The Astro-Zombies (1968)

Zo hé, was dit ff moeilijk om aan te zien...

De regiseur, de poster, het plot en het jaar voorspellen allemaal één ding. Dit kan niet anders dan een geweldig slechte (lees: zo slecht dat hij leuk wordt) film worden.

Het valt echter allemaal vies tegen.

95% van de film wordt verspild aan een paar grijze muizen in een lap die aan een of ander experiment werken.

De lab-scene's zijn duidelijk gekopieerd uit Frankenstein.

Het acteerwerk is (zoals te verwachten) niet om aan te zien. Alleen William Bagdad doet het leuk als het geboggelde slaafje.

De Astro-zombies zien er totaal niet uit. Ze lopen rond in een colbert en hun gezicht is een rubber masker dat Mikels bij de locale feestwinkel lijkt te hebben gekocht.

Ik snap dan ook niet waarom hij koos om deze film zo serieus te maken. Had die astro-zombies (van mij part) zonder motief iedereen af laten slachten. Waarschijnlijk was het dan een stuk leukere film geworden.

Nee, Mikels kiest voor eindeloze discussie's over een of ander hart dat alleen blijft kloppen als er licht op schijnt. Ik bedoel, waar gaat dit over?

Hele, hele, hele grote teleurstelling.

1* is slechts wat ik hiervoor kan geven.

Hmm. Ik hoopte dus een vermakelijke, foute B-film te kijken. Je weet wel, MST3K-niveau, so bad it's good, dat soort wansmaak-werk. Maar Astro Zombies lijdt aan hetzelfde euvel als mijn vorige ervaring met Ted Mikels: een geweldige titel en een veelbelovend plot (uiteraard in de campy B-film richting), maar in de praktijk dodelijk saai. Echt, er gebeurt geen zak in Astro Zombies. Het is vooral mensen die tegen elkaar praten, vaak ook twee wetenschappers die in een lab allerlei techno-babble aan het uitkramen zijn. Er is niet doorheen te komen, een samenhangend plot is niet te bekennen en het is dus vooral écht heel erg saai. Het enige leuke aan Astro Zombies is dat het me geïnspireerd heeft om de Misfits weer eens aan te zetten.