Fear Below (2025)

Haaienfilms er zijn er zoveel De killer shark is zo'n beetje overal wel opgedoken, vaak in verschrikkelijke CGI. Met dit in gedachten verwachtte ik eigenlijk weinig van deze film. Maar dankzij een klein beetje vindingrijkheid en een ietwat out-of-the-box concept, wist deze Australische thriller me behoorlijk te boeien. Een krap budget dwingt de makers uiteraard ook tot concessies en moeilijke keuzes maar ondermaats is deze haaienfilm zeker niet!

Binnen het haaiengenre onderscheidt deze film zich door de historische setting en niet te focussen op de haai maar gangsters. Ergens na de Tweede Wereldoorlog gaat het tijdens een goudroof mis en de bestelwagen met het goud raakt te water. De gangsters hebben dus een duikteam nodig om de goudstaven (of "bunion") terug te halen. Zo gezegd, zo gedaan en in een oorlogsveteraan, aboriginal en vrouw worden de duikers gevonden echter een zwangere stierhaai (samen met de witte haai en de tijgerhaai beschouwd als een van de drie voor de mens gevaarlijkste haaiensoorten) gooit de plannen flink in de war.

Nee, het genre wordt niet opnieuw uitgevonden, maar er heerst wel spanning, mede door de potentiele slachtoffers niet zomaar in het water te dumpen. De duikers zijn meer dan alleen haaienvoer. Daarnaast zijn de onderwaterscènes echt heerlijk, er heerst stilte en door vanuit of in de helm te filmen voelt het lekker benauwend aan. Er is minder haaiensensatie maar degene die er is, is een goede combinatie van praktische effecten en slimme camera-trucs. Alhoewel ze de kills wat opvallender hadden kunnen maken.

Oké het is dus niet het heruitvinden van het haaienhorrorgenre, maar met voldoende hart en ziel biedt het genoeg actie, spanning en karakterdiepte om in zijn voordeel te gebruiken en meer te onderscheiden van al die vergeetbare soortgenoten. Met ruwe maar solide acteerprestaties, een boeiende jaren 40-setting en een overtuigende bijtgrage stierhaai verdient deze Australische horrorthriller zijn plek. Geslaagde film!

Ergens in Australië in de jaren 40 krijgt een aantal duikers van een stel gangsters de opdracht in een rivier de waardevolle lading uit een gezonken auto te bergen. De berging wordt bemoeilijkt door het troebele water dat het zicht van de duikers behoorlijk belemmert en door de aanwezigheid van een vraatzuchtige stierhaai. Door deze aspecten ontstaat een aangename beklemmende sfeer die visueel niets aan de verbeelding overlaat. De ietwat duistere muziek onderstreept de beklemming.

De auto’s, kleding en het duikgerei doen inderdaad geloven dat het verhaal zich ergens in de jaren 40 afspeelt. Best knap aangezien het budget niet veel franje toeliet. Het zal de reden zijn dat de film zich weinig variatie permitteert als het om de locaties gaat. Bijna de gehele film speelt zich op dezelfde plek af. Regisseur Matthew Holmes slaagt er echter wonderwel in om dezelfde plek er niet steeds hetzelfde te laten uitzien. De beelden onder water maken indruk. Het minieme zicht wordt goed weergegeven. Dat de onderwaterbeelden baden in sepiakleuren die het zicht nog beperkter doen schijnen, stimuleert de fantasie van de kijker. Elk moment kan er iets uit het duistere niets opduiken. Holmes weet met veel inventiviteit een behoorlijk spannend tafereel te schilderen.

De haai wordt zowel digitaal als handmade gepresenteerd. De digitale effecten zijn ok. De praktische effecten vond ik niet erg geslaagd. Erg veel schokkende actie komt er overigens niet bij kijken. Met een afgebeten arm en een afgescheurd been heb je het wel gehad. De doorgewinterde horrorkijker zal er niet rechter van op zijn stoel gaan zitten. Dat gebeurt ook niet als je de personages in ogenschouw neemt. Die zijn plat vormgegeven. Goed of slecht. Sympathiek of onsympathiek. Aan het einde van de film volgt nog en armoedige showdown en klaar is kees. Fear Below is geen onaardige film, maar is geen film die je snel nog eens opzet.