Sweet Bobby: My Catfish Nightmare (2024)

Als je deze docu kijkt dan denk je in het begin aan een andere versie van the tindler swindler , hier is echter geen geldfraude de achterliggende misdaad maar het bewust emotioneel manipuleren van het slachtoffer over een tijdsbestek van zelfs enkele jaren .
Kirat leert een man online kennen en gaandeweg krijgen ze uiteindelijk een relatie maar het blijft puur online of social media zoals facebook , twitter etc .
Een nicht van haar( Simran) is een soort tussenpersoon die hem kent zodat Kirat hem vertrouwd .
In al die tussentijd gebeurt er een heleboel drama ( een scheiding , een aanslag , een ziekenhuisopname ,nog een scheiding etc) .
Achteraf blijken al deze drama momenten totaal nep te zijn en blijkt Simran de kwade genius te zijn die alles heeft verzonnen en via
Er zijn een paar aspecten van deze docu die extra opvallen :

1 Kiran is een vrouw die een aansprekende baan en carriere heeft , veel uitgaat en veel vrienden heeft maar uiteindelijk toch kiest voor die droom man met zijn luxe levens stijl .

Waarom kan ze niet een betrouwbare down to earth man vinden in haar kennissenkring ? , blijkbaar wijst ze die allemaal af , sterker nog , ze kiest liever voor een nep relatie met iemand die ze nog nooit face to face ontmoet heeft in meer dan een paar jaar , zijn zogezegde status is ook een grote factor want een bouwvakker of magazijnmedewerker zou ze niet hebben zien staan .
Achteraf bedriegt ze zichzelf ook want ze had dit al veel eerder ontdekt kunnen hebben .

2 de dader blijkt ook een vrouw te zijn , maar niet zomaar eentje , het is notabene haar eigen nicht , opvallend is ook dat in tegenstelling tot de tinder swindler waar de dader totaal word ontmaskerd , men hier het nodig vind om de identiteit van de dader te beschermen , is dat omdat de dader dit keer een vrouw is ?
Ik weet zeker dat als de dader een man was geweest we de naam in volle glorie te horen zouden krijgen en hij zeker zou zijn opgepakt ,( zelfs catcalling op straat word in engeland nog serieuzer genomen ), maar in dit geval is het heel anders , vrouwelijke daders moeten blijkbaar beschermd worden , en ook de politie doet niks .

Het is mischien hard gezegd maar uiteindelijk is Kirat zelf mede verantwoordelijk voor haar eigen miserie , ze kiest bewust voor de nepwereld van social media , zo krijgt ze haar aandacht van iemand die in werkelijkheid niet eens bestaat , de disney princess syndroom die ze verkiest boven echte mensen .
Aandacht is de basis van het domein in de vrouwelijke belevingswereld , het vermogen om aandacht af te dwingen bepaalt het gevoel van eigenwaarde, de status van leeftijdsgenoten, seksuele selectiviteit en een heleboel andere factoren in het leven van een vrouw.
dat die aandacht komt via online kanalen maakt geen verschil , feelings over facts bepalen haar realiteit .
We zien dit zichzelf manifesteren in only fans kanalen , twitter, tik tok en ook youtube waar vrouwen hun sexualiteit heel vaak gebruiken (subtiel of minder subtiel) ,voor zo veel mogenlijk aandacht en likes , voor haar is het een ego boost .

Het is jammer dat je na een kwartier wel doorhebt hoe 'Sweet Bobby: My Catfish Nightmare' (2024) zo ongeveer gaat lopen. Al blijft het interessant om te zien hoe echt deze relatie is geweest voor Kirat. Ze lijkt nog steeds geëmotioneerd als ze vertelt over turbulente ontwikkelingen in haar affaire met Bobby. Ook interessant hoe deze 'catfishing' een plek kon krijgen binnen de strikte verwachtingen van een Indiaas-Keniaanse minderheidsgroep in het Verenigd Koninkrijk. Zoals haar catfisher zo vilein kon inspelen op haar zorgende karakter en de angst om kinderloos achter te blijven. Toch blijf je na afloop vooral met vragen zitten over de beweegredenen van nicht Simran. Waarom had zij het zo gemunt op Kirat? Heeft het iets te maken met haar eigen positie in de Indiaas-Keniase gemeenschap? Heeft ze psychische problemen of zelfs een sociopathische/psychopathische aanleg? Of was er sprake van lesbische gevoelens naar Kirat?

Het zal aan mij liggen waarschijnlijk, maar ook al is er druk van de ouders, maar na zoveel jaren zou je toch moeten weten dat er iemand mee aan het sollen is.

Een docu als deze kan je natuurlijk dagelijks maken.

En niet vergeten dat er natuurlijk meer gevallen zijn van online daten die zeer goed verlopen en waar er wel echt mensen gelukkig worden, maar overal zitten er altijd mensen tussen met slechte bedoelingen....