Send Help (2026)

Redelijke film van Sam Raimi, maar ook nogal onevenwichtig en voor mij werkte het lang niet allemaal. Ik ging eigenlijk vrij blind de film in, behalve dan dat ik wist dat Sam Raimi het geregisseerd had. Het begint nog wel redelijk, met een nogal dik aangezette komedie op kantoor waar hardwerkende maar nerderig dametje Linda Liddle (McAdams) voor promotie wordt overgeslagen door de nieuwe, jonge, arrogante baas Bradley - die liever z'n frat boy vriendjes omhoog helpt. Maar het grootste deel van de film speelt zich af op een onbewoond eiland, waar de door Survivor geobsedeerde Linda de touwtjes veel meer in handen heeft.

De film is voornamelijk een komedie, verre van een thriller, en ook nauwelijks horror, op een stuk of wat bloederige (geweld)uitbarstinkjes na. Sterker nog, zeker in het midden kijken we meer naar een romcom, al blijkt later dat Linda actief ervoor zorgt dat ze niet gevonden worden en dat hulp uitblijft, en Bradley niet lang daarna Linda probeert te vergiftigen. Maar dat midden van de film vond ik toch vrij zwak; een niet zo boeiende komedie die op momenten tegen de romcom en de Survivor-parodie aanschuurt, met maar een beperkt aantal geslaagde grappen. Hier had echt wel een minuut of twintig afgekund. Gelukkig gaat het tegen het einde toch nog een beetje los als de situatie toch meer lijkt op Misery dan je eerder zou denken, en Raimi zijn credentials als horrorregisseur enigszins laat gelden.. Geen vervelende film, maar het was ook een beetje een lichtgewicht komedie die niet echt indruk wist te maken.

Typisch zo film waarvan je verwacht dat het Heel voorspelbaar is maar eigenlijk blijkt dat helemaal niet zo te zijn

En het typetje wat Adams speelt blijkt ook niet zo te zijn. Ik zag het einde dus ook totaal niet aankomen en daarom een van de betere films in dit genre.

Leuke film, het absolute einde had ik wel iets anders gedaan maar buiten dat, hele leuke film.

Ik vond deze toch beter dan ik verwacht had. Die locatie om een film te maken op zo'n eiland spreekt mij ook wel aan. Ik noem dit niet perse een horrorfilm maar ik vind dit dan toch meer een thriller. Al zitten er wel enkele bloederige scenes in. Maar voor de liefhebbers van Sam Raimi is dit wel een aanrader, al vind dit niet iedereen, maar ik heb me er heel goed bij geamuseerd.

Strategy and Planning!

Het idee is goed, de uitwerking nogal marginaal. Als je dit soort film maakt, een spelletje met het genre en de eerdere serieuzere films, dan moet je ook echt over de top gaan, niet dit half-half gedoe wat er uiteindelijk van komt. Want doe je dat, dan blijft er alleen iets middelmatigs over dat overmatig ruikt naar gemiste kansen.

Van Raimi verwacht je dan toch meer dan dit. Ja, zuiver op het regievak. de cast is goed en levert fraai werk, de beelden zijn mooi, de timing is ok, de verplichte momenten en verrassingen komen allemaal langs. Het is alleen dat de vonk ontbreekt, de inspiratie die het verschil is tussen op maandagochtend naar je werk gaan terwijl je al denkt aan de vrijmibo of er iets van maken. En wellicht had voor deze film nog iets meer nodig geweest dan dat. Een vonk, een idee. Iets in de richting van de aap die aan het einde al uit de mouw komt, maar dan beter.

Maar dat is er allemaal niet echt, en wat overblijft is wel ok maar ook teleurstellend, en morgen alweer vergeten. Daar maak je toch geen film voor, als je Raimi heet?

Ik ben het niet voor de eerste keer eens met " The Guardian". Het begint nog goed, maar wat zakt het snel in elkaar. Was geloof ik soms grappig bedoeld, maar sorry ik heb alleen maar groen gelachen. Mc Adams was nog best te pruimen, maar de rest was maar pover. En dan spreken we nog niet van de CGI, die was echt om te huilen, zo slecht heb ik het de laatste jaren nog niet gezien. Die twee wilde varkens kwamen precies uit een tekenfilm, en dat vliegtuig, hoe zwak was dat. Nee, hier kon ik niets mee, goed gegeven, slecht verfilmd....

