Moses the Lawgiver (1974)

De week voor Pasen maar even op de bijbelse toer en dat werd dus deze Moses the Lawgiver waarvan ik de filmversie had liggen en inmiddels begreep dat deze niet half zo goed is als de miniserie van 5 uren. Desalniettemin toch maar even aangeslingerd samen met mijn vader die de bijbel praktisch uit het hoofd kent.

Het verhaal is in ieder geval duidelijk met de te verwachten Bijbel en vooral Mozes als leidraad in deze film waar ik me nog wel het ene ander kan herinneren zo uit mijn tijd op de Christelijke basisschool. Sowieso, waar of niet, menselijke interpretatie of niet, films als The bibel: in the beginning, The ten commandments en The last temptation of Christ vind ik sowieso wel interessant en dat telt dus ook voor deze Moses. Zoals reeds gezegd mag het verhaal bekend zijn rond Moses in het mandje, gevonden en opgenomen, zich het lot aantrekkende van de Joden en het ontdekken van zijn echte achtergrond waarop de strijd kan beginnen om zijn volk uit Egypte te krijgen.

Voor degenen met een beetje bijbelkennis zal veel niet onbekend voorkomen met de plagen, de valse of halve beloften, de uittocht, achtervolging en de Rode Zee. Het enige echte minpunt is dat het allemaal erg snel gaat en in die zin vooral beknopt is wat natuurlijk logisch is aangezien dit een film/bioscoop versie is van een miniserie van circa vijf uren. Quayle is goed en Lancaster doet zijn best waar de waarnemingen van de echte profeet Moses ongetwijfeld angstaanjagend en bevreemdend geweest zijn. En met het gerommel in de verte slaagt de film tot op zekere hoogte met een bepaald mysterie en angstaanjagendheid. Dan mag natuurlijk de soundtrack van Morricone niet vergeten worden die natuurlijk sterk te noemen is. In alle eerlijkheid blijft deze film nergens in vergelijking met de eerder genoemde Bijbelse films daarom slechts een 3 ondanks dat dit niet bepaald een straf was om te kijken.