Rietland (2025)

Nederlandse film Rietland geselecteerd voor filmfestival Cannes - nu.nl

Review: Reedland - Cineuropa

‘Reedland’ review: A violent crime rocks a rural Dutch community | Screen - screendaily.com

Hier heb ik echt zin in, alleen al voor de beelden.

Integer, maar overduidelijk verhaal over een oudere, zwijgzame rietsnijder die het lichaam vindt van een verkracht en vermoord meisje.

De film gaat niet over de zoektocht naar de dader, maar probeert in het hoofd te kruipen van de rietsnijder die zich in twee prachtige scènes realiseert dat hij misschien zelf ook wel tot zo'n gruwelijke daad in staat zou zijn. Hierna ontspoort de film enigszins. Regisseur Sven Bresser wil iets te graag dit gegeven van alle kanten laten zien totdat de symboliek eraf druipt. Ik noem slechts één metafoor om niet teveel weg te geven: zwarte hengst bevrucht schimmel. Tja, goed en kwaad liggen dicht bij elkaar.

Enkele 'darlings' hadden wel 'gekilld' mogen worden, want de filmkijker vooral niet onderschatten.

Sympathieke film met een knipoog naar David Lynch. Sommige shots waren echter toch iets te lang. En waarom een auto een tractor er niet uit rijdt of een puber een bejaarde man er niet uit rent was me een beetje een raadsel. En wie begreep die steen in de wasmachine? Plus de duik om hem terug te vinden?

De film lijkt te gaan over het wantrouwen tussen twee naburige dorpen waarvan het ene wat meer met de tijd mee gaat dan de andere en dat zich toespitst op een rietsnijder die een jongen uit het andere dorp beschuldigt van een verkrachting en moord (omdat de naam van het slachtoffer lijkt op Marianne Vaatstra zal de film symbool willen staan voor het wantrouwen tegen de immigrant en voor de beschuldiging tegen een asielzoeker in de zaak van Vaatstra). Dat zou een interessante film kunnen opleveren maar er wordt niets met het idee gedaan want meer gebeurt er eigenlijk niet: het is een van de meest slaapverwekkende films die ik ken. Er loopt nog een thema van overstroming door de film zodat je je kunt voorstellen dat in een denkbare escalatie of confrontatie de rietsnijder uiteindelijk verdrinkt of zo zodat de film je in ieder geval nog aan het eind even wakker maakt maar dat gebeurt niet. Er gebeurt gewoon niets. De film kent wel een harde, schrille toon die op de ‘spanning’ van de hele situatie zou kunnen duiden maar dan toch slechts in het hoofd van de rietsnijder want ik voelde ‘m niet.

Een rietsnijder [Gerrit Knobbe] van de oude stempel stuit in een rietveld op het lichaam van een seksueel misbruikte tiener. Hij meldt het netjes bij de politie en vervolgt zijn routine, al schenkt hij wel wat meer aandacht aan kleinkinderen en met name aan Aleia [Anna Loeffen] die ongeveer even oud is als het slachtoffer en regelmatig in haar eentje op pad gaat. Vol veelzeggend bedoelde, nietszeggende shots waaronder dat van riet met een mysterieus achtergrondgeluid. Wie verwacht dat er op enig moment iets interessants gaat gebeuren, kan wachten tot de lammeren met Pinksteren op het eis dansen. Uiterst slaapverwekkende stijloefening ter meerdere eer en glorie van cameralieden en geluidstechnici.

Opa die vaak zonder gordel rijdt, ook z'n kleindochter hoefde vaak geen gordel om te doen.

Verder een behoorlijk saaie film, ik had er meer van verwacht. Ook de beelden zijn vaak erg donker.

De muziek bij de trailer vind ik wel goed passend. Ben heel benieuwd naar deze film ondanks het er ook best wel goedkoop uitziet, en onbekende acteurs heeft die erin spelen.

Dat laatste vind ik een groot voordeel dan dat eeuwige blik zelfde NL acteurs dat telkens weer opengetrokken wordt als publiekstrekkers van "oh oh die speelde in die en die serie!!!"

Ja dat ben ik voor een gedeelte met je eens, maar deze acteurs heb ik nog nooit ergens gezien volgens mij zijn ze van een plaatselijke toneelclub. Wat op zich niet hoeft te zeggen dat ze niet kunnen acteren. Maar ik krijg dan hetzelfde gevoel als bij die oorlogsfilm die vorig jaar uitkwam "Grenzeloos Verraad".

