Coyotes (2025)

Het was... gewoon oké. Niet geweldig, niet verschrikkelijk... gewoon een vergeetbare bijtgrage diertjes film. Nadat een storm een gezin zonder auto, bereik en stroom zet, moet ze tegen een dodelijke roedel CGI-coyotes (ze lijken eerder wolven) vechten om te overleven en oh recente LA-bosbranden komen ook steeds dichterbij. Het publiek krijgt een centraal staand familiedrama (wow, zouden ze het overleven?) gecombineerd met afgezaagde komedie (als je het überhaupt zo kan noemen) en een home invasie (één gezin op één locatie) De moorden en het bloedvergieten zijn af en toe wel oké, maar verder is er absoluut niets dat deze film overeind houdt. Of je moet het getrouwd stel als getrouwd stel (horrorkomediemascotte) Justin Long en Kate Bosworth graag nog eens in een film willen zien spelen. Het is nooit bloederig, inventief, grappig of visueel aantrekkelijk maar als enigszins plezierig tijdverdrijf nog wel te doen.

Ik zie Justin Long en Kate Bosworth altijd al graag spelen, en in deze film samen lijkt er nog een extra vonkje vanaf te schitteren. Voor een kaskraker moest je toch al nooit echt bij die twee zijn, maar voor een iets speciale film met wat aparts wel.

Dit gevalletje zie ik dan maar als het landrotten-antwoord op het hele haaiengenre, met nog wat steken onder water naar de A-team en MacGyver tussendoor. Best grappig, meer gevatte dialogen dan je verwachten zou, en met af en toe verrassend botte gore ook nog. En de kersverse echtelieden spelen erg grappig samen, het lijkt haast alsof ze écht verliefd zijn.

Verder is het maar weinig verrassend maar wel leuk, en de grens van al te veel sentimenteel gedoe wordt precies op het randje vermeden. Al komt het wel erg dichtbij.