Gloria! (2024)

Een weeshuis voor meisjes in de buurt van Venetië dient tevens als muziekacademie. In 1800 wordt Paus Pius VII aangesteld aan het hoofd van de rooms-katholieke Kerk en vanwege het hoge niveau van het meisjesorkest krijgt Maestro Perlina [Paolo Rossi] een aanbod dat hij niet kan afslaan: hij moet binnen zes maanden een compositie schrijven voor de inauguratie van de Paus dat door ‘zijn’ orkest van weesmeisjes moet worden gespeeld. Het probleem is dat hij er niets van kan! Al snel raakt het geduld van de meisjes op en daarom komt een aantal van hen samen in een kelder om zelf iets te verzinnen. Daarbij ontstaat een rivaliteit tussen de klassiek getrainde virtuoos Lucia [Carlotta Gamba] en Teresa [Galatéa Gamba], een dienstmeisje zonder formele training die puur op intuïtie speelt. Met een muzikale opening die sterk doet denken aan Laurie Andersons ‘O Superman’ en zich uitbreidt tot iets unieks maakt Vicarto direct duidelijk dat het haar niet zozeer te doen is om een historisch accuraat document, maar om het tonen van de kracht van muzikale expressie voor groepen mensen die ongehoord en gemarginaliseerd worden. Vreugdevol, humoristisch, inspirerend en opgedragen aan de vrouwelijke muzikale componisten uit deze vergeten periode waarvan de muzikale nalatenschap grotendeels verloren is gegaan. Dat gaat Vicario wel de ruimte om in de finale een muzikale compositie te brengen is die een muzikaal smörgåsbord van stijlen is waar de opstandigheid van afspat.

Ach, het is weer eens wat anders dan videoclips bij singles! De regisseur is namelijk de Italiaanse singer-songwriter Margherita Vicario, die ook weleens voor de camera verschijnt en nu dus haar muzikale speelfilmdebuut uitbrengt. De film is best prettig om te kijken. Mede door het lichtgewicht feelgood-script.

Een soort Assepoester-verhaaltje waar in een katholiek weeshuis en muziekschool, Teresa moet schrobben en vegen en andere meisjes van een muzikale opleiding genieten. Teresa is natuurlijk een talentvol muzikant die popmuziek uitvind op de gloednieuwe uitvinding, de pianoforte, samen met vier andere meisjes van de school. Waar de ploert van een kapelmeester Perlina en paus Pius VII niets van moeten weten!

Het verhaal bevat wel verschillende historische details, zoals de pianobouwer Johan Stein, de net verkozen paus Pius VII, het verval van de Republiek Venetië, rond 1800 waren erin Venetië weeshuizen (ziekenhuizen) weesmeisjes muzikaal werden opgeleid om zo geld te laten binnenkomen. en de composities van rivale Lucia komen overeen met het werk van één van weinige vrouwelijke Italiaanse componisten, Maddalena Laura Lombardini Sirmen.

Wat ik me wel afvraag; een film maken waar je, je afvraag hoeveel vrouwelijke musici in de vergetelheid zijn geraakt omdat ze nooit de kans kregen. Maar waarom in je titel dan verwijzen naar een nummer van componist Antonio Vivaldi? Enfin redelijke film Waarin klassieke muziek met moderne twist een fundamentele rol speelt. Wanneer de muziek er niet bij betrokken is, zijn dit de momenten waarop de film vertraagt. Maar tenslotte wel vermakelijk.