Speelt de film zich af in Drenthe?

Kijk de film nog maar eens.

Wat ik zeg: ik let er niet speciaal op. Snap ook niet dat het genoemd wordt. Mensen die weleens geen gordel dragen. Die bestaan. Het is geen reclamespot voor Veilig Verkeer Nederland.

In elk geval toen opa dat hek dicht deed, droeg kleindochter zeer zeker een gordel op de achterbank.

Overigens had ik deze film al twee keer gezien voordat jij je opmerking plaatste. (zondagmiddag voor de tweede keer). Een derde keer zit zeker in de pijplijn.

Dit is voor mij het soort films dat me het liefste is. Ik houd al wel van sfeer en plattelandsfilms, maar als het dan ook nog eens in het Nederlandse platteland afspeelt, en vol met sfeer zit, dan heb je me. Op bijna gelijke hoogte met Het Zwijgen, wat mij betreft. En die staat in mijn top tien.

Dat zal deze film niet halen, maar het is om een idee te geven.

Wow, een Nederlandse film waar je internationaal mee gezien kunt worden ipv de gebruikelijke Nijenhuis-pulp waar ons land gewoonlijk navelstaarderig op regionaal niveau in grossiert. Het is zo dat niet elke suggestie of symboliek even helder uit de verf komt, en soms juist weer te duidelijk, maar het is altijd een moeilijke fijne lijn en die heb ik niet eerder in een NL film zo goed bewandeld zien worden. Een film over een innerlijke leefwereld, echte Nederlandse cultuur (ipv het (rand)stedelijke soapgebeuren) en gemeenschap. Mooi verteld, verbeeld en geacteerd. Hè, een NL film waar ik van heb genoten ipv me heb geërgerd, dat ik dat nog mag meemaken. Ok, er zijn een paar meer voorbeelden maar die haalden de 4* maar zeer zelden en deze vind ik daar zelfs boven eindigen (al is 4.5* ook nét te gek).

Ik mag hopen dat films als dit de ogen van NL filmbobo's als NFI wat openen, om dit soort kwaliteit wat vaker te ondersteunen ipv de massapubliekmeuk (de zaal zat net bijna vol...). Het zal het NL filmlandschap goeddoen, en we niet het gros van het talent aan het buitenland kwijtraken.

Gefeliciteerd, Bresser & team, heel goed gedaan!

Net niet overtuigend in z'n boodschap, deze film. De symboliek (met de vinger in die plas teer, de vieze kleding, dat blok steen in de wasmachine) gaat over hoe de protagonist speelt met de gedachte zelf tot zo'n daad te komen, maar uiteindelijk wordt daar te weinig mee gedaan. De scene in de auto, waarin hij dat meisje een lift geeft, krijgt daardoor wel een extra lading en was erg sterk. Maar het verhaal an sich wordt ook niet echt uitgediept. Had toch een wat duidelijkere keuze gemaakt, denk ik dan.

Toch het voordeel van de twijfel, want ik vond het filmtechnisch wel erg fijn om naar te kijken.

Wuivend riet dat golft als de zee. “Woesj.”

Nederlandse film over een rietsnijder die een lijk in het riet vindt. Rauw en verstild, met onverwacht opduikende suggestieve elementen. Onbekende acteurs, die in dialect spreken maar soms iets te kortaf lijken. De hele film wordt vanuit het perspectief van rietsnijder Johan uit de doeken gedaan. Johan leidt een geïsoleerd en eenzaam bestaan; zijn vrouw is overleden. Na zijn vondst in het riet krijgt hij bezoek van z’n dochter en kleindochter. Die dochter komt nergens in het verhaal in beeld. De kleindochter, Dana, logeert enkele dagen bij haar opa. Het spoor naar de dader lijkt een doodlopende weg. Johan gaat zelf op onderzoek uit en vindt een verborgen crossmotor met verse klei- en riet-resten in het profiel van de banden. Hij weet genoeg en meldt dit aan de rechercheurs. Die kunnen de motor niet vinden. Wel is dit gegeven aanleiding voor de verdacht gemaakte Morris, een puber uit de buurt, om Johan het leven zuur te maken. Hij achtervolgt Johan meermaals met zijn trekker en uiteindelijk gaat hij zover dat hij Johans schimmel om zeep brengt. Op zijn beurt neemt Johan weer wraak op Morris door hem een paar ferme klappen te verkopen. Hiermee verraadt Johan zijn verborgen agressieve inborst. Dana had zich eerder gelaafd aan een natuur-reportage op TV met … vechtende nijlpaarden, waarvan bekend is dat zij van nature zeer agressief zijn. In het toneelstuk mag opa Johan zich dossen in de gedaante van, jawel, een nijlpaard. Zijn kop gaat eraf. Een rode lap textiel trekt Dana uit ’t onthoofde lichaam. Is het kwaad overwonnen? Vervolgens mag Aleida, het puber-buurmeisje, het toneel op om met haar slotlied de avond te besluiten. Zij is gekleed in een topje van nagenoeg dezelfde rode kleur.

