Finnegan's Foursome (2026)

Ik vond Finnegan's Foursome een fijne film. Ik heb er van genoten. Maar ik wil geen verkeerde verwachtingen wekken en begrijp dat dit niet iedereens "cup of tea" is. Commentaren die ik las op IMDb zijn o.a. oeverloos saai ("boring from begin to end"). En inderdaad de film ontbeert actie, CGI, afwisseling, hilarische , dramatische, angstige momenten, verrassende plotwending of ontknoping. Noch is het een diepgravende psychologische of filosofische film,. Wie de geijkte hoogtepunten zoekt zal teleurgesteld zijn.

Voor mij is dat juist wat de film verfrissend maakt. Het is voornamelijk het goedmoedige gekibbel tussen familieleden. Het voelt natuurlijk aan, meer zoals het in de echte wereld aan toe zou kunnen gaan, al is dat hier een upper-class Amerikaas-Iers gezin waarvan de moeder is overleden. Hoe kunnen mensen dat leuk vinden? Nou de Engelsen houden ervan. Neem de langstlopende soap-serie allertijden: Coronation-street. Die draait al 60 jaar en gaat over over het wel en wee in een fictieve arbeidersbuurt in manchester. Na meer dan 10.000 afleveringen draait de serie nog steeds. Een spectaculaire serie zou je al lang moe geworden zijn, maar dit kabbelt gewoon lekker voort, en geeft je een inkijkje dat echt aanvoelt en menselijkheid in het leven weer terugbrengt.

Het uitzonderlijke is verheffend als uitzondering, anders slaat het dood, stompt af. Wat wij als gewoon ervaren, is steeds meer door media vormgegeven marketing prut en moraal. In deze tijd van hyperindividualisme waarin alles om onze aandacht wedijvert met ene Donald als kampioen, en marketing op de knoppen in ons hoofd weet te drukken, vind ik het heel ontspannend om te kijken naar iets dat voortkabbelt, zonder dat het wanhopig iets anders wil zijn dan het is. Ik houd van die gezelligheid.

Ik denk dat de film goed geslaagd is in zijn opzet, maar dat die maar een kleine minderheid zal aanspreken. En daarmee is het des te moediger dat er mensen zijn die zo een film willen maken.