The Whisper Man (2026)

Matige film over een alleenstaande vader wiens zoontje na een verhuizing wordt ontvoerd. Een nogal een standaard thriller. Het plot is wel op zich wel onderhoudend, maar spannend wordt het nergens. Ook had er wat meer in gezeten mbt de verschillende vader/zoon-relaties. Een prima cast waarbij de scenes tussen Robert DeNiro en Michael Keaton wel goed zijn.

Prima film. Origineel? Nee. Leuk? Wat mij betreft wel.

Het voelt een beetje als een thriller uit de jaren 90, maar dan gemaakt in deze tijd. Er spelen een paar leuke acteurs in mee, al vond ik dat sommigen een beetje op de automatische piloot acteerde.

Maar toch: gewoon een prima en lekkere wegkijker.

3.5*

Ik moet nog maar eens weinig punten geven voor een Netflix film, maar eerlijk gezegd denk ik niet dat het aan mij ligt.

Wat een saaie voorspelbare film met inderdaad een hoop clishes bij elkaar gegooid.

Ik ben al nooit fan geweest van De Niro, maar volgens mij word het toch tijd dat hij met zijn sloffen en een goed boek aan de haard blijft zitten..

Het blijft huilen met de pet op bij Netflix...

Goede en spannende film. Heerlijk gemaakt met een jaren 90 vibe. De film is duister en sfeervol. Mede door het huis waar de hoofdrolspelers gaan wonen in het begin en waarmee de toon wordt gezet. De Niro speelt gewoon goed. Zijn dialogen met Keaton zijn hoogtepunten in deze film. De film is langzaam, maar met oog voor detail. De film is spannend, maar niet bloedstollend spannend. Af en toe neigen de verhaallijnen wel wat richting teveel sentiment, maar schieten gelukkig niet uit de bocht.

Deze thriller heeft na het einde nog twee epilogen die ik wel prettig vond.

Nogal lage waarderingen hier voor deze Netflix productie. Mijn inziens niet nodig, De film is vakkundig gemaakt, met heerlijke jaren vibe. Soms denk ik wel eens dat mensen wel heel erg verwend zijn tegenwoordig.

Deze film acteert een goede misdaadthriller en overtuigt daardoor verre van. Zeker, de film zit vakkundig in elkaar maar de sfeer die men probeert te brengen voelt toch een beetje gemaakt aan. En zeker de vader wordt erg bleu gespeeld. Daar staan dan wel fijne rollen van DeNiro (met speels gemak weet hij iets ervan te maken en fijn hem nog eens in zo'n film te zien) en Keaton tegenover maar het geheel is een wat ingekakt geheel. Inhoudelijk veel thema's maar veelal half uitgewerkt. 2,5*.

Goh ja.

Door de aanwezigheid van Robert De Niro zou men al snel (verkeerdelijk) denken dat Netflix een nieuwe topper gemaakt heeft. De Niro is allang geen garantie op topfilms meer, noch zijn de meeste Netflix-producties hoogvliegers, dus de verwachtingen zijn best niet te hoog.

Die van mij waren dat in ieder geval niet. Zelfs dan nog is The Whisper Man ietsje beter dan verwacht. Niet dat het allemaal erg veel voorstelt - men speelt leentjebuur bij een aantal genregenoten. Het is safe en men kleurt keurig binnen de lijntjes. Adam Scott vind ik niet echt goed uit de verf komen, maar de rest kan er wel mee door. Degelijk genoeg dus voor een keertje, maar absoluut ook niet meer dan dat.

2,5

Leuk om de oude DeNiro weer eens te zien, verder indetrdaad runofthemill thriller met wat spannende momenten.

Goed thrillerdrama over de impact van opvoeding en hoe zich dat op 2 manieren laat zien in deze film. De Niro vs Scott als "voormalig" agent en wannabe vanuit een andere professie en hun tegenpolen Keaton, knap gespeeld, en Teague. Het hellend vlak van opoffering en vergelding komt goed tot uiting in de finale. Al met al goed gespeeld, iets meer uitdieping was welkom geweest, met als opmerking: "Geloof je kind als het zaken ervaart die jij niet waarneemt". 3,6*

Niet bepaald spannend en er zijn plotgaten groot genoeg om een vrachtwagen doorheen te rijden, maar toch heeft deze film wel wat. Waarschijnlijk vooral omdat dit helemaal mijn genre is. Daardoor kan ik bepaalde tekortkomingen wat makkelijker door de vingers zien. De onderlinge verhoudingen tussen de personages zijn fraai uitgewerkt en her en der zijn er rake emotionele momenten. De cast presteert daarnaast naar behoren en visueel is alles netjes verzorgd.

