Lin (33) is langeafstandszwemster. Ze traint al jaren voor een oversteek van het Kanaal in recordtijd. Een paar weken voor haar race ontmoet ze Henri (38), een onderwaterlasser die, net als zij, opbloeit bij gevaar. Lin en Henri duiken head first in een intense liefdesrelatie. Ze trekken elkaar steeds dieper naar beneden en vergeten daarbij dat ook geliefden kunnen verdrinken.
Inhoudelijk sterk, maar te lang voor wat je ervoor terugkrijgt. Aan de acteerprestaties zal het niet liggen, want die zijn ijzersterk. Dat geldt ook voor de manier waarop het verhaal is vastgesteld. De resolutie is mooi, maar komt toch net wat te laat.
Moeilijk, maar ik kom niet hoger uit dan een 3 op 5. Lees hier iets uitgebreider waarom.
30-jarige topzwemmer Lin [Sanne-Samina Hanssen] bereidt zich met haar trainer [Nabil Mallat] voor op een poging om sneller dan ooit naar de Engelse kust te zwemmen. Overdag werkt ze in een kledingzaak en daar ontmoet ze de aantrekkelijke Henri [Kevin Janssens]. 45 minuten lang is het alleen maar seks en zwemmen met hier en daar een bedrukte blik. Zowel Lin als Henri hebben ‘daddy-issues’, maar Koole geeft ons geen enkele reden om iets te voelen voor deze afstandelijke, oppervlakkig geschreven personages. Tenzij je het gelijknamige boek van Oek de Jong al hebt gelezen, vraag je je af waar je naar hebt zitten kijken. Camerawerk en geluid zijn uitstekend, maar daar schiet je weinig mee op.
IJzersterke film! Dankzij de styling en rigoureuze inhoudelijke keuzes van de regisseur en zijn fantastische acteurs. De Vlamingen maken de film rijk en warmbloedig. Gelukkig. Het boek is bijzonder en mooi maar erg Hollands, had dat niet graag teruggezien met enkel Nederlandse acteurs en hun horkerige stijl. Werd nu echt meegesleurd de film in en ging flink kopje onder. De film en Lin haar personage laten bijna zonder woorden voelen wat één van de grootste problemen is in onze samenleving. Ben een bijzondere en heldere filmervaring rijker.
Wat twee mensen bij elkaar te zoeken hebben blijft ook in real life vaak een raadsel, dus mag dat in de film ook wel in nevelen gehuld blijven.
Wel sappig Vlaams, overigens niet altijd goed te verstaan, dat is leuk, maar waarom spreekt vader geen Frysk? En die volzinnen, dat past nou ook niet helemaal bij de rauwe automonteur die hij moet verbeelden.
Tot slot dat zwemmen. Honderd slagen. En dan verder, de zee in, dat is mooi, daar heb ik zelf ooit een verhaal over geschreven, lijkt me wel wat tot slot.
Maar dan wel met een mooiere, meer professionele slag. Zo is het allemaal een beetje amateuristisch.
Leuke film voor even tussen de rauwe werkelijkheid door.
Prima film wat mij betreft, met uitstekend spel van de gedeeltelijk Vlaamse cast en de voor mij onbekende Sanne-Samina Hanssen (Lin) en Kevin Janssens (Henri). Een verfilming van het gelijknamige boek van Oek de Jong, dat ik niet gelezen heb, maar dat ik tot mijn verrassing in mijn boekenkast terugvond. En saai is deze film geen moment, er gebeurt genoeg. Al moet ik zeggen dat al dat 'gezwem' niet aan mij is besteed. Hoewel ik die Kanaal-oversteek wel met klamme handen heb zitten volgen. Maar het zijn ook vooral de details die deze film spannend maken: de onderwateropnamen, het blikje perziken, de foto's van de kunstenaar. Mooi beeld ook: als vader en dochter elkaar aankijken en er een autowrak boven haar hoofd bungelt, die hij met één druk op de knop zou kunnen laten vallen. Onderliggend thema (waar niemand hier over rept) is wel dat het steeds mannen zijn die hun macht willen tonen en aan een vrouw willen opleggen. Dat geldt voor Henri, voor de zwemleraar en voor de vader van Lin. Een actueel thema, zeker gezien het slot van de film.
O ja, het geluid was abominabel, zeker aan het begin. Gelukkig kon ik ondertitels vinden.