Brute 1976 (2025)

In the begin met de twee dames heb je de hoogtepunt van de film. Daarna kan je de film uitzetten.

In Brute 1976 botst een groepje roadtrippers op een moordlustige familie. Lekker basaal maar er zat hier wel wat in. De kills zijn best geslaagd en ook de slechteriken hebben een duidelijke, zij het erg gecompliceerde motivatie. Het slachtvee zelf is eendimensionaal maar dat mag wel bij een dergelijke genrefilm. Er zit een duidelijk probleem bij de editing want men was blijkbaar bang om scènes te schrappen. Niet elk shot is even belangrijk en er wordt veel op sfeer gefocust, minder op inhoud. Er is een bepaalde, wel heel expliciete kill die er veelbelovend uitzag. Denk aan een piemel en een drilboor. De versie die ik zag (pindakaas, maar blijkbaar ook andere versies hebben dit probleem) had de piemel volledig gecensureerd! Hoe durf je? Dit zou een van de hoogtepunten moeten zijn voor gorehounds zoals mij. En dan durven ze die blurren? Bizarre keuze.

Hier zit een zeer leuke film van anderhalf uur in. Jammer dat het 105min duurt.

Op papier zit er genoeg in Brute 1976 om een doordenderende, bloederige horrorfilm te zijn, maar regisseur Marcel Walz gaat ondanks een aantal smerige ideeën wel erg braaf te werk. Toch is het primair de cast die het laat afweten, met een boel oninteressante hoofdpersonages en diens weinig angstaanjagende tegenstanders. Deze griezels zijn aardig divers, maar krijgen amper de ruimte toebedeeld om wat met hun aanwezigheid aan te vangen. De setting is verder best aardig, de sfeer breekt ondanks de financiële beperkingen goed door en de moord waarin iemand zijn vleeslul met een boor wordt bewerkt is buitengewoon wreed, maar tot echte hoogtepunten komt het niet. Tegen de finale aan gooit Walz zijn film qua toonzetting een beetje om, maar de conclusie blijft weinig bevredigend.