Road House (2024)

Redelijke film over een voormalig UFC-vechter die een baantje aan neemt als uitsmijter. Zeker geen 1 op 1 remake van de toch betere en op een leukere manier ruige film uit 1989. Wat langdradig soms, maar de actie en vecht-scenes zien er prima uit. Een leuk acteerdebuut van Conor McGregor in een rol die hem op het lijf geschreven is.

Een schaamtevolle remake van Road house uit 1989

met Patrick Swayze ! Maak er geen meer woorden aan vuil, half sterretje

Het concept van deze remake is in orde, de actie ook, maar het mist de charmes van Patrick Swayzes personage. Die had een diploma in de filosofie!!

Jake Gyllenhaal een acteur die ik toch vrij hoog heb zitten en een acteur die zijn rollen toch altijd wel secuur lijkt uit te zoeken... maar wat doet hij in godsnaam in deze film?

Ik hoopte dat Connor McGregor de film nog zou kunnen redden, maar nadat hij na 55 minuten zijn entree. Akte was die hoop héél snel vervlogen, de gemiddelde basisschool musical wordt beter geacteerd!

Nee, deze film is net zo inspiratieloos en kansloos als de naam van de kroeg waar het verhaal zich omheen afspeelt, "Road House". En zoals in de film ook wordt vermeld, nog verkeerd geschreven ook.

Vanaf het moment dat McGregor in beeld komt, gaat het heel snel bergafwaarts. Jezus wat irritant en raar geacteerd. Die vent gaf deze film een verwarrende vibe en het was vanaf het begin al geen zuivere koffie. Ook qua audio etc. Matig allemaal. Had gehoopt op een ouderwetse knokfilm en het begint ook best geinig, maar uiteindelijk is dit een lege huls. Alleen Gyllenhaal mag ik graag zien altijd.

Vreselijke film, absoluut niks voor Gyllenhaal, en McGrecor heeft gewoon een vervelende kop......

Road House

Wat een zwakke remake.

Ik had best veel zin in deze film. Ik verwachtte niet dat hij net zo goed was als het origineel, maar dat hij me zo is tegengevallen, dat had ik niet verwacht. Wat Basto hierboven al zei, deze film heeft geen sfeer. De dialogen lijken zo gemaakt en dan heb je ook nog een clown als McGregor rondlopen. Die man kan echt niet acteren zeg. Gyllenhaal doet zijn best, maar ook hij viel me een beetje tegen, helaas. Zijn character miste het charisma wat Swayze wel had. Enige pluspunt waren de gevechten.

2,5 sterren.

Ik begrijp helemaal niks van de negatieve kritieken. Road House is een pretentieloze vechtfilm die vanaf het begin een wereld opbouwt waarin iedere klap telt en impact heeft. De gevechtsscenes zijn waanzinnig gechoreografeerd, de film weet de hele tijd een spannende lijn tussen realisme en grote knokscenes te bewandelen en heeft een zalige sfeer en omgeving. Jake Gyllenhaal speelt een fantastisch personage en zijn lichaam en fysieke beheersing vond ik erg indrukwekkend. Ik heb in tijden niet zo genoten van een actiefilm als bij deze.

Film die weinig om het lijf heeft en daarom ook met gemak wordt gedragen door Gyllenhaal. Hij speelt met lekker veel nonchalance en zelfvertrouwen. Ook Florida als setting is leuk, maar toch niet zo broeierig als het origineel.

Verder heb ik niet teveel vergeleken met de Swayze-flick, dat zijn altijd nutteloze dingen vind ik. Al dacht ik hier en daar wel een quote in herhaling hoorde.

McGregor als badguy vind ik sowieso een interessante keuze, maar mij mag hier compleet zichzelf spelen en dat was lachen geblazen. De vechtscenes krijgen wel een flinke impuls met zo'n gast in de gelederen.

Prima vermaak.

Vermakelijk. Niks meer dan dat.

