Sisu 2 (2025)

Vanaf 20 november 2025 in de bioscoop (Sony Pictures Releasing via Universal)

Ik weet niet of dat zo slim was om hier een 2e deel van te maken. De eerste film vond ik best wel vermakelijk, zwaar overdreven maar wel fijn om te kijken. Nu weet je eigenlijk al wat je kunt verwachten in deze "Sisu 2". Het zal best wel weer genoeg spektakel geven maar de verrassing is weg. Ik zal de film ongetwijfeld toch wel gaan kijken en ik hoop dat ik ongelijk krijg of het wel zo slim was om er een 2e te maken.

Dit kan inderdaad haast nooit zo verfrissend zijn als zijn voorganger.

Trailer geeft erg veel kills al weg, ik heb m snel uitgezet

Zin in deze. De eerste Sisu was over de top, maar wel topvermaak.

Ik zag de trailer afgelopen vrijdag in de bioscoop tijdens het zeer matige "Black Phone 2 (2025)" en gisteren zond men op "Film1" "Sisu (2022)" uit (met een duidelijke link naar de Russen, die zijn familie hebben vermoord en uit wraak heeft hij 300 russen vermoord) en heb ik die nog eens gekeken en dit vervolg ben ik zeker van plan om in de bioscoop te gaan bekijken. Ondanks dat het een soort van herhaling zal worden, heb ik er wel zin in.

Gisteravond in de bioscoop gezien in een vrijwel lege zaal (wel geteld dertien personen) en "Sisu 2" zet de brute, explosieve toon van het eerste deel moeiteloos voort en nu met Russen i.p.v. nazi's.

"Sisu 2" bouwt voort op de brute eenvoud die het eerste deel zo’n cultstatus gaf. Regisseur Jalmari Helander kiest opnieuw voor een mix van actie, zwarte humor en over-the-top spektakel, en dat werkt wederom verrassend goed. Aatami Korpi is ouder, stiller (hij zegt namelijk in de hele film geen woord), maar minstens zo meedogenloos als voorheen en in dit vervolg krijgt hij ook iets meer menselijkheid mee en vooral in de momenten waarin zijn verleden en gezin wordt aangestipt.

Buiten Jorma Tommila als Aatami Korpi, is de cast ook versterkt met een paar bekende acteurs, namelijk Stephen Lang (als Igor Draganov, een officier van het Sovjet-Rode Leger die die Korpi’s gezin heeft vermoord) en Richard Brake (als een KGB-officier die Igor Draganov de opdracht geeft om met Korpi af te rekenen).

De film blinkt uit in zijn fysieke stijl, praktische effecten, stoffige landschappen en rauwe close-ups geven Sisu 2 een tastbare intensiteit. De film opent met een ijzersterke sequentie die meteen de intensiteit bepaalt en het tempo ligt hoog, maar voelt nergens gehaast en de tweede helft bouwt knap op naar een explosieve finale. De vijanden zijn karikaturaal slecht, maar dat past precies bij de pulpachtige stijl. De humor werkt verrassend goed en vooral door het droogkomische acteerwerk en het over-the-top spektakel.

"Sisu" kijk je natuurlijk vooral voor de actie, en de actie is wederom volop aanwezig en ook creatief, bloederig en vaak komisch absurd (in de beste zin van het woord), maar wel steeds strak in beeld gebracht en dat o.a. met motoren, gevechtsvliegtuigen, een tank en een trein. Sommige actiescènes zijn zo over the top dat ze bijna cartoonesk worden. Maar toch weet de film overtuigend serieus te blijven wanneer het nodig is. En Korpi’s vindingrijkheid (zo verstopt hij een lemmet onder zijn huid) levert opnieuw vele memorabele scènes op.

Het verhaal zelf blijft dun, maar functioneert prima als kapstok voor de reeks explosieve confrontaties die fans verwachten. Wat "Sisu 2" vooral doet, is leveren wat het publiek wil, namelijk lompe actie, stoere beelden en een hoofdpersonage dat legendarisch onverwoestbaar blijft. Het is geen film die diepgang nastreeft, maar wel eentje die met flair en energie precies doet waar hij voor bedoeld is, namelijk een compromisloze, heerlijk overdreven actie-ervaring.

Al met al is "Sisu 2" wederom een enorm vermakelijke actie-rit en fans van deel één zullen dat heerlijk vinden.

Het drijft zijn geluk – om nog maar te zwijgen van zijn hoofdpersoon – vaak zo ver door dat dit vervolg bijna een zelfbewuste parodie wordt op het toch al vergezochte realisme van zijn voorganger. Toch blijft ‘Sisu: Road to Vengeance’ op de een of andere manier koppig vasthouden aan zijn principes en kernstructuur, kent het zijn waarde en kracht op het gebied van visuele presentatie en vertelt het een simplistisch maar overdadig actievol verhaal zonder veel woorden te gebruiken of zijn hart te verliezen. Het resultaat is dan ook een oprecht vermakelijke rit.