Aardige horror thriller met wat humor. Het verhaal is eenvoudig maar zit wel leuk in elkaar. De uitwerking is redelijke geslaagd waarin de hand van Raimi duidelijk zichtbaar is. De opbouw is goed en eenmaal op het eiland ontvouwt het kat-en-muis-spel tussen de hoofdrolspelers waarbij je als kijker niet helemaal weet welke kant het op gaat, maar door de beperkte setting en Raimi kennende, weet eigenlijk stiekem al dat het niet goed kan gaan. Humor, spanning en wat gore en smerigheid worden prima afgewisseld. Het einde valt niet helemaal als een verrassing, maar al met al een vermakelijk filmpje met prima acteerwerk. 3.5

Vermakelijke survival komedie met een vleugje thriller en horror elementen.

De hand van Raimi is soms goed te zien kwa gore.

Denk aan het merkwaardige groene bloed in de eerste "Evil Dead", hier vervangen door overdreven geel kots. Wat goed zorgt voor een dosis walging. En laat dat nou de bedoeling zijn.

Sommige gore scenes zien er weer wat simpeltjes uit, dat dan weer wel.

Verder kijkt " Send Help" vooral lekker weg.

3.5*

Luchtige survival, zo mag je de film wel typeren. Ik snap de verwijzingen naar Misery ook wel, maar zo naar of donker wordt het nergens. Er zijn genoeg pluspunten aan te wijzen, zoals het acteerwerk en enkele memorabele scènes. Als geheel voelt het echter incoherent en een beetje afgeraffeld. Ook erg onlogisch bij momenten, bijvoorbeeld dat Linda hem helemaal niet tegenhoud om zijn eigen gang te gaan of te vluchten van het eiland, ze gaat op een gegeven moment zelfs ergens anders zitten en laat hem aanmodderen. Dus hoezo moet hij haar vergiftigen om met zijn vlot te kunnen vertrekken? Sloeg nergens op en maakt het een beetje slap allemaal. Maar zo'n moment als die vliegtuig crash vond ik dan weer erg grappig! Als Raimi hier iets langer op had gestudeerd was het misschien wel een stuk beter geworden, maar dat zullen we wel nooit weten.

Geweldig en lekker overdreven

Hoezeer ik niet zo hou van horror met komedie, werkt het hier wel perfect in deze 'Cast Away meets Misery!'

Hier is goed over nagedacht, zijnde de ontwikkelingen tijdens de film. Je kan dingen inschatten en voorspellen, omdat we er al zo veel gezien hebben hé, ...maar toch verrast ie hoor!

Verwacht niet te veel horror, maar de bloederige scenes waren wel geweldig, en een duimpje omhoog voor de make-up McAdams speelt haar rol met verve!

Zeer vermakelijk!

Weer heerlijke film van Sam Raimi. Perfecte combo van horror en komedie, zeer vermakelijk.

Regisseur Sam Raimi dankt een groot deel van zijn succes aan het horrorgenre en vooral met zijn legendarische "The Evil Dead"-trilogie (1981–1992) ontwikkelde hij een herkenbare stijl met praktische effecten, veel goorheid en een vleugje zwartgallige humor. En daarvan is ook weer een glimp van te zien in "Send Help", waarin een baas en zijn werknemer stranden na een vliegtuigongeluk op een eiland, waar ze moeten overleven

Rachel McAdams speelt de ingetogen Linda, een harde werkster die doet wat haar wordt opgedragen en nauwelijks voor zichzelf opkomt. En haar nieuwe baas Bradley (Dylan O'Brien) maakt hier misbruik van en zet haar regelmatig voor schut. Vervolgens verandert een werkuitstapje in een regelrechte nachtmerrie wanneer zij de enige overlevenden blijken te zijn en op een eiland stranden. Daar worden de rollen omgedraaid en kan Linda eindelijk de baas spelen over een gewonde Bradley.

"Send Help" koppelt zwarte humor aan bloederige machtsverhoudingen waar niemand ongeschonden uitkomt. Linda is gek op survivalprogramma's en weet zichzelf daardoor goed te redden op het eiland, terwijl de arrogante Bradley gewend is dat alles voor hem wordt gedaan. Het acteerwerk van Rachel McAdams en Dylan O'Brien is goed. De wisselende combinatie van vriendelijke en hatelijke chemie is nodig om het geheel overtuigend te maken. Ze bewandelen beiden de lijn tussen intens en een tikkeltje over-the-top, aangezien Sam Raimi de film doordrenkt met zijn duistere gevoel voor humor en dat werkt opzicht goed.