CGI is lachwekkend slecht. Maar echt van het niveau dat een film met een budget van €100,- ook met gratis tools kan maken. Doet wat afbreuk aan het gehele plaatje als je het mij vraagt.

Ik vond Conor McGregor best lollig om zo te zien in een rolletje. Dit is helaas wel de enige rol die hij kan vertolken denk ik en als hij nog eens een film wil maken in Hollywood, zal het ongetwijfeld weer een zelfde soort typetje zijn. Maar, ik kon mij er niet echt aan storen. Heb wel een paar keer gelachen om hem.

Voor de rest is het allemaal middelmaat. Hartstikke leuk voor een avondje wanneer je geen zin hebt om kritisch een film te gaan analyseren over wat er wel en niet goed aan is.

Ik maak mij alleen een beetje zorgen om Jake. Hoe ik hem echt enorm hoog had zitten, is dit toch een rolletje dat bestemd is voor iemand met mindere theatrale talenten.

De verwachtingen waren hoog bij deze remake van de legendarische classic film Road House met de helaas zo jong heengegane Patrick Swayze die een ster performance in de classic versie neerzetten.

En van een beroemde film producent als Joel Silver mag je toch hoopvol wat verwachten.

Ook het camera werk, was niet sterk, soms te onstabiel op sommige momenten.

Helaas bij deze remake heeft hij dat niet geheel waargemaakt, en stelt deze film, enigzins teleur hierdoor.

Dit lag absoluut niet aan Jake Gyllenhaal die heeft een uitstekend charisma in deze film en speelt gewoon heel goed, dat blijft een fenomenaal goede acteur.

Echter de rest van de cast was nagenoeg van een zwak acterend niveau.

Zelfs Jake Gyllenhaal kon deze film hierdoor ook niet redden.

Er zaten een aantal mooie gevechten in.

Maar helaas niet de kwaliteit van de classic.

Er had zoveel meer in kunnen zitten.

Best een redelijke en vermakelijke film, maar daar blijft het helaas bij.

Vermakelijk aktiefilmpje met een leuke laconieke hoofdrol van Jake Gyllenhaal. Na een zeer aangenaam eerste uur ontspoort de boel helaas volledig wanneer Conor McGregor zijn opwachting maakt. Hij heeft best een geinige rol en vermaakt zich duidelijk opperbest, maar de film gaat na zijn entree steeds meer over de top om te eindigen in een volstrekt van de pot gerukte, lelijk vormgegeven finale. Tegen die tijd is deze Road House, een soort remake van de Patrick Swayze film uit 1989, niet meer serieus te nemen.

Sign of the times.

Met het origineel heeft deze remake hoegenaamd niets te maken. Sterker, het lijkt er sterk op dat de schrijvers niets begrepen hebben van die film, want niets van wat daar aan klopte komt terug. Wel worden we verveeld met bijzaken als kippengaas (dat komt eerder uit Blues Brothers, overigens) en dat de love interest in het plaatselijke ziekenhuis werkt. Maar de vibe is er niet, de muziek is er niet, de sfeer in de bar ontbreekt, Gyllenhaal is miscast als vechtersbaas, geen van de good guys of girls is sympathiek, het verhaal trekt op niets en rammelt aan alle kanten.

Tel daar nog bij op dat een paar van de matpartijen overduidelijk uit een of andere goedkope AI komen, en ik ben er wel klaar mee. Zelfs op het vlak van simpel vermaak is dit gewoon echt onder de maat. Wat Gyllenhaal en De Almeida heeft zover heeft gebracht durf ik niet te raden. Het is de triestigheid van nu, waar mensen die naar redelijkheid al geld zat hebben vergaard kennelijk geen enkele moeite hebben om hun onsterfelijke ziel te verkopen. Het volk vreet het toch wel.

