getoond. Gelukkig werkt dit voorspelbare niemendalletje toe naar een alleraardigste climax. Het roept zelfs wat sympathie op naar die verdoemde buitenaardsen met hun voortplantingsmissie

Ik vond het wel een amusante alien invasion verhaaltje , lang niet zo sterk en beklemmend als invasion of the body snatchers maar hij heeft toch wel zijn charmes .

De effecten zijn ( zelfs voor die tijd ) niet echt sterk maar goed dat kunnen we ook aan onze fantasie overlaten .

Verder is het verhaal wat slapjes waarin vooral opvalt dat Marge niet haar kennis die ze opdoet met de aliens gebruikt om ze te kunnen identificeren .

Het einde is wel verrassend innovatief .

Een krappe 3 sterren lijkt me het maximum .

Merkwaardige jaren '50 B-sci-fi-horrorfilm. Horror kan uiteraard een puntje van discussie zijn maar er zit een monster in... dus...Het plot van de film was het beproefde "Invasion of the Body Snatchers" maar vanuit een gek vrouwelijk perspectief. Geile Aliens komen naar de Aarde om buitenaardse baby's te produceren. Maar het is een tijd waarin vrouwen verondersteld worden "kuis" te zijn dus trouwen ze eerst door de gewone echtgenoten te vervangen voor exacte replica's... en lichtzinnigere vrouw worden natuurlijk vermoord! Maar natuurlijk merkt een toegewijd echtgenote dat haar man een andere persoon is, als ze geen kinderen kan krijgen. Tja de film bezit dus van die eendimensionale feministisch mumbo-jumbo. De Aliens zijn een beetje inktvisachtige cheesy en visueel krijg je ze niet vaak te zien. Dat komt omdat de buitenaardse wezens namelijk hun slachtoffers ook overspoelen met … ruimterook?? Sowieso zijn het maar een stelletje stuntels bij elkaar want uit hun ruimtepakken kunnen honden gemakkelijk zuurstofslangen trekken...Enfin de korte speelduur en het laatste half uur, maken het zeker vermakelijk!

"Shuddery things from beyond the stars, here to breed with human women!"

Buitenaardse wezens hebben zich onopgemerkt onder de bevolking gemengd en beginnen langzaam de plaats van echte mensen in te nemen. Het eerste slachtoffer is een jongeman die op het punt staat om te gaan trouwen. Zijn echtgenote heeft geen idee wie haar man echt is.

Prima schlocky '50's Sci-Fi horrortje, met wat huwelijks melodrama en en nodige meer interessante scènes. Als ik het zo lees was dit een double feature met The Blob, geinig. Het zal niet iedereen kunnen bekoren (de 'wat doet mijn man toch anders' scènes zijn anno 2024 niet zo heel boeiend), maar met name de scènes met special effects zijn heerlijk kneuterig om te zien.

Uitgezocht vanwege zijn plekje op de lijst Badmovies.org Best B-Movies. Met 78 minuten ook zo weggekeken, deze Body Snatchers variant.

3,1*