Goede thriller, past uitstekend in het genre waar midden jaren 90/begin 2000 zo veel goeds van was met een vleugje six scence I see dead people .

Goed verhaal, genoeg spanning, goede cast, goed acteerwerk.

Monoghan, Keaton en Scott spelen goed, maar de Niro blijft, ondanks zijn leeftijd en zijn beperkte tekst, een geweldige acteur!
Alleen al zijn charisma is al voldoende.

Het enigste wat miste was een plottwist en wat te weinig Keaton, blijft daardoor steken op "gewoon goed".

Tegenwoordig is er te weinig van dit genre, erg jammer!

3,5*
7,5/8

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Wel leuk bekende acteur Robert De Niro...

Drama en Thriller en misdaad film...

Prima camerabeweging...

Prima achtergrond muziek/geluid...

Heerlijk genoten...

Altijd een plezier om Robert De Niro op niveau te zien! Hangt wat met haken en ogen aan elkaar, maar blijft boeiend en spannend tot het eind.

Netflix thrillertje, dus verwachting onder nul. Ik kende het niet, maar zag Robert de Niro, dus: klik, play.

Zonder vooringenomenheid kan het louter meevallen, wat gelukkig ook gebeurde. Niet in de laatste plaats door wat bekende namen die meedoen, zoals Michael Keaton als totale engerd, maar ook door een prima sfeer en aardig verhaal - met een heel, heel klein X-files sausje.

Maar te zeiken is er genoeg: hoewel het verhaal redelijk in elkaar steekt, voelt het op veel plaatsen teveel by-the-numbers. Waarom zou Tom met zijn zoon zo'n idioot groot spookhuis huren? Wat moet je met die ruimte? Het moet allemaal schoongemaakt en warmgestookt worden. Ook is het - vanzelfsprekend - steeds slecht weer, met onheilspellend zwiepende takken voor de ramen. Om nog maar te zwijgen van de overduidelijk opgezette "valstrik" die de boef uiteindelijk de das om zal doen.

Verder wordt de motivatie van Frank Carter om te doen wat hij doet en te zijn wie hij is, niet goed uitgelegd.

En tot slot snap ik niet dat het kind van Tom eruit ziet als een Colombiaanse transgender.

3 sterren

Matige thriller. Het verhaal is best een aardige whodunnit maar kent verder weinig verrassingen. De uitwerking is krap voldoende. De sfeer en settings zijn prima voor een thriller, alleen wordt het wel wat op een trage manier voorgeschoteld waardoor de film tegen verveling aan zit. Gelukkig weten de acteurs de kijker bij de les te houden. De Niro en Scott hebben een goede onderlinge chemie. Daarnaast worden ze verrassend aangevuld door Keaton. Het einde is wat afgeraffeld en had wat vernuftiger mogen zijn. 2.5/3.0

De film die een adaptie is van de gelijknamige roman van Steve Mosby, ziet af van experimenten en geforceerde originaliteit en vertrouwt volledig op zijn veelzijdige verhaal en op zijn gerenommeerde cast. In de sfeervolle en spannende film van regisseur James Ashcroft (Coming Home in the Dark (2021), The Rule of Jenny Pen (2024)) maken Robert de Niro, Michelle Monaghan en Adam Scott jacht op een seriemoordenaar die in een stereotiep stadje in New Jersey huishoudt.

In de film speelt het thema vader-zoon een belangrijke rol. Het thema verleent de film wat voor de hand liggende psychologische ‘diepte’, die niet erg indrukwekkend wordt uitgewerkt maar wel een relationeel fundament neerlegt waardoor de kijker de personages leert kennen en met hen kan sympathiseren tijdens de jacht op de seriemoordenaar. Een fijne traditionele seriemoordenaar trouwens oftewel een heerlijke charismatische manipulatieve psychopaat zoals je die met name in soortgelijke film uit de jaren 90 tegenkomt.

De eerste twintig minuten van de film zijn wat haperend. De film komt moeizaam op gang. Zodra een gebeurtenis een race tegen de klok in gang zet, is dat moeizame euvel verholpen. Ook de sfeer profiteert van de gangmakende gebeurtenis. De accenten liggen opeens op somber, grijs, regenachtig, onheilspellend, duister. Een uitstekende sfeer om een kat-en-muisspel met een gevaarlijke psychopaat te spelen.

De resterende tijd vliegt voorbij. In die resterende tijd ontpopt de film zich tot een traditionele thriller die niet uitblinkt in originaliteit en ook nauwelijks in onverwachte gebeurtenissen. Desondanks is de verhaallijn boeiend, zijn de personages intrigerend genoeg en is er de uitstekende benauwende atmosfeer. En tot slot zij nog vermeld dat de paar optredens van Michael Keaton absoluut noemenswaardig en sfeerverhogend zijn.