Matige actie komedie. Het verhaal heeft weinig om handen. De uitwerking is tweeledig. Het eerste deel gaat nog wel en is redelijk serieus. Daarna in het tweede deel slaat de kolderiek steeds meer toe wat niet ten goede komt van de film. Een kleine knipoog kan best, maar hier slaat men net iets te ver door wat met name ten koste gaat van de spanning en toch harde gevechten, jammer. Gyllenhaal zet op zich een sterke rol neer. De badguys zijn een stuk minder. Visueel niet helemaal geslaagd met af en toe rommelig in beeld gebrachte vechtscenes en de net iets te snel rijdende auto”s zijn niet van deze tijd. 2.5/3.0

"Do you have insurance?"

Ik weet niet of ik destijds de originele "Road House (1989)" met Patrick Swayze in de hoofdrol heb gezien, maar deze clichématige remake stelt weinig voor en zeker als de voormalige UFC-kampioen Conor McGregor (die hier een huurling speelt) na circa 55e minuten voor het eerst in beeld komt en dan ook nog eens volledig naakt (na het einde kom je overigens te weten waarom dat is). Hij zag er een beetje uit als Gerard Butler op steroïden en hij loopt erbij alsof hij net in zijn broek heeft gepoept. Met zwaar geforceerd spel en een handvol net-niet oneliners voelt zijn rol als een uit de hand gelopen cameo, al komt hij tot recht in de vechtscènes.

Voormalig UFC-vechter Elwood Dalton (Jake Gyllenhaal) is een man die alleen al angst inboezemt door iemand aan te kijken. Door die zwijgzame intimidatie is hij natuurlijk een gedroomde uitsmijter, en dus gaat Dalton aan de slag in het smoezelig wegrestaurant "Road House" in Florida Keys, waar hij ingehuurd wordt door eigenaresse Jessica Williams voor 5000 dollar per week. En hoewel einzelgänger Dalton daar verrassend snel aardt en vrienden maakt, ontdekt hij ook dat dit paradijs niet is wat het lijkt en ook maakt hij razendsnel behoorlijk wat (criminele) vijanden zoals de rijke Ben Brandt (Billy Magnussen), die het wegrestaurant nodig heeft om er een resort te bouwen voor de rijken. Daarom stuurt hij er regelmatig criminele motorbendes naar toe om herrie te schoppen, zoals de motorbende onder leiding van Dell (JD Pardo).

Deze Road House remake doet in ieder geval één ding goed, namelijk zichzelf niet zo serieus nemen. Ook de enorm gespierde Jake Gyllenhaal speelt zijn rol zichtbaar met de nodige ironie en zelfspot. En hij is ook het beste wat deze film te bieden heeft. En dat redt de film ook gedeeltelijk, want de rest is niet zo goed. Het dertien in een dozijn verhaal is flinterdun en zit vol met clichés en stereotype personages en de speelduur van bijna twee uren wordt opgevuld met gevechten in de strandtent, livemuziek (was opzicht niet slecht) in de strandtent, een lokale gangster die verblijft op een luxe jacht op zee en die de horeca langs de hele kust tegen elke prijs wil opkopen voor een luxe resort, een meisje in een boekenwinkel waar Dalton een vriendschapsband mee krijgt en een halve liefdesaffaire tussen Dalton en een lokale verpleegster in een ziekenhuis die de strandtent-gangers na een gevecht met Dalton weer moet oplappen (o.a. eentje met een gebroken arm, eentje met een hersenschudding en eentje met gebroken vingers) en een corrupte sheriff die voor de lokale gangster werkt en die de vader is van de lokale verpleegster.

De film bevat aardig wat actie (zeker in de tweede helft van het verhaal als Conor McGregor verschijnt), muziek (typische bands voor in een bar) en humor en de vechtscènes zijn strak in beeld gebracht. Het grootste probleem is echter dat het als kijker allemaal moeilijk te geloven is en dat terwijl de lat van geloofwaardigheid bij dit soort films al meestal laag is. Dat er in een sfeervolle en relaxt ogende strandtent zoveel gevechten (o.a. door de muziek) plaatsvinden is al ongeloofwaardig. Dalton geeft het zelf ook al aan bij aankomst dat de strandtent er "vredig" uitziet, tot het publiek 's avonds de boel op stelten zet.

