Over Your Dead Body (2026)

Redelijk komische thriller. Het verhaal is bekend, tenminste als je I Onde Dagar hebt gezien. Dat is ook het minpunt van deze remake, want de heerlijke plottwisten zijn dan bekend en dat maakte het origineel zo sterk. Pluspunt van deze film is dat het tempo wat hoger ligt. Verder is het vergelijkbaar met de Noorse variant. De film bevat naast de spanning gitzwarte humor en de actie is lekker lomp waarbij het bloed rijkelijk vloeit en de wapens voornamelijk bestaan uit huishoudelijke apparatuur. De chemie tussen Weaving en Segel is dik in orde. Minden dan I Onde Dagar, maar best vermakelijk. 3.0/3.5

Zoutloze Amerikaanse remake van I Onde Dager (2021) Het plot is dat van een echtpaar dat naar een afgelegen hut trekt om elkaar te vermoorden wanneer er drie ontsnapte gevangenen opduiken, worden die plannen echter gedwarsboomd. Deze film volgt min of meer dus hetzelfde verhaal maar veranderd dit in een doorsnee komische thriller. Het is verre van de vlotte leuke film die orgineel wel was! Alle personages vervallen tot stereotypen en de humor lijky nu gewoon smakeloos. Mischien dat kijkers die op Netflix nog niet de Noorse film hebben gekeken iets enthousiaster zijn maar ik vond dit maar niks!

Redelijke film over een man en vrouw wiens huwelijk niet lekker loopt die een weekendje weg gaan. Een nagenoeg 1 op 1 remake van een slechts 5 jaar eerder verschenen film uit Noorwegen en daarmee ook wat onnodig. Het blijft allemaal wel vermakelijk en ook de cast weet het vermakelijk te brengen.

beetje geduld,maar na 20 a'25 min wordt het pas beetje interessant

rest vd film blijft een zwak licht komisch verhaaltje.

nee niet mijn ding

Ik vond I Onde Dager (2021) al bepaald niet Wirkola's beste film, en deze Amerikaanse remake verliest dan ook nog een heleboel in de vertaling. Blijft weinig over dan een wat opgesausde matpartij met wisselende deelnemers.

Sowieso passen Weaving en Segel voor mij niet in de hoofdrollen - absoluut geen overtuigend koppel, om mee te beginnen, en wie daar chemie in ziet mag mij het buskruit uitleggen. Maar erger is dat alle scherpe randjes uit het origineel verdwenen lijken. En daar krijgen we dan niks voor terug behalve Juliette Lewis en haar final moment. Ja, dat is dan ook wel zo'n beetje het enige geslaagde moment van de film. Toch wel erg mager.

Al met al is de film wel mijlenver verwijderd van de genialiteit van waar Wirkola ooit mee begon. Ik hoop toch van ganser harte dat hij dat terug weet te vinden - en dat het niet in Hollywood ligt, dat mag toch ondertussen genoegzaam duidelijk zijn.

'I onde dager' was beter. Op zich was die film net zo cartoonesk en over-the-top, maar het psychologische steekspel tussen de twee echtelieden kwam iets beter uit de verf. Maar de sarcastische glimlach van Samara Weaving, de psychotische grijns van Timothy Olyphant en de afhankelijkheidszieke Juliette Lewis, maken veel goed. Stiekem is het jammer dat ze zoveel hetzelfde hebben gehouden als in het origineel, want er blijft bitter weinig over als je alle grote plotwendingen al kent.

I onder dager was al echt een draak.

Een zeer zeer flauwe slechte film, deze remake is al niet veel beter, en trouwens het acteren van Weaving en Segel is irritant zwak. Ik geef HUMO nog maar eens gelijk: bloederig en grappig bedoeld, maar ook wat saaie film.

De reviews zijn terecht niet geweldig....