Consumed (2024)

Survivalhorrorfilm met een metafoor voor een tragedie in het echte leven. Zoals zo'n beetje alle horrorfilms die metaforische horrorverschrikkingen gebruiken om wreedheden of traumatische ervaringen te personifiëren richt het zich op een getroebleerde hoofdrolspeler. In dit geval is dat Beth die een jaar "kankervrij" is Ze heeft moeite met haar man Jay want die weet niet echt hoe hij met haar moet praten over wat ze heeft meegemaakt Tja en een aanval door een grommende en gele kwijlende bosbewoner helpt dan ook niet!

Maar zelfs de verschijning van de mysterieuze entiteit, kon dit niet redden. Want de meeste problemen worden veroorzaakt door het script. Zodra het monster dat huiden steelt wordt geïntroduceerd, verlies het alle interesse in Jay en reduceert hem tot een plotmiddel. En kom doodleuk met een andere speler met eveneens trauma's. Het verhaal wordt dan ook repetitief en herhaalt steeds hetzelfde punt dat het probeert te maken.

De regie van Mitchell Altieri is ook niet de meest creatieve, aangezien hij vecht tegen het duidelijk lage budget en zijn toevlucht neemt tot het tonen van veel dingen in het donker. Helaas helpt dat niet om te slagen als horror. De film blijft dus on-eng en zonder echte durf. Helemaal gek doen heeft bescheiden films wel eens gered maar dat gebeurt niet omdat men er voor een serieus metafoor koos. Tja deze misstap, samen met veel kleinere keuzes, zorgde ervoor dat het nooit heel goed werd

Viel tegen, had er meer van verwacht.

ik had mij nog zo voorgenomen nooit meer naar saaie en slechte horrorfilms te gaan kijken! nu doe ik het toch weer!!!!!!!!!,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,