Onvermeld mag niet blijven dat prachtige beeld van een inktzwarte maanloze sterrenhemel, waarin tergend langzaam een paar vingers gedoopt worden. Langzaam wordt duidelijk dat de sterrenhemel geen sterrenhemel is, maar een stroperige zwarte substantie, een teerzwarte oliebron in de vorm van een bijna perfecte cirkel midden in het riet, als ware het een zwart gat. Over deze vondst zwijgt hij tegen de buren, die menen dat het zwart op zijn vingers eruitziet als restanten van het teren van een schuur. Thuis probeert Johan de zwarte smurrie van zijn vingers te wassen. Zijn overhemd doet hij in de wasmachine. De wasmachine slaat op hol, doet zowat het hele huis trillen en beven. Johan neemt polshoogte en treft de machine als door de duivel bezeten dansend aan. De stop slaat door en de rust keert terug. Johan haalt echter geen schoon shirt uit de machine, maar een inktzwarte steen, die meer lijkt op een meteoriet dan een homp gebakken donkere klei. Zonder nadenken lijkt Johan van deze steen af te willen. Hoezo? Wat heeft hij te verbergen? Hij dwaalt door land en bebossing om bij de slootkant aan te komen en gooit de steen in het water. Die is weg. Maar Johan bedenkt zich en loopt het water in om de steen op te duiken. Hij neemt de steen weer mee, maar het blijft onbekend wat hij ermee doet, waar hij de steen verstopt.

Het monster in de sloot. Een verhaaltje dat opa Johan aan Dana vertelt als vertier voor het slapen gaan. Dit verhaaltje eindigt als opa de stem van het slachtoffertje van het monster nabootst: “Help, help, help.”

De eindscène is niet als Aleida haar slotlied zingt, is niet als Johan achter de rookgordijnen verdwijnt, is niet als Johan in zijn boot door de sloot vaart, maar als Aleida voorbij fietst nadat Johan is aangemeerd en terugkeert naar zijn auto. Hij staart haar na alsof de tijd voor eeuwig stil zal blijven staan.

Het heeft er dus alle schijn van dat Johan een innerlijk verborgen bestaan erop nahoudt. Hij verlustigt zich op jonge vrouwen (meisjes?) heeft een agressieve inborst en sleept een zwaar schuldgevoel (zwarte steen) met zich mee. De twijfel rondom de bergplaats voor de steen weerspiegelt waar hij zijn slachtoffer zou moeten achterlaten. Sluw en geslepen als hij is, kiest hij uiteindelijk gewoon voor het riet: het zwarte gat. Tegen de politie vertelt hij dat hij een spoor in het riet volgde en zo bij de plek des onheils terecht kwam, waarmee hij iedere verdenking op hemzelf bijvoorbaat leek te hebben uitgeveegd.


Conclusie; dit debuut verdient nog net geen tien met een griffel, maar is on-Nederlands fantastisch en veelbelovend !

volledig

Sterk Nederlands drama. Het verhaal is vrij eenvoudig. De uitwerking is erg sterk en zit vol symboliek (dank je wel voor de toelichting Lavrot). De film geeft een mooi beeld van het sobere en eentonige leven van de protagonist. De film kabbelt rustig voort, voelt soms aan als een documentaire en men staat soms lang stil bij bepaalde scenes waarbij je je afvraagt waarom. Toch grijpt de film de kijker, op een andere manier bij de strot en laat niet meer los tot het wat abrupt aanvoelende einde. Omdat niet alle symboliek direct duidelijk was, kan dat als een aandachtspunt worden gezien. Tegelijkertijd draagt juist die gelaagdheid eraan bij dat de film zo bijzonder is..4.0