Vanavond mogen zien in de bioscoop. Het werd af en toe redelijk cartoonesk, maar dit drukt de pret totaal niet. Het voegt zelfs een laagje extra humor toe aan een film die zichzelf uiterst serieus neemt, waardoor een simpele muizenval al voor een goeie glimlach zorgt. Geslaagd en bouwt goed voort op zijn voorganger. Nette 7/10 voor mij.

Erg jammer, maar ik vind deze echt minder goed dan de eerste. De eerste had absoluut over de top stukjes, maar de kills waren nog redelijk geloofwaardig, soort van. Hier gebeuren dingen die nergens op slaan. Zoals in het begin wanneer een dude normaal gesproken geplet zou worden onder de banden vliegt hij volop naar achteren......ok?

En later een tank die een soort salto zullen we maar zeggen, maakt. Ik begrijp het, de man kan echt overal tegen , maar toch stoorde mij dat iets meer dan in deel 1. Ze zijn juist doorgedraafd in het over de top gehalte, hoefde niet vind ik.

Net zoals de vorige; onrealistisch om u tegen te zeggen maar dat kan de pret niet bederven.

Is gewoon leuk, harde scenes.

Verstand op 0 en genieten.

Sterk actievervolg vanuit regisseur Jalmari Helander, die met dit tweede hoofdstuk eigenlijk alles weet te versterken dat het vorige deel miste. De balans tussen humor en actie staat aanzienlijk stabieler, de hoofdrol van Jorma Tommila is innemender en vooral de finale maakt veel indruk dankzij een doordenderend tempo en genoeg creatieve manieren waarop de tegenstander het onderspit delft. Je zult een aantal totaal van de pot gerukte momenten een beetje voor lief moeten nemen, maar het is fijn dat Helander zijn snelheid opschroeft en minder tijd besteedt aan nutteloze bijzaken. Het is allemaal gewoon wat beter gelukt, ook met een hoop Engelstalige acteurs die wanhopig een buitenlands accent proberen na te bootsen. Met deze verbetering is een derde deel van harte welkom.

Het is inderdaad een vermakelijke film maar wat moet je hier verder van zeggen. Met die tank bij de grensovergang sloeg echt alles. Maar we zullen het er verder maar op houden dat overdrijven duidelijk maakt. Want ik kan veel hebben in films maar bij deze 2e Sisu had ik toch zo nu en dan bedenkingen. Zelfs veel meer dan bij de eerste, maar het is wel anderhalf uurtje vermaak.

Weer genoten ! Verstand op 0. Over de top actie, maar niet storend. Prima vermaak!

Verschrikkelijk

Heerlijk over-the-top revenge filmpje, nog beter dan de eerste, met een zalige Jorma Tommila.

Alhoewel de meeste hierboven een dikke duim geven ben ik het er niet mee eens. Deel 2 heeft niets te maken met met deel 1 dus laten wij hopen dat er geen deel 3 komt. Kom op zeg, al dat bloederige gedoe op die kop en die sneeën op zijn rug. Ik was er een beetje klaar mee.

Net als deel 1 een lekker rauw douw actiefilm met een dikke vette knipoog. Van een verhaal is nauwelijks sprake, maar dat mag binnen dit genre. De uitwerking is vergelijkbaar met deel 1. Na een hele korte opbouw barst het geweld los. Ook dit keer weer lekker veel bruut geweld op een cartoonesk achtige manier in beeld gebracht, dus weer verstand op nul en genieten. Hoofdrolspeler Tommila heeft ook dit keer weer weinig tekst uit zijn hoofd hoeven leren. 3.5

Sisu: Road to Revenge

De Finse ex-soldaat Aatami Korpi wil de eer van zijn vermoorde familie herstellen, maar wordt opgejaagd door de man die daarvoor verantwoordelijk is. Dat mondt uit in een meedogenloze wraaktocht vol geweld.

Jaja, Aatami Korpi is terug. En hoe! Deze film gooit elk spoortje realisme overboord, maar dat maakt het juist zo vermakelijk.

Sisu 2 is een vlotte, sfeervolle actiefilm die barst van het brute geweld, met af en toe een vleugje droge humor. De visuele stijl staat volledig voorop, realisme is bijzaak en dat is precies wat deze film zo sterk maakt. Regisseur Jalmari Helander weet opnieuw een uitgesproken sfeer neer te zetten, waarbij vrijwel elke scène eruitziet als een graphic novel.

Korpi blijft het zwijgzame, onverwoestbare icoon dat we kennen uit het eerste deel. De actie escaleert vrolijk van het ene absurde moment naar het andere en hoewel je vooraf weet dat fysieke wetten hier niet gelden, blijft het onweerstaanbaar meeslepend.

Kortom: geen film voor wie realisme zoekt, maar wel een feest voor wie houdt van pure, gestileerde actie-cinema. Weer volop van genoten.

⭐⭐⭐½

Deel 1 was nog wel ok! Beetje vreemd, maar toch.....!

