Beast of War (2025)

Toch wel iets meer van verwacht het verhaal is ok maar hallucinerende flashbacks vond ik niks. De haai zag er ook niet uit ook al zagen we hem laat. Maar toch een dikke 5 dus 2.5* omdat ik een zwak heb van zulk soort films.

Tsja, low budget haaienflick. Maar het moet gezegd dat ze er supercreatief mee zijn omgegaan en leuk dat het in de wereldoorlog speelt, ook de acteurs zijn best oké. Maar helaas is er wel iets te weinig gedaan met de originele setting en gegeven, tóch te weinig budget.

Het begin vond ik nog leuk, erna minder mijn ding.

Krijg nou wat....een haaienfilm die niet begint op een zonnige pier met in zwemkleding gestoken jongere die op het punt staan ​​om op een vaartuig, jetski, surfplank, supboard of lugubere vissersboot te stappen. Nee, deze film begint met een Australisch eenheid tijdens hun training voor gevechten tijdens de Tweede Wereldoorlog. Met geïnspireerd door het waargebeurde verhaal (de HMAS Armidale zinkt in 1942 en er was een soldaat die levens redde) is dit een historische survivalfilm

Wanneer de opleidingstraining klaar is gaan ze p weg maar hun schip wordt gebombardeerd en vergaat in de Timor-zee. Gewond en stuurloos ronddobberen op een wrak in een dichte mist probeert een kleine groep overlevenden op adem te komen. Maar alsof hun situatie nog niet ernstig genoeg is, blijkt ook het water niet veilig, met een vraatzuchtig monster op de loer. Ja, "Beast of War" is ook een haaienfilm!

Het peloton zit weliswaar vast op zee, maar de filmmaker vindt talloze creatieve manieren om het aantal soldaten gestaag te verminderen. Let wel de haai speelt hier niet de hoofdrol, hoewel hij wel constante dreiging vormt die nooit ver weg is. Wanneer hij verschijnt, is hij verbluffend en glorieus; men ( Formation Effects) creëerde een moordende haai met behulp van praktische effecten, animatronics en poppenspel. De lat ligt erg laag voor haaienfilms, maar deze steekt er toch wel ver bovenuit als een behoorlijk goede en absoluut één van de betere haaienfilms

Zwakke horror oorlogsfilm. Het verhaal is matig en de uitwerking nog minder. De film neemt een vrij lange aanloop door de kijker bijna een derde van de film naar het trainingskamp van de hoofdrolspelers te laten kijken. Daarna schakelt men vrij abrupt over naar het schip en weer een minuut later kijken we naar een drijvend vlot midden op een vrijwel niet bewegende zee. Een zwembad is nog ruiger. Vanaf dat moment wordt het wel iets spannender maar door de goedkope setting en de rare capriolen die de mannen uithalen blijft het niveau laag. Het einde boeit al niet meer. Het acteerwerk gaat nog wel. 2.0

Low budget australische film over de strijd die een groepje overlevenden van een gezonken WOII-oorlogsschip moet leveren met een roofzuchtige witte haai. De cast levert verrassend sterk spel en de film heeft zeker een aantal effectieve momenten, maar de ongeloofwaardige setting en de fragmentarische manier waarop de haai wordt ingezet doen afbreuk aan de pret. Niettemin een onderhoudend filmpje.

Leuke ik zit op een vlot met moordende haaien om me heen, met een prima verhaal en een cast waar ik geen 1 van kende. Maar toch hun rol met overtuiging speelden, ook de haaien zien er geloofwaardig uit. Met 87 min niet te lang en niet te kort

Regisseur Kiah Roache-Turner weet heel goed hoe hij simpele concepten op een overtuigende manier moet uitwerken en levert met die inspanning een van de betere haaienfilms af. Beast of War kent voordeel door zich te plaatsen in een originele setting met een vakman achter het roer die goed weet hoe hij een film visueel moet decoreren. Het kleurgebruik is op deze manier opvallend, de aanvallen van de haai zien er gruwelijk uit en de sensatie kent voortdurend goed opgebouwde kookpunten. Alhoewel het nergens bijzonder spannend uitpakt en eigenlijk een grootse scène mist, vormt dit project een zeer positieve toevoeging aan een middelmatig subgenre. De haai maakt tegenwoordig weer een terugkeer op het grote doek en dat is zeer fijn.

Weet je, met een groter budget en een paar extra herschrijfrondes had dit een uitzonderlijke thriller kunnen zijn.

Er zit duidelijk potentie en vakmanschap in deze film. De stilistische keuzes zitten ver boven de gemiddelde haaienfilm: met prachtige kleuren, beklijvende slow‑motionshots en een broeierige soundtrack weten ze echte spanning op te bouwen. Het feit dat de haai bijna volledig praktisch is, maakt het geheel alleen maar innemender.

Het plot is helaas wat rommelig, en de hele traumabackstory voelt compleet overbodig. Het acteerwerk is dan weer degelijk genoeg om alles net boven water te houden.

3*