Primate (2025)

Ik vond de film maar matig.

Een slap verhaal en vooral een hoop geweld.

Genre-regisseur Johannes Roberts blijft zich ontwikkelen na zijn valse start en levert ondertussen gegarandeerde kwaliteit af, maar Primate is misschien zijn spannendste toevoeging. In principe wordt hier alles geleverd wat het desbetreffende uitgangspunt van je vraagt. Een bijzonder concept, een hoop personages die af en toe zeer onlogische dingen doen, een stabiel opgebouwde spanningsboog en een nette look qua cinematografie. Daar komt nog bij kijken dat de castleden het goed doen en het scenario van Roberts en Ernest Riera ze niet te onsympathiek laat overkomen. Alhoewel de domheid soms te nadrukkelijk is, vormt Primate het exacte resultaat dat menig liefhebber in dit soort films zoekt. De steevaste opmars van Roberts gaat in ieder geval naar een steeds hoger niveau. Extra punten nog voor de sterke muziekkeuze.

Matige film over een chimpansee die als huisdier wordt gehouden door een familie op Hawaii. Niet echt slecht te noemen, maar allemaal al eens eerder gezien. Vrij voorspelbaar en een wat lange eerste helft. Een paar redelijk brute kills en gelukkig duurt de film niet te lang. Net geen 3.0 sterren.

Prima filmpje. Leuke locatie, fijne gore en horror en genoeg interessante ideeën. Dat papa doof is doet voor het verhaal weinig maar de regisseur weet er nog wel leuke dingen mee te doen als het gaat om geluid. De regisseur weet sowieso prima hoe hij scènes moet opbouwen. Af en toe sleept de film wel ietstjes en de personages zijn ook redelijk inwisselbaar maar de korte lengte helpt een hoop. 3,5*.

"Who the fuck has a pet chimp?"

Films omtrent apen vind ik altijd wel gaaf, hoewel de meesten die ik heb gezien toch binnen het actiegenre vallen zijn de horrorvarianten dus nog vrij vers voor mij. Primate kwam ik al geregeld langs, en afgelopen vrijdag besloten om samen met mijn vriendin deze film maar eens te gaan kijken. Ik moet bekennen dat ik mezelf er op betrapte best te genieten van de film, maar tegelijkertijd merkte ook dat ik moeite had mijn ogen open te houden. De film brengt eigenlijk te weinig, de opbouwing is héél leuk, maar qua kills had het van mij echt wel wat harder gemogen. Geinig, terwijl de film best harde shit laat zien. De kills zijn echt wel leuk hoor, een beetje voor de hand liggend soms, maar als die twee gasten eenmaal in beeld kwamen toch ook weer heerlijk verfrissend.

Maar toch, ik had er wel veel meer van verwacht. De CGI is inderdaad best matig, en daar stoorde ik me deels ook behoorlijk aan. Er zit voor mij maar weinig spanning in, alle momenten zag je aankomen en ze proberen nou ook niet echt de aap héél angstaanjagend te maken, ja hij kwijlt een beetje. De korte duur van de film is echt een enorm pluspunt, en dat helpt het toch om de film dragelijk te houden. Want de keuzes die men maakt zijn ook behoorlijk dom. En naast het enorme cliché gehalte moet ik toch bekennen wel gewoon een leuk avondje te hebben gehad.