Met een speelduur van circa 110 minuten, duurt de film eigenlijk iets te lang en dat geldt ook voor de spanningsboog. Hierdoor valt het overleven op het eiland soms wat in de herhaling, waardoor ik af en toe wenste dat er meer gebeurde. Om dit te compenseren tovert de tweede helft van de film genoeg onverwachte wendingen (zoals het huis op het eiland) en gekkigheid op het scherm, wat leidt tot een aantal memorabele scènes. Jammer genoeg voelt het einde daarentegen enigszins afgeraffeld en mist het echte kracht.

Al met al is "Send Help" geen slechte film, maar ook geen hoogvlieger en er zitten genoeg interessante ideeën in om te blijven kijken.

Op zich is dit wel een geslaagde film van Sam Raimi. Het eerste deel van de film heeft veel weg van Triangle of Sadness waar de rollen van baas-ondergeschikte worden omgedraaid op een verlaten eiland.

Een lange tijd leek dit niet echt op een horror uit te draaien, maar naar het einde toe weet Raimi wel meer zijn stempel te drukken met wat horror en humoristische momenten (het kotsen van Linda over Bradley en de fake castratie). Misschien dat de film wat te lang draaide rond het survival gedeelte en Linda die de macht heeft overgenomen van haar baas, maar de finale maakt wel veel goed.

Rachel McAdams doet het best goed hier als de uiterst irritante Linda Liddle. Haar personage is natuurlijk erg aangedikt, maar het werkt wel met al haar overdreven optimisme.

Het is nu niet meteen een hoogvlieger, maar als tussendoortje is dit wel eens tof om te zien.

3*

Het lijkt wel een gepariodeerde romcom met een zwart randje. We maken kennis met 2 karikaturale figuren die lijnrecht tegenover elkaar staan. Het zorgt hier en daar voor leuke momenten op het eiland, al blijft de humor slechts bij een glimlach. Nochtans staat het vooral als horror/thriller genoteerd, maar daar is het zeker qua sfeer veel te licht voor en weinig opbouw. Alles is te veel uitvergroot zodat ik echt dacht dat het een soort parodie was. Het heeft nooit genoeg scherpte of volle gewicht en je blijft nadien achter met een rare mix van ingrediënten die een slecht smakende film afleveren.

Leuk om weer eens een film van regisseur Sam Raimi te zien die wat meer in de lijn ligt van zijn vroege werk. Er is zelfs een scene aanwezig die refereert aan The Evil Dead. Verwacht echter geen horror; dit is meer een zwarte komedie. De lelijke cgi is een minpunt, net als de weinig overtuigende locatie, maar de twee hoofdrolspelers maken veel goed. Vooral Rachel McAdams is hier op dreef.

Behoorlijk afgezaagd uitgangspunt maar in de handen van Sam Raimi word het dan toch iets leuks. Productie die goed past bij zijn meer recentere films waarin hij horror en lichtelijk absurde humor moeiteloos laat samenvloeien. Send Help heeft 3 à 4 behoorlijk gore scènes, waarbij zelfs ik toch even de andere kant moest opkijken, voor de rest alles met een glimlach en grote knipoog bekijken. Uitstekend spel ook van de twee hoofdrolspelers, beide eigenlijk nog nooit zo goed gezien als in deze prent.

Dit leek wel een sketch van jiskefet

Die Rachel McAdams is zo'n irritante vrouw..

Acteren kan ze ook niet. Heeft het niveau van Goede Tijden Slechte Tijden

"Now, never mistake my kindness for weakness."

Achteraf gezien had de film misschien wel een stuk meer potentie dan hij daadwerkelijk liet zien, toch weet Raimi er wederom iets leuks van te maken hoor. Het begint allemaal niet zo denderend, het treiteren en alles daarom heen is wel een leuke op bouwing, maar is na een tijdje ook niet zo heel interessant meer. Eenmaal op plaats van bestemming werd de film wel leuk, maar ik mis toch constant wel de nodige "horror". Deze film wordt echt op geen enkel moment echt een horrorfilm, ja als je dan het doden van dat wilde zwijn moet zien als "gore" dan wel maar spreekt de film voornamelijk uit een komisch standpunt, en dat weet de film best leuk te doen.