En dan komt na circa 55 minuten ook nog de Ierse spierbundel Conor McGregor in beeld als de geflipte Knox, die zwaar overdreven acteert en die het niveau van de film nog verder naar beneden haalt. De beste man kan het beter bij vechten laten, want zijn acteerwerk slaat elke plank mis. Vanaf dan is er wel meer actie te zien, waaronder verschillende gevechten tussen hem en Dalton en natuurlijk schakelt Dalton hem in het laatste gevecht uit door hem dood te steken. Iemand die overigens ook het niveau van de film naar beneden haalt, is de clichematige Sheriff (Joaquim de Almeida) die zichzelf "Big Dick" noemt. En hoewel het einde zeer veel actie bevat (o.a. op zee met boten), was het ook zeer flauw en voorspelbaar en na circa 112 minuten vertrekt Dalton ook weer alleen met de bus, waarmee hij ook was aangekomen. En tijdens de aftiteling kom je dus nog te weten waarom Conor McGregor tijdens zijn introductie volledig naakt is.

Zoals eerder gezegd is Jake Gyllenhaal het beste wat deze film te bieden heeft en ik zie hem ook graag in films. Hij heeft duidelijk veel tijd besteed in de sportschool en aardig wat vechtlessen gevolgd. Vanaf de eerste minuut (waarbij een vechter, te weten rapper Post Malone in een een cameo, zich gelijk terugtrekt als hij hem ziet en herkent) overtuigt hij als brute bad ass en dat is een mooi contrast met zijn kalme, beetje slaperige uitstraling. Omdat Gyllenhaal een uitstekende acteur is, weet hij met gemak het personage van Dalton een scherp randje te geven. Hij is een MMA-vechter die in het verleden (dat krijgen we te zien via flashbacks) een flinke misstap maakte en daar nog steeds spijt van heeft. Dalton straft zichzelf door zijn gevoelens uit te schakelen en mensen op een afstandje te houden. Zo’n gekwelde rol is Jake Gyllenhaal op het gespierde lijf geschreven.

De overige cast in de film stelt niet veel voor, maar Hannah Love Lanier als het meisje Charlie in de boekenwinkel die Dalton ontmoet als hij aankomt per bus in Florida Keys en die hem een boek geeft over een boom in Florida Keys, deed het nog verdienstelijk. Zij merkt ook op dat hij net een westernheld is die afrekent met de schurken om daarna weer te vertrekken en dat klopt best aardig. Natuurlijk wordt haar boekenwinkel ook in de fik gestoken door criminelen en krijgt zij van Dalton op het einde (vlak voordat hij weer vertrekt) een koffer vol met geld van de criminelen.

En verder deed Billy Magnussen het als de lokale gangster Ben Brandt ook nog verdienstelijk. We krijgen hem voor het eerst te zien na circa 30 minuten op zee op zijn luxe jacht, waar hij geschoren wordt op het dek door iemand en waarbij de zee niet bepaald kalm is. Ook JD Pardo als Dell, die de leider is van een motorbende, deed het opzicht niet slecht, maar zijn rol is niet groot en mede omdat hij op een gegeven moment gegrepen wordt door een krokodil bij de woonboot van Dalton. Tussen hem en Dalton ontstaat ook een leuke dialoog als ze op het punt staan om met elkaar te vechten:

Dalton: Uh, before we start... Do you have insurance?
Dell: What?
Dalton: Like, you have medical insurance?
Dalton: Your coverage good? Like, you have dental?
Dell: Oh, ha-ha! Yeah. I'm not the one that's gonna fuckin' need it.
Dalton: Okay.

Daarna wordt hij natuurlijk in elkaar geslagen met een hersenschudding als gevolg.