Deel 2 -Revenge- is toch wel Donald Duck voor volwassenen.

Raar sprekende Russen enzo.

Deel 3 maar niet doen.

Ijzersterk vervolg waarin Korpi, na de Wehrmacht in de pan te hebben gehakt, het opneemt tegen het rode leger. Dat alles in zijn gekende zwijgzame stijl. Heerlijke onzin, met uitstekende cgi. De perfecte oorlogsfilm voor mensen die niet van oorlogsfilms houden.

De verrassing is er uiteraard wel vanaf. Want je weet wat je krijgt. Opnieuw een zwijgzame veteraan die lomp en bruut zijn vijanden liguideerd. En ook nu kijkt men niet op een ledemaatje meer of minder. Uiteraard gaat dit vervolg ook weer volledig over de top en zijn de spaarzame dialogen niet om aan te gluren zo slecht geacteerd. Maar vermakelijk blijft dit geweldadige werkje wel. 3*/3.5*

Niet beter dan het origineel, maar dit ultragewelddadige vervolg is zeker zo inventief en vermakelijk. Regisseur Jalmari Helander haalt alles uit de kast om de kijker te vermaken en slaagt daar bijzonder goed in. Hier en daar gaan de gebeurtenissen onnodig over de top, maar het geheel blijft over het algemeen stevig op de rails. De heerlijk stoïcijnse hoofdrol van Jorma Tommila en de strak in beeld gebrachte bloederige aktiescenes blijken ook ditmaal onweerstaanbaar.

Net als Sisu kan ik deze eindeloos blijven kijken. Zalig die over the top actie al was die raket er misschien wat over maar ik vermaak me er kostelijk mee. De manier waarop Jorma Tommila het karakter neerzet vind ik onbetaalbaar.

Van mij mag een dergelijke film veel langer duren en vervolgdelen hebben.

Hetzelfde heb ik overigens met Nobody en dergelijke over the top actie. Het leven is vaak zwaarmoedig genoeg en dit is entertainment waarbij je niet hoeft na te denken en het gewoon over je heen kunt laten denderen.

Ook deel 2 erg goed.

A crafty old motherf#cker

Opzettelijk zwaar overdreven maar net als de eerste film is het toch wel een dolle rit vol bloederig geweld. Ik heb een voorkeur voor de Nazi's in de eerste Sisu maar geef dit vervolg toch evenveel. De actiescènes zijn namelijk erg goed gedaan en Stephen Lang heeft een abonnement op rollen van militaristische bruten. Juist wat jammer dat de held geen woord zegt en herleid wordt tot een karikaturale onverwoestbare krijger. Ja, het hoort bij de gekozen stijlvorm (comic achtig) maar toch. Topvermaak wat mij betreft.

Het ongeloofwaardige uit deel 1 gaat nog een stapje verder in deel 2. Alleen nu zijn de Duitsers niet de pineut maar de Russen. Het stuntwerk en het ai is ongelofelijk waardoor je toch blijft kijken en het lachen niet kan onderdrukken

Heerlijk vertand om 0 en kijken

al is deel 1 wel beter zo als altijd

4*

Onnodig vervolg....

Wederom actie, bloed en een compleet doorgedraaide Sisu die genadeloos moordt...wel lastig om een vervolg te maken van iets wat misschien niet echt een vervolg nodig had maar de makers zijn erin geslaagd. De film leunt nog meer op bloederig, gruwelijk, cartoonesk geweld, maar behoudt de basis: een zwijgzame held die weigert dood te gaan. Het plot was wel iets zwakker dan het eerste deel. (die draait om twee partijen die vechten om een bot/euh..goud) Hier draait het om de wraak voor de moord op zijn kinderen en vrouw. Maar zoals het hoort in een tweede deeltje is het geweld wel heftiger, wreder en bloeddorstiger! De productiewaarden zijn over het algemeen hoog (wel wat twijfelachtige CGI) de regie is vakkundig om de spanning in bepaalde scènes op te voeren en de opwinding in andere te maximaliseren. Toegegeven, niet meer zo verrassend als het eerste deeltje maar met een vlotte speelduur van 90 minuten vol overdreven actiescènes en een hoop bloedvergieten, kan ik eigenlijk er niet over klagen.

Zolang de actie zo goed blijft en ze persoonlijk voelende wraakverhalen blijven verzinnen kan je nog wel even doorgaan met vervolgen denk ik. Dit is gewoon puur popcorn-vermaak. Een Finse versie van Rambo, alleen dan met veel humor (de eerste film was dan nog relatief serieus). De actie is vaak amusant bespottelijk en de film is ook erg bloederig en creatief. Bovendien zit het tempo er ook zeer goed in met die vrij korte hoofdstukken.

Alleen de regelmatige computereffecten doen enige afbreuk aan wat je voorgeschoteld krijgt. En dan heb ik het over de kleinere actiescènes. De meer ambitieuze hadden uiteraard niet zonder gekund. De actie is al ongelofelijk voor het budget dat de film heeft.