Buddy (2026)

Nog niks bekend voor een release in Nederland volgens mij

Klinkt goed haha

Tsja, ik ben geen millenial en ken Barney alléén omdat mijn dochters dat soort troep wel eens keken.. maar op zich is dit best goed gedaan, zo'n kinderserie die keihard onderuit wordt gehaald door een verstoorde rust in het paradijs.. erg bloederig wordt het echter niet en eng kan ik het ook niet noemen. Ook nogal onevenwichtig, omdat je de ene keer afleveringen lang in teletubbie land zit en dan weer naar de werkelijkheid wordt geslingerd. Maar er werd behoorlijk geacteerd en als concept wel tof eigenlijk, er had veel meer uit gehaald kunnen worden.

Regisseur Casper Kelly zet een veelbelovende, creatieve lijn voort met zijn nieuwste griezelfilm Buddy, een film die zeker geen maximale potentie benut, maar wel eentje die genoeg vernieuwende insteken weet te bieden. Evenzeer een productie die vrijwel vlekkeloos een kindershow overneemt en hier een eigen draai aan weet mee te geven. Daarbinnen profiteert Kelly van een uitstekende cast, een aantal grappige vondsten en vooral een overtuigende visuele draai. Alhoewel het verhaal iets te ongeduldig van start gaat, loopt het allemaal erg lekker totdat de derde akte iets te snel allerlei concepten en wendingen introduceert. Het had ook zeker wat harder mogen zijn op het vlak van bloedvergieten, maar er is genoeg aan de hand en het universum nodigt zonder meer een vervolghoofdstuk uit.

Ook nog eens van de maker van het geniale Too Many Cooks zie ik haha.

De brave, jeugdige cast van de educatieve kinderserie It’s Buddy ontdekt dat eenhoorn Buddy [Keegan Michael-Kay] behoorlijk onaardig kan worden als je zijn adviezen en instructies negeert. In een aparte verhaallijn raakt Grace [Cristin Milioti] ervan overtuigd dat ze een derde kind heeft, ook al weet haar echtgenoot [Topher Grace] van niets. Dan verschijnt Buddy plotseling op haar televisiescherm. De sets zijn volstrekt overtuigend, de educatieve liedjes raak en Keys stemvertolking (Sergey Zhuravsky deed het fysieke werk als Buddy] is voortreffelijk. Amusante horrorparodie op kinderseries uit de late jaren 90 (Teletubbies komt aardig in de buurt) schiet tekort qua visuele effecten, maar heeft ruim voldoende grappige en originele ideeën.

Een heerlijke parodie op afgrijselijke tv-series uit het verleden. Denk Pee-wee’s Playhouse of Barney & Friends. Van die series waarin iedereen dwangmatig vrolijk is en zich infantiel en idioot gedraagt. Buddy legt de lat hoger en brengt grotere porties van dwangmatige vrolijkheid en idiotie en veegt op die manier de vloer aan met de indoctrinerende wijze waarop een tv-kijkend kind leert hoe zich fatsoenlijk te gedragen.
Een aflevering van Buddy bestaat uit een openingsnummer, een verhaaltje met een wijze les en een afsluitend liedje. In een felgekleurd tuinhuisje dat in een sfeerloze studioachtige omgeving is geplaatst, wonen drie kinderen. De kinderen spelen op het gazon van kunstgras dat voorzien is van speeltoestellen. In elke aflevering gebeurt er iets vervelends en dan roepen de kinderen de naam Buddy en daar verschijnt een oranje eenhoorn die aan de vervelende situatie een eind maakt door de kinderen uit te leggen wat er fout ging en wat het gewenste gedrag in zo'n situatie is. Vervolgens wordt de harmonie hersteld en eindigt de aflevering met een liefdevolle omhelzing van Buddy. De groepsknuffel gaf me een weeïg gevoel.
Het verrukkelijke ideaalbeeld dat hier wordt geschetst, is dermate vrolijk, klef en moralistisch dat ik die oranje eenhoorn meteen al niet vertrouwde. En daar kreeg ik gelijk in want in de loop van de film vertoont Buddy steeds buitensporiger gedrag en toont zich zelfs een aanrander en een pleger van mishandeling en ontpopt zich als een gevaarlijke moordenaar. Reden voor de kindertjes in dit vrolijke studioland om doodsbang te worden.
Buddy is de uitvergrote vorm van de kindervriend zoals die in tv-series werd gepresenteerd. Geen idee of een dergelijk format nog ergens in het huidige tv -aanbod is te zien, maar ik vermoed het wel. Enigszins verontrustend is de manier waarop dergelijke tv-series omgaan met normale menselijke gevoelens als verdriet, angst en woede. Dergelijke gevoelens worden gebagatelliseerd tot iets dat niet hoort en bovendien gemakkelijk valt op te lossen. Het ideaalbeeld van een liefdevolle plek waartoe het onrecht geen toegang heeft of gemakkelijk wordt overwonnen staat haaks op de werkelijkheid. De werkelijke wereld is geen liefdevolle plek en dwangmatig opgelegd moralisme werkt daar niet.
In Buddy wordt het ideaalbeeld radicaal en heerlijk absurd op de hak genomen. Met Buddy maakt regisseur en schrijver Caspar Kelly een angstaanjagende en bloeddorstige tegenhanger van de zoete moralistische kinderseries uit de jaren 90. Buddy is een heerlijke venijnige en humoristische film met een eng kinderidool, een sfeervolle steriele setting en een vermakelijke subversieve subtekst. Leuk dit.

Buddy is een zeer goeie en originele horrorkomedie. De pacing is top en ook de details zijn leuk, zoals de brievenbus die ze de hele tijd consequent meezeulen. ik twijfel nog om zelfs een 4* te geven.