De rollen van Jessica Williams als strandtenteigenaar Frankie en Daniela Melchior als verpleegster Ellie, voegden eigenlijk niets toe aan het verhaal. Frankie haalt eigenlijk alleen Dalton naar haar strandtent en voor de rest heeft ze nauwelijks een bijdrage in het verhaal en met Ellie (die hij ook redt) krijgt Dalton een relatie (ze ontmoeten elkaar voor het eerst in het ziekenhuis huis, waar Dalton zijn slachtoffers heen rijdt) die eigenlijk ook niet veel voorstelt. We zien haar een keer zoenen met hem op zee (dat was overigens cinematografisch een mooie scène vanwege de locatie waar het gebeurt) en daar blijft het eigenlijk ook bij en ze zegt op een gegeven moment ook dat hij moet vertrekken (en wat hij ook doet) en waarbij ze dan niet met hem meegaat.

Al met al is deze remake een matige Actie / Thriller film, die alleen vanwege de gespierde Jake Gyllenhaal nog het kijken waard is. Misschien moet ik ook eens het origineel uit 1989 kijken of die niet beter is.

Road House is als remake een gewaagd klusje maar man toch wat heeft dit goed uitgepakt. Terwijl de verhaallijn in grote lijnen dezelfde uitwerking had is het toch een tamelijk op zichzelf staande film gebleven. Daarbij had het alles wat je er van verwacht. Echt een zeer geslaagde film en als je het mij persoonlijk vraagt beter dan de zowat klassieker uit de jaren tachtig.

"You know, it's strange. Somebody else asked me if I was afraid today. I am afraid. I'm afraid of what happens when somebody pushes me too far. Somebody just like you. 'Cause I know what happens next.”

Eigenlijk wou ik eerst het deel uit de jaren tachtig kijken maar, gisteravond hadden we lichtelijk keuze stress om lekker buiten in de veranda een horrorfilmpje aan te knallen, en kwamen we deze tegen dus hebben we deze maar aangezet. Eigenlijk totaal iets anders dan wat we wouden zien maar, op zich best een vermakelijke avond gehad. Ik was eigenlijk nooit echt hyped over deze film, en uiteindelijk had het ook helemaal niet gehoeven want echt bijzonder wordt deze film helemaal nergens.

Jake Gyllenhaal is mijn favoriete acteur al laat hij dat zeker niet naar voren komen in deze film. Het voelde toch een beetje onwennig om hem hierin te zien en dat is best jammer. Niet dat ik hem slecht vond spelen of hem ergens irritant vond maar, dit soort type film voelde toch iets miscast. Misschien ook omdat de medespelers niet heel veel invloed meenemen en als ik bijvoorbeeld Statham of misschien wel een Scott Adkins had gezien in de rol van Gyllenhaal dat ik die beter gecast vond. Goed dat is misschien een kleine bijzaak, andere vinden het misschien een perfecte casting, dat is misschien iets persoonlijks.

Het verhaal vond ik best leuk. Voor mij is het nog best vernieuwend qua concept omdat ik deel één ook nog niet heb gezien, al is het allemaal natuurlijk best cliché. De komst van Conor was inderdaad te laat maar, eenmaal dat hij er is, is de film ook wel echt een heel stuk leuker. Een beetje gekheid, dat maakt die stroeve Jake nogal wat losser al vond ik dat de gevechten toch wel wat uitbundiger mochten. Conor is natuurlijk een personage an sich en dat komt hier ook wel weer naar voren, past overigens best leuk bij zijn rol als gestoorde gek. Heerlijke toevoeging al vraag je het mij.

Ik heb dus best een leuke filmavond gehad en mijn maat ook. We hebben smakelijk mogen lachen om Conor, en ook wel om Gyllenhaal maar ik vond hem helaas niet spelen zoals ik ben gewend. Het mocht misschien wat harder of wat grover, goed het is best vermakelijk.