Na de tragische dood van zijn vrouw verhuist Tom [Adam Scott] naar met zijn getraumatiseerde, fantasierijke zoontje Jake [Acston Luca Porto] naar een stadje waar Toms vader [Robert De Niro] verantwoordelijk was voor de arrestatie en veroordeling van The Whisper Man [Michael Keaton]. Uiteraard begint de geschiedenis zich te herhalen en rijst de vraag of het om een copycat gaat of om een voormalige handlanger van The Whisper Man. Slim geconstrueerde misdaadthriller vol mysterieuze elementen die netjes bijeenkomen in de spannende ontknoping. Uitstekend geacteerd, behalve door de onverschillig ogende De Niro.

Een standaard thriller. Zou zomaar een Scandinavische thriller kunnen zijn. Wat het dus niet is. Maar daarin zie ook vaak een uitgebluste en/of gepensioneerde al dan niet alcoholische ex agent die seriemoordenaars opspoort.
Tegen het eind wordt het spannend maar o zo voorspelbaar. Daar had meer in gezeten. Helaas wat snel afgeraffeld. Verder zitten er erg veel toevalligheden in de film om het spannend te houden. Bijvoorbeeld dat rechercheur Beck toevallig bij de seriemoordenaar aanbelt bij een buurtonderzoek.
De film neigde haast naar Silence of the Lambs toen ze de eerste seriemoordenaar in de gevangenis gingen bezoeken en Frank Carter een psychologisch spelletje begint.
De cast verzekert een goed spel.
Geen film die ik zal onthouden. Het is er één van dertien in een dozijn.

Zonde van mijn tijd. Hoe verhelp je een intrinsiek spannend verhaal zo gigantisch om zeep. Totaal geen spanning. Regisseur en scenarist zijn hier verantwoordelijk voor. Aan goede wil ontbreekt het niet. Verder prima acteerwerk, zelfs van De Niro...

Matig filmpje voor even tussendoor. Adam Scott was het niet voor mij .... geen overtuigd acteerwerk.

Vrijdagavond aan de slag met deze de The Whisper Man op Netflix die kan rekenen op een behoorlijk verhaal en cast. Toch zijn de beoordelingen en de cijfergemiddeldes niet mals, maar zoals men zegt de beste recensent ben je zelf dus draaien met dat ding.

En ik heb niet veel moeite met dit verhaal waar ik wel meteen lekker in zit samen met zijn licht grimmige en grauwe sfeer, en daarmee sowieso een film die sfeervol te noemen is. Daarbij doet het allemaal wel een beetje aan Prisoners denken die ik ontzettend goed vindt waar tevens meteen de kanttekening geplaatst moet worden dat de film daar niet bij in de buurt komt. Maar zoals reeds gezegd doet The Whisper Man het aanvankelijk prima met detective Beck in een lopende vermissingzaak Tom die met zijn zoontje verhuisd en al snel met vreemde dingen te maken krijgt. En het moet gezegd dat de soundtrack super is, er prima geacteerd wordt door zowel Keaton als Adam Scott, er een aantal momenten prima opgebouwd worden zoals de hand door de brievenbus en de race tegen de klok op het einde.

Maar zoals het lage cijfergemiddelde doet vermoeden zitten er toch wel wat haken en ogen aan de film, zo is er weinig introductie en uitleg rondom de link met een eerdere seriemoordenaar, hangt het verder van toevalligheden aan elkaar dat bijvoorbeeld de detective van toen net de vader van Tom is, anders is het wel buitengewoon dat ze net in het huis komen te wonen waar het laatste en nooit gevonden laatste slachtoffer van de vorige serial killer ligt of dat zoonlief van Frank de zelfde neigingen heeft. Dan is het wel zo twijfelachtig dat zo'n rijke stinkerd verzamelaar als liaison tussen mensen in zit, en is het allemaal een beetje gemakkelijk hoe Beck zich eerst door die snotneus laat verrassen waarop Tom en zijn vader hem ook niet aankunnen terwijl hij een ernstig snijwond aan zijn voet achillespees heeft en vind ik alle logica die Willis voor de dag legt dat Frank zijn eigen kind wil wurgen ook nog al een conclusie die nogal uit de lucht komt vallen.

Zo super is het dus allemaal ook weer niet, zitten er best wel wat twijfelachtige dingetjes in het plot maar verveelt het desondanks niet echt en vermaakte dus best wel. Daarom wat mij betreft een minimale voldoende.