Ik ben het eens over het feit dat Rachel McAdams met vlagen écht onwijs irritant kon zijn, maar ze is dan met vlagen ook wel weer heel leuk om te zien. Dylan O'Brien als totale idioot vond ik dan wel beter werken, en de twee kenden een leuke chemie samen. Toch blijf ik achteraf best kritisch op de film, want er had echt veel meer in gezeten. Overigens ook het feit dat hij haar meermaals backstabbed is natuurlijk best dom, en na een tijdje ook gewoon niet echt logisch meer.

Het einde was geinig, maar het was allemaal toch wat onbevredigend hoor. Jammer, want de film kende echt een prima concept, maar er werd gewoon niet zo veel mee gedaan.

Send Help is een survival film met ook wat gore/slasher elementen met een belangrijke insteek over corporate life versus reality. It's not the same at all! Eigenlijk is het zeker een maatschappijkritische film op dat vlak. Vele mensen kunnen helemaal niks buiten hun werk, als ze dat al deftig kunnen (veel fakers in hoge bedrijfsrollen) en mensen die meer verdienen krijgen dan niet wat ze verdienen.

Deze film toont aan dat het tij snel kan keren door onvoorziene omstandigheden en toont aan dat wat vanzelfsprekend is of lijkt dat niet noodzakelijk hoeft te zijn.

Goede acting van zowel Dylan O Brien als Rachel McAdams.

Een entertainende film voor eens te zien van Sam Raimi.

Drag me to hell, van dezelfde regisseur, kon ik erg smaken. Dus ik had wel een goed gevoel toen ik deze film opzette. Helaas vond ik hem niet zo goed. Ik weet niet precies waarom maar het werkte voor mij niet echt. Het voelde erg karikatuuraal aan. Beetje nep, net zoals dat varken. een mage 2*

Deze film verraste me vanaf het begin. Ik ging de film in zonder duidelijke verwachtingen en dacht aanvankelijk dat het vooral een survival of avonturenfilm zou zijn. Toen bleek dat er ook horror elementen in zaten, was dat even schakelen, al bleef het horroraspect uiteindelijk vrij mild.

De film begint vrij rustig en voorspelbaar, maar slaat al snel om naar de chaotische en bizarre stijl waar Raimi om bekendstaat. Dat maakt het geheel een stuk vermakelijker. Rachel McAdams levert een sterke prestatie: haar transformatie naar een irritante, onaantrekkelijke en ietwat geeky versie van haar personage is overtuigend en goed gedaan.

Het verhaal speelt interessant met verwachtingen, vooral rondom het personage Linda. In eerste instantie lijkt ze de "good guy", maar gaandeweg wordt duidelijk dat ze egoïstisch en meedogenloos is. Dat maakt haar rol als antagonist effectief, al zorgde het er voor mij wel voor dat ik hoopte dat Bradley uiteindelijk zou winnen.

Het einde voelde echter wat teleurstellend. Hoewel het duidelijk bedoeld is als een onverwachte twist, mist het een echte bevredigende afronding. Tegelijk laat het genoeg open om te speculeren over een mogelijk vervolg, vooral omdat het lot van Bradley niet volledig wordt bevestigd.

Al met al is het een vermakelijke film die het vooral moet hebben van Raimi’s kenmerkende stijl en verrassende wendingen. Leuk om een keer gezien te hebben, maar het einde had sterker gekund.

Wel aardig, vooral mbt het zogenaamde Turning Point. Had wel iets korter gekunt.

Eindelijk weer eens een echt goede film van Raimi, terug naar zijn roots als horrormaker. Zijn hand is door heel de film zichtbaar met zijn leuke en vaak typerende keuzes voor camerastandpunten, overgangen, montages, en vooral ook alle komische ranzigheid en amusant venijnige momenten. Het zorgt voor een zeer plezierige film die gewoon ouderwets goed in elkaar steekt.

McAdams en O'Brien hebben hier overigens ook een zeer groot aandeel in. McAdams is echt fantastisch en haar personage wordt ook gelijk perfect geïntroduceerd. Best knap hoe er in een film als deze nog ruimte is om beide personages wat minder eenzijdig neer te zetten. Even dacht ik zelfs nog dat de film een romantische kant op zou slaan.