Space Cadet (2024)

In de film gaat het om een jonge vrouw (Emma Roberts) die haar droom wil waarmaken en tijdens haar pogingen daartoe ook nog eens haar droomman leert kennen. Anders dan de titel wellicht doet vermoeden is Space Cadet een romantische komedie, hoewel regisseur en schrijver Liz W. Garret het romantische aspect pas later in de film laat floreren. Voor die tijd richt de film zich prominent op hoofdpersonage Rex en haar belevenissen bij het doorlopen van het astronautenprogramma. Hier en daar krijgt de kijker enig inzicht in onderliggende emotionele issues die bij Rex spelen, maar heel veel aandacht krijgen die vervolgens niet. Garcia zoekt het meer in het lichtzinnige dan in het emotionele.

Luchtig en humoristisch dus. Een prima uitgangspunt. De film is er geschikt voor. Erg vervelend derhalve dat er gedurende het verloop niets voorbij komt dat grappig is. Uit het basisverhaal over een persoon in een vreemde omgeving, valt toch wel iets grappigs te destilleren, zou je zeggen. Het is soms net of de film de omslag naar de humor met opzet niet volledig wil maken. Blijkbaar is het de bedoeling om het personage Rex serieus te nemen. Het kan ook zijn dat Garcia een andere kijk heeft op humor dan ik. Of misschien is ze wel gewoon humorloos. Of misschien ben ik dat wel. Feit is dat ik nergens om kon lachen.

De personages zijn volkomen oninteressant. Iedereen is een wandelend cliché. Niemand valt op door enige mate van originaliteit. Van enige inleving in een personage is geen sprake. De romantische verwikkelingen wekken ook al geen emotie op. Space Cadet is een saaie film. Een film die wil verhalen van grote dromen maar dat inhoudelijk totaal niet gepassioneerd, humoristisch of spannend weet te brengen.

Ik was eigenlijk helemaal niet van plan om deze film te gaan kijken , maar hij werd afgespeeld nadat ik klaar was met een serie. En eerlijk vond ik dat helemaal niet erg. Is het een topper ,nee zeker niet. Maar ik heb me egt geen moment verveeld en vond hem best grappig. Emma Roberts speelt het erg leuk. Een 7 is miss wat hoog maar kan helaas geen 6.5 geven. Leuke film waar je niet teveel bij na hoeft te denken.

Emma Roberts is geweldig om naar te kijken en deze film kijkt gemakkelijk weg. Maar dat zijn wel qua positieve noten zon beetje alles.

Allereerst moet je echt je brein uitzetten en dan pas deze film aan. Want man man het is echt dom wat hier allemaal gebeurt. Op het kinderachtige af soms. En dan is het ook niet eens echt zo grappig. Dave Foley zit in deze film maar zijn komische talent blijft ongebruikt.

Het liefdesverhaal is nogal oppervlakkig en suf. Ontzettend ongeloofwaardig is het. Dat komt omdat de toon nogal serieus is maar wat er gebeurd slaat echt nergens op. Het klopt gewoon niet met elkaar. En het is te zoet echt Amerikaans zoet met van die trompetmuziekjes.

Naarmate het einde vordert word het wel erger. Het idee en begin van de training was geinig. Maar het einde slaat echt als een tang op Gerrit. Deze recensie is waarschijnlijk grappig dan deze film.

2 sterren.