Matige remake die wel zijn momenten heeft, maar als geheel niet weet te boeien tot het eind. Al betere films gezien van Jake Gyllenhaal die hier zijn personage wat vlakjes speelt. De komst van Conor maakt de film wel wat luchtiger, maar de andere personages blijven oppervlakkig en hebben geen interessante insteek. Ben nu wel geïnteresseerd om de originele film eens terug te zien. 5/10

Het origineel uit 1989 was geen hele goede film, maar ademde wel sfeer uit en past prima in de collectie 80's actiefilm met pretentieloos vermaak. Gewoon lekker basic, maar wel ongefilterd. Waarom die film een remake verdiende, geen idee. Het is ook niet zo goed geworden, al was het geen verloren avond. Maar het is gewoon op elk gebied minder. Geen leuke karakters, geen typische sfeer die je bij een film als deze zoekt en uiteindelijk lijkt het meer op een gemiddelde actiefilm dan op een intiemere knokfilm. Jake Gyllenhaal is een uitstekende acteur, maar die cast je toch niet voor een hoofdrol als deze? Niet dat hij het slecht doet, maar hij voelt gewoon niet op de plaats.

De grote bad guy is vechtsporter Conor McGregor, hij straalt wel kracht en geweld uit, maar zijn rol is zo dom en eendimensionaal. De vechtpartijen zijn gelukkig wel redelijk goed, daarin merk je wel dat McGregor er veel ervaring in heeft. De film heeft trouwens lang nodig om een beetje op gang te komen, dat duurde toch wel een uur. Bij beide Road House films begrijp ik ook niet waarom het twee uur moet duren in plaats van een minuut of 85, 90. Uiteindelijk is dit een 5,5je waard, maar ik rond mijn cijfer wel omlaag af omdat ik de 80's versie op 3 sterren heb staan en die liever op zou zetten als ik zou moeten kiezen tussen de delen.

2,5*

De depressieve voormalig Ultimate Fighter Elwood P. Dalton [Jake Gyllenhaal] kan duidelijk wel wat advies gebruiken van Elwood P. Dowd. Hij breekt een zelfmoordpoging op het laatste moment af om in te gaan op een lucratief aanbod van Frankie [Jessica Williams], de eigenaar van roadhouse ‘Road House’ op een van de Florida Keys. Hij helpt barkeepers Reef [Dominique Columbus] en Moe [Arturo Castro] om onaangenaam volk buiten te werken en grijpt alleen in geval van nood zelf in. ‘Road House’ blijkt een doelwit te zijn van gluiperige ondernemer Ben Brandt [Billy Magnussen], die een groep zware jongens stuurt om de zaak kort en klein te slaan. En als die het klusje niet kunnen klaren, kan hij een beroep doen op de ultieme kleerkast [Conor McGregor]. Overbodige remake van de gelijknamige B-klassieker met Patrick Swayze onthult geleidelijk met welke demonen Dalton worstelt. In theorie keurt het geweld af, maar in de praktijk is het niet meer dan een competente gefilmde aaneenschakeling van bruut geweld.

Wat een aanfluiting vooral met Conor McGregor erin

McGregor hadden ze beter niet vragen, wat een ongelofelijke kneus is dat zeg! Het wordt gaande weg alleen maar slechter. Zonde van je tijd om deze film te kijken.

Tuurlijk, dit moet je liggen, maar het plezier spat toch wel van het scherm hoor..! De acteurs hebben zichtbaar plezier gehad in deze ondubbelzinnige over-the-top actieprent. De opnieuw topfitte Gyllenhaal en zichzelf spelende Conor McGregor plus een boel andere stereotype karakters in het schitterende Florida die elkaar de hersens in slaan.

Heerlijk zelfbewust ook.

3,5*

De originele Road House is inmiddels een cult klassieker uit de jaren 80. De film was verre van een meesterwerk, maar er zat een heerlijke sfeer in die nooit terug te halen is.

In mijn beleving heeft deze nieuwe Road House vrij weinig met de originele film te maken. Deze keer speelt Gyllenhaal de vechtersbaas en doet dit zeker niet onverdienstelijk. Hij heeft een bepaalde rust en ironie over zich die de film iets sympathieks geeft. Hij kan de film prima dragen en maakt dat het niet moeilijk is om deze film uit te zitten.

Helaas is hij ook zo ongeveer het enige goede in deze film. Het scenario is nogal lui en ongeïnspireerd geschreven en helaas zijn er behalