Companion (2025)

De kwaliteit van de film is z’n gelaagdheid en omkeringen. Zo lijkt de film in eerste instantie te gaan over echte liefde – wanneer de vonk overslaat – en de liefde die rijkdom kan kopen maar niet zo echt is. Dan blijkt die echte liefde geprogrammeerd en dus juist niet ‘echt’ al werpt het de filosofische vraag op waarom dat geen echte liefde zou zijn (zoals ook de meningen zijn verdeeld over of kunstmatige intelligentie wel of geen ‘echte’ intelligentie is): de vrouw die echt verliefd lijkt blijkt ‘slechts’ een seksrobot. Daarmee is het thema verplaatst naar de rol van robotten en kunstmatige liefde in ons toekomstig leven waarbij het voor de hand ligt dat deze robotten niet alleen voor seks en imitatie van echte liefde kunnen worden gebruikt: de seksrobot wordt hier gebruikt om een moord te plegen waarna de film een thriller wordt want in de nieuwe modus van afweer en agressie die voor de moord nodig was laat de robot zich niet meer zo gedwee uitschakelen en ontstaat een strijd op leven en dood tussen robot en mens. Dan dringt ook de derde gelaagdheid naar de oppervlakte: het hele robotverhaal is in wezen een metafoor voor het patriarchaat waarin met name miserabele mannetjes met kleine penissen (de losers) een vernietigende controle over de vrouw zoeken – in feite een robotvrouw wensen en de vrouw als gebruiksvoorwerp behandelen – om zichzelf op te werken en de vrouw zich daarvan moet bevrijden teneinde onafhankelijkheid en daarmee zelfcontrole (autonomie) te verwerven. De hele strijd ontwikkelt zich op de bekende wijze als een soort sportwedstrijd met voortdurend omkering van de verwachting: dan lijkt de een te gaan winnen en dan toch weer de ander (waarbij de instelling dus programma van de robot in combinatie dat ze als kunstmatige intelligentie ook over leervermogen beschikken aldoor doorslaggevend is).

Ofschoon het allemaal niet erg origineel is – noch qua thematiek noch qua plotontwikkeling – is het allemaal toch goed bedacht en uitgevoerd met vluchtig elementen van humor, horror, liefde, AI en filosofie aangestipt in de vorm van een spannende thriller, zodat het een vermakelijke film is.

Iris [Sophie Thatcher] is dolverliefd op Josh [Jack Quaid], maar in de proloog kondigt ze al aan dat ze Josh zal vermoorden. Met enige tegenzin vergezelt Iris haar geliefde tijdens een weekend in de geïsoleerd gelegen villa van Sergey [Rupert Friend]. Het botert namelijk niet zo tussen Iris en Kat [Megan Suri]. Andere aanwezigen zijn Eli [Harvey Guillén] en zijn geliefde Patrick [Lukas Gage], maar het weekend krijgt al gauw een onverwachte wending die onthult wat de oorzaak is van de moeizame onderlinge verstandhoudingen. Begint uitstekend, niet in de laatste plaats vanwege Thatcher sterke vertolking en Hancock haalt interessante dilemma’s aan over de toenemende afhankelijkheid van technologie. Helaas maakt hij veel van het goed werk ongedaan door in het laatste kwart te breken met de regels die hij zelf zo nadrukkelijk had gesteld.

Blind ingegaan en bijzonder vermaakt. Het leek net of The Coen Brothers Detroit become Human hebben gespeeld. Van alle Coen films, deed mij het meest denken aan hun debuut Blood Simple. Het draait allemaal om geld. Gecombineerd met de robot/menselijk aspect van DBH.

Begin was even inkomen, maar na zo'n dertig minuten (na de twist) was ik 100% locked on. De dude van The Boys & Scream V is een goed acteur, die zijn komische dialogen goed weet te brengen waar ik altijd wel moest glimlachen.

Humor werkte voor mij niet altijd

Met name de flash back scenes die zich te veel herhaalde. Maar verder heb ik een uitstekende middag gehad in de bioscoop zaal. Aanrader en je moet echt blind ingaan in de film. Geen trailer, geen synopsis kijken.

Erg fijne en originele genremix die zichzelf niet zomaar prijsgeeft en de kijker vooral meeneemt in een vermakelijk gebeuren met genoeg afwisseling. Jack Quaid en Sophie Thatcher zijn beide geknipt voor de diverse rollen die ze toebedeeld krijgen en dragen samen een efficiënte chemie. Regisseur Drew Hancock moet het meer van de inhoud hebben dan de vormgeving, maar ook qua speciale effecten en cinematografie zit het binnen Companion best goed. Het vormt daarmee een bijzonder amusante film die weinig profijt kent van de humoristische kant, maar onvoorspelbaar, spannend en boeiend genoeg blijft om de kijker de hele duur geboeid te houden. De finale zit bovendien bijzonder strak in elkaar en compenseert het feit dat de makers iets te veel gebruik maken van stereotiepe bijfiguren.

Ik had helaas de trailer gezien, waarmee het eerste halfuur van de film flink om zeep was. Dwingende tip: bekijk de trailer niet voordat je naar de film gaat.

Het is dus lastig om een eerlijk oordeel te vellen, maar laat ik een poging doen. Het is een lekker wegkijkfilmpje dat redelijk rechttoe rechtaan verloopt. Het plot vertoont wat gaten, maar als je daar je schouders over op kunt halen is het goed te doen. Mij lukte dat wel, juist omdat het zo'n niet-pretentieuze film is.

Een paar keer moest ik hard lachen (bij het buitensporige geweld tegen de agent en als Iris via de telefoon haar stem verhoogt en verlaagt - niets menselijks is mij vreemd). Het had van mij nog wel wat absurder gemogen, maar dat is puur een smaakkwestie.

Dat Iris in de proloog aankondigt dat ze Josh zal vermoorden vond ik ook niet echt handig. Dat maakte die slotscène toch een stuk minder spannend.

Ik geloof niet dat ik nog vaak aan deze film zal terugdenken. Hoewel de thematiek natuurlijk wel het een en ander zegt over onze huidige maatschappij en over de toekomst die ons te wachten staat, nodigt de film niet echt uit tot diepe bespiegelingen over die zaken. Verstand uit, zak chips erbij, even de boel de boel - zo'n film is het. Lekker toch?

Een film die lekker wegkijkt. Het enige dat ik wist van de film is wat in de beschrijving op deze site staat. Dus de verrassingen kwamen op het juiste moment. Jammer dat er eigenlijk te veel plot twist en verrassingen in zitten. Je weet dat er weer iets gaat gebeuren. Maar zeker een aanrader.

Companion is een interessante film. Het plot weet de wending goed te verbergen. Dit maakt het zeer vermakelijk. Niet echt hoogstaand maar gewoon prima voor een kijkbeurt. Ik ben het wel met meerderen eens dat de zoon van ... niet het talent van zijn ouders heeft. Maar wellicht moet dit nog groeien?

Ik vond deze film niet slecht maar toch wat tegenvallen. Door alleen al één foto uit de trailer gezien te hebben, en de omschrijving dat het iets met AI te maken heeft, weet je al (te) veel.

Dat Iris dus een soort van robot is, kwam niet als een verrassing. Zelfde geldt voor Patrick.
Iris verhoogde haar intelligentieniveau van 40% naar 100%, daar verwacht je dan van dat ze hele slimme beslissingen neemt, maar dat viel wel tegen.

Toch kijkt de film wel lekker weg, duurt ook niet zo lang.
De soundtrack is best wel goed, vergat ik even te melden.

Typisch zo'n film die het best tot zijn recht komt zonder enige voorkennis van plotdetails. Dat geldt natuurlijk voor de meeste films, maar zeker voor deze. Spannend, grappig en voortdurend inventief, met prima rollen van Jack Quaid en Sophie Thatcher.

Aardige thriller waarbij je beste zonder voorkennis in kunt stappen. Het verhaal zit leuk in elkaar met aardige plottwists. Het tempo is goed en iedere keer als je denkt te weten welke kant het opgaat, verandert er weer wat aan de situatie waardoor het best vermakelijk is. Men slaat gelukkig ook niet te ver door waardoor het niveau constant blijft. Het acteerwerk is verder prima. Visueel ook in orde met een paar sterke scenes. 3.5

"You're an emotional support robot… that fucks."

Hoewel het allemaal niet bijster origineel is (zo moest ik o.a. denken aan de jaren 80 Actie / Scienceficti film "Cherry 2000 (1987)", met Melanie Griffith als seksrobot) en hetzelfde geldt voor het plot (waarbij het draait om het geld van een rijke Rus), is "Companion" wel een aardige film.

Weet je nog die allereerste keer dat je de ware in de ogen keek en wist: dit is ‘m? Dat had Iris (Sophie Thatcher Sophie Thatcher) toen ze haar Josh (Jack Quaid) op de groente-afdeling van een supermarkt tegen het bevallige lijf liep. Maar hij lacht net iets te overdreven en zij is net iets te blij. Wat er mis is, blijkt als ze in hun zelfrijdende auto welgestelde vrienden in een afgelegen luxe-verblijf aan een meer van miljardair Sergey (Rupert Friend) bezoeken.

De slachtoffers stapelen zich rap op in deze vermakelijke thrillerkomedie, die de spot drijft met clichés over controlfreakerige mannen en pleaserige vrouwen. Over ware gevoelens, opportunisme en verraad. En de keerzijde van rijkdom en high tech. Soms is de film best hard, want zo wordt het gezicht van een politieman (Marc Menchaca als Deputy Hendrix) door een andere robot (Lukas Gage als Patrick) ingeslagen met een politie pistool en krijgt Josh op het einde zijn verdiende loon van Iris met een elektronische kurkentrekker in zijn hoofd.

De cast is eigenlijk op twee handen te tellen en Jack Quaid (als Josh) en Sophie Thatcher (als robot Iris, een veredelde sekspop, zoals Josh haar oneerbiedig noemt) speelden hun rollen goed en de laatst genoemde zag er ook niet onaardig uit. Dat de film ook maar 92 minuten duurt, is ook een pluspunt. Al met al een een leuke, vermakelijke en onderhoudende Komedie / Thriller film.

Altijd wel te vinden voor zo'n AI- of robotsfeertje waarbij werkelijkheid en het fake in elkaar overvloeien en op 'Black mirror achtige wijze' je met een wrang gevoel achterlaat. Al valt het met de mindfucks heus wel mee. De film leunt eerder op het thrillerniveau dan dat je bestookt wordt met artificiële twists ofzo. Dit is geen Deus ex Machina bvb die veel intelligenter is dan deze.

Maar het is zeker geen slechte film. Ik heb er wel van genoten en het is alles behalve een straf om naar Sophie Tatcher te kijken. Komt voor mij in het rijtje van Taylor Anya-Joy en Jenna Ortega. De synopsis verraadt al niet veel en het is moeilijk om iets over de film te vertellen zonder te spoilen. Ik doe meteen het nodige ... Een film die je best blind ingaat en dan is hij best spannend en onderhoudend.

Companion

De film volgt Iris en haar vriend Josh tijdens een weekendje weg met vrienden in een afgelegen huisje.

Ik houd het plot hierboven kort om spoilers te vermijden, maar wat een fijne film was dit! Dit is precies het soort film waar ik van houd, mits goed uitgevoerd natuurlijk en dat was hier zeker het geval.

De film heeft een bijzondere en rustige opbouw, maar al vrij vroeg wordt de eerste twist onthuld. Misschien had je die kunnen zien aankomen, gezien de titel, maar ik had niets opgezocht en mede door de timing werd ik erdoor verrast. Deze onthulling zet een reeks nieuwe twists in gang, waardoor de film steeds leuker en spannender wordt. Geen moment voelt overbodig of saai en met een speelduur van slechts anderhalf uur blijft het tempo strak.

Naast de slimme twists speelt de film met het idee van wat het betekent om mens te zijn. Het verkent op een speelse manier hoe technologie onze identiteit beïnvloedt, zonder dat het te zwaar wordt. Dit geeft de film nét wat extra’s, waardoor het niet alleen een leuke thriller is, maar ook iets om over na te denken.

Ook de humor werkt goed en houdt de film lekker luchtig. De absolute ster is zonder twijfel Sophie Thatcher. Haar rol als robotis overtuigend neergezet.

Als ik het vergelijk met andere AI/robotfilms, dan is Companion zeker een van de betere die ik recentelijk heb gezien. Het biedt een verrassende draai aan het genre en slaagt erin om zijn thema's op een interessante manier te verkennen.

3,5 sterren.

"There were two times I felt truly happy. First, the day I met Josh; second, the day I killed him.”

Ja, heel leuk dit! Ook precies een film die volledig in mijn huidige straatje pas en waarvan ik ook meer dan tevreden over ben dat hij met al 200 stemmen gewoon een goede voldoende scoort. Laten we eerlijk zijn, heel baanbrekend is het inderdaad niet maar, genieten vind ik dit wel. Wellicht dat het mij ook zo goed past omdat ik de huidige maatschappij heel makkelijk kan schalen onder dit soort films, ik zie dit soort seksrobots al wel meer verschijnen in de toekomst, en ben bang dat dit zeker met de huidige generatie een ding kan worden, laat staan de volgende generaties over vijfitg jaar or so, damn.

Companion is een prachtige thriller met hele leuke horroraspecten. Verwacht geen gore spektakel of heel veel bloedvergiet, ruw is de film wel zeker. Spannend kon de film zeker wel worden, ik vond de komische aspecten toch ook heel vermakelijk. Verhaal gewijs dus inderdaad niet een bijzonder spektakel, wel heel leuk om te volgen verder. Het concept vond ik misschien het meest geslaagd in deze film, leuk!

Sophie Thatcher speelt echt een heerlijke rol als Iris! Fantastische toevoeging maar, eigenlijk vond ik de hele cast wel tof. Er valt eigenlijk niet veel meer over te vertellen. Zo heel veel speciale dingen gebeuren er ook weer niet en ik ben wel van mening dat een herziening in de nabije toekomst mijn stem wat gaat verlagen, voor nu ben ik best content en is dit de eerste klapper die ik dit jaar heb gezien maar, met wat we nog gaan krijgen is dit nog maar het tipje van de sluier. En ik ben overigens nog echt wel te spreken over een toekomst in dit soort films, love it so far!

Companion begint als een romantische film die zich in de toekomst afspeelt. Een rustige opbouw. Een introductie van het gezelschap waar we de film mee gaan beleven. Een sympathiek filmpje lijkt het te gaan worden. Een verafgelegen villa in het bos is de setting voor een gezellig weekendje met een vriendengroep. Er is niets buitengewoons aan de hand. Bevind ik mij in een romantische komedie of drama wellicht? Het antwoord blijkt nee te zijn. Na een ruim kwartier openbaart zich de elementaire twist en verandert de film in een thriller.

In dat kwartiertje zijn er wel wat lichte aanwijzingen die het beeld van een romantische idylle weerspreken, maar die zijn eigenlijk bijna te verwaarlozen. “Wel een beetje vreemd, maar ik zoek er natuurlijk teveel achter”, sprak ik verklarend tegen mijzelf. Daarmee tevergeefs pogend het lichtelijke gevoel van onbehagen weg te halen dat bezig was mij te bekruipen. Pas na de twist kreeg ik echte zekerheid of de aanwijzingen die ik meende te zien ook echt aanwijzingen waren geweest.

Schrijver en regisseur Drew Hancock maakt een film die meerdere keren van focus verandert. Meerdere thema’s worden in de film belicht. De gevaren van technologische vooruitgang bijvoorbeeld. Het morele kompas en emotionele afhankelijkheid zijn andere voorbeelden van thema’s die aan bod komen. Allemaal interessant. Allemaal worden ze echter niet volledig uitgespeeld en verzinken in een ethisch-moralistische brij waarin wordt geroerd maar waarvan niet smaakvol wordt geproefd. Geen uitdieping dus.

Dat geconstateerd hebbende, rest een vermakelijke film. Een film met humor en met survival- en slasherelementen. Maar ook dan houdt Hancock de hand op de knip. De potentie om met behulp van deze elementen heerlijk tekeer te gaan was rijkelijk aanwezig. Companion is een vermakelijke film maar ook een film die veel potentie ongebruikt laat. Meer focus op minder ware beter geweest.

Wat een leuke film, eindelijk weer eens genoten van een nieuwe film. Gewoon heerlijk lekker kijken. Zoek je een film zonder boodschap, met een beetje humor, dan moet je deze zeker kijken.

Best wel verfrissend te noemen en de tip is om er niet teveel vooraf over te weten.
Dat Iris een fuckbot was, was voor mij al de eerste verrassing en daarna is het alleen maar wachten tot de volgende wending eraan komt. De mix van zwartkomisch en geweld is niet nieuw in films. Vooral de laatste jaren zijn er heel wat van dit subgenre de revue gepasseerd bvb The Menu, Riders of Justice, vul maar aan.

Companion hoort tot de meer vermakelijke. Al zit er duidelijk ook een boodschap achter over huiselijk geweld en emotioneel misbruik, en is het personage Iris symbolisch om uit zo'n situatie los te breken. Dit wordt gelukkig niet teveel door de strot geduwd waardoor het niet te moralistisch wordt. Jack Quaid viel me tegen. Gewoon zoveelste zoontje van Hollywoodsterren die het probeert te maken maar eigenlijk het talent mist om het verschil te maken. Mijn eervolle vermelding gaat vooral naar Sophie Thatcher die de film op een hoger niveau weet te t(hr)illen.

Als je helemaal blanco in deze film weet te gaan waarbij je alleen het verhaal leest, dan zal de film je aangenaam weten te verrassen. Tot de dood van de miljardair heb je als kijker totaal niet door wat de kern van het verhaal is en zal Sophie Thatcher voor een groot verrassingseffect zorgen. Precies een opkomend talent want ze speelt hier net als in Herectic een overtuigende rol. Hopelijk krijgt ze in de toekomst nog wat meer filmrolletjes. 6,5/10

Lekker origineel geschreven filmpje die zich niet in een genre hokje laat stoppen. Wellicht komedie, want ik vond het continu grappig zonder dat het melig wordt. Goed geacteerd ook, Thatcher is fantastisch. Onverwachte wendingen en maffe personages. Het is een beetje een Black Mirror aflevering van de Coen broertjes.

4,0*

Goeie film waarin een verliefd koppel voor een weekendje naar het huis van een miljardair gaat. Een leuk en ook wel origineel uitgangspunt (waarbij een robot erachter komt dat het een robot is). Deze scifi-thriller met een flinke komische noot is vooral heel vermakelijk uitgewerkt met ook genoeg wendingen.

Love is in the air

Echt een enorm leuke sciencefiction thriller die zichzelf niet al te serieus neemt en ook lekker veel humor bevat. Het script zit slim in elkaar en kent de nodige plotwendingen, al is het jammer dat de plot zoals ik hem omschreven zag staan op de streamingsdienst, gelijk al zoveel weggeeft. Ten tijde van de release was de plot naar mijn idee nog wat meer in nevelen gehuld. De omschrijving op Moviemeter kan overigens ook wel wat beter, maar die geeft in ieder geval de plot niet gelijk weg

Hoewel ik het plot dus liever niet op voorhand had geweten, zaten er gelukkig alsnog voldoende verassingen in het verhaal. De speelduur is echt precies goed en de grote variatie in genres is perfect in balans. Hoewel het in de basis om een sciencefiction thriller gaat zit hier ook veel actie en humor in, en voelt de film soms ook op een goede manier een klein beetje campy aan. Wat ik met name verassend vond was hoe spannend het verhaal wist te blijven terwijl ik ook met grote regelmaat een lach niet kon onderdrukken. De humor gaat nooit het randje over waardoor scary movie vibes gelukkig achterwege blijven, en het ook allemaal lekker spannend blijft.

Companion is verassend leuk én is een bijzonder leuke optie voor een date night die in eerste instantie de indruk wekt dat het om een romantische titel gaat, alvorens compleet over de kop te gaan. Op de best mogelijke manier denkbaar.

4,0*

Vervelend, nep, cliché en dom. Blik slechte acteurs hebben ze me er ook voor opengetrokken zeg. Zo nu en dan heb ik wel vaker dat ik een film een stuk lager (of hoger) waardeer dan de rest van MovieMeter, maar dit is de eerste keer dat ik me eerlijk gezegd ook niet eens kan inleven in die gemiddelde kijker (anders dus wel). Sorry, ik weet dat de volgende uitspraak nergens op slaat, maar deze film is objectief slecht. Kom op zeg.

Ik had er gezien de relatief hoge score en lovende kritieken iets meer van verwacht, maar Companion is niettemin wel een uiterst degelijke genre-film, die voor mij gewoon helaas nooit écht ging leven of lekker losliep. Een deel daarvan komt misschien doordat ik de twist al wist op voorhand - ik kan nu dus moeilijk inschatten wat voor een impact dat gehad zou hebben op mijn kijkervaring, als ik dat niet had geweten. Maar bon, ook daarbuiten om vind ik dat de film vaak iets te veel met de handrem op rijdt. De opbouw is zorgvuldig, maar duurt iets te lang, en wordt niet altijd even boeiend gebracht. Het idee en uitgangspunt van de film is ook kei tof, maar uiteindelijk wordt er zeker niet het onderste uit de kan gehaald. En mijn grootste struikelpunt, en dat is heel subjectief, I know, maar.. ik vind Jack Quaid echt geen fijne acteur. Granted, ik heb hem nog niet in enorm veel zien acteren, maar in de films die ik wel al met hem heb gezien, vind ik hem altijd hetzelfde soort vervelende, irritante rolletje spelen. In Companion werkt het dan nog deels, omdat zijn personage ook absoluut pathetic hoort te zijn, maar toch..

Wél grote fan van Sophie Thatcher! Damn, goede rol speelt ze hier. Zowel voor als na de twist heel geloofwaardig, en ook tegen het einde, wanneer haar meer wraakzuchtige kant naar boven komt.. sterk. Benieuwd naar meer van haar!

Uiteindelijk is het met een speelduur van 90 minuten een goed te behappen film geworden - ik heb het zeker niet met tegenzin afgekeken - maar het is niet de topper geworden die ik er van verwacht had. Wel gewoon een fijn tussendoortje, die eigenlijk bijna had gepast als een aflevering in het nieuwe Black Mirror-seizoen. 3*.

Leuk filmpje! Maar het heeft niet echt iets nieuws of creatiefs te vertellen. Yup het is het weekendje-naar-een-hutje-in-het-bos wordt ruw verstoord door.... om vervolgens met grappige details, sub-tekst, pakkende grappen en flashbacks op smaak werd gebracht. De wendingen zijn voorspelbaar maar juist deze herkenbaarheid maakt het over het algemeen ook wel weer luchtig en gezellig! Jack Quaid hangt de gewoonlijke pias uit dus de meeste lof gaat naar Sophie Thatcher...(die ik hier veel vindt lijken op Anya Taylor-Joy) De film voelt alsof je "hem al vijf keer van begin tot eind had gezien, echter was dat juist pluspunt! De beats zijn bekend, maar de lol spat er vanaf waardoor dit erg leuk werd!

geen onaardig filmpje die na klein half uurtje uiteindelijk interessant wordt als je hoort wat Iris" eigenlijk is.

heb me best vermaakt en lang genoeg om leuk te blijven.

echte aanrader voor een SF/Thriller liefhebber.

Ja, hier is er weer ééntje. Een origineel, leuk, spannend en grappige film met een goed scenario.

Als je liefhebber bent van sciencefiction, thriller, humor en een vleugje horror dan is deze film voor jou.

Hoe meer je weet, hoe minder leuk die is, dus meer zeg ik niet. Verwacht ook weer niet een MEGA goede film, want dan valt die misschien weer wat tegen, maar leuk is die zeker.

Ja een film met een wending die ik niet helemaal zag aankomen. Het was soms wel wat voorspelbaar maar over het algemeen vond ik de film wel onderhoudend.

Wat ik vooral een leuke vondst vond was wel dat Iris er zelf achter kwam dat ze een robot was. Dit wisten wij als kijker niet maar dan beleef je eigenlijk samen met hoofdrolspeler die wending. Verder is de film niet bijster origineel maar gewoon prima uitgevoerd.

3.5 ster

Wie denkt aan een soort van Ex Machina (2014) komt bedrogen uit. Hij is nergens spannend onderhoudend of verrassend. Soundtrack is ook maar gezapig. Karakters worden niet uitgediept en er zit nergens een scherp randje. Had overigens steeds het gevoel dat ik naar Jim Bakker zat te kijken. Beelden zijn wel aardig maar het red de film nergens. Onvoldoende!

Film 2,0

Beeld (4K) 4,5

Geluid 4,5

Wel leuk kijkvoer, maar hoe het plot de ene twist na de andere doet ligt me eerlijk gezegd niet zo. Op zich zit het wel goed in elkaar geloof ik - of misschien beter gezegd, de lust ontgaat me om te proberen gaten in het plot te schieten, zo’n film is het niet.

Thatcher is wel leuk, de rest eigenlijk te inwisselbaar. De puntjes die de film verdient zijn vooral voor de half-onwerkelijke beelden in het begin, dat is fijn gedaan. Had dat niveau liever volgehouden in plaats van de zoveelste inwisselbare mindfuck-film te willen maken. Zoals ik wel vaker zeg, geniet, maar fuck met mate.

Mweh. Stiekem eigenlijk een gedwee filmpje met weinig diepgang, al ligt er voldoende voer voor iets leuks. Ook weer een voorbeeld van dat je nooit trailers moet kijken of synopsis moet lezen. Dat doe ik normaal ook nooit, maar op HBO kon je er niet omheen aangezien in de eerste regel de twist al verklapt staat, waardoor het eerste kwart van de film wat nutteloos voelt.
Ik heb het idee dat ik dit concept vaker leuker heb gezien. Acteerwerk is niet best, vaak wat over de top. De aanblik van Iris vergoedt veel en er zitten wat luchtige humoristische stukjes in, maar verbloemt het matige niet, inclusief diverse plotgaten en clichés. Dat ze uiteindelijk 'vrij' is, is natuurlijk om te braken.

Ik vond het wat onorigineel beginnen, met dingen die je her en der al wel vaker hebt gezien, dus ik vreesde een beetje voor het vervolg. Maar later neemt de film wel wat grappige afslagen waardoor het toch nog een leuke en soms verrassende kijkervaring wordt.

Het is wel net iets teveel een leuk tussendoortje voor een hogere score. Het wordt nooit ergens heel spannend of heel origineel, maar gewoon prima.

3,75*

Companion leent rijkelijk van films als Ex-Machina en Blade Runner 2047. Deed ook wat Black Mirror-y aan, maar is meer een zwarte komedie dan een thriller te noemen.

Verwacht geen grensverleggend verhaal of spectaculaire vfx. De film weet soms wel te verrassen maar het plot is wel hier en daar wel wat silly en vergezocht. Toch heb ik me er prima mee vermaakt, al is het wel beter als je er blind ingaat en geen trailers kijkt of spoilers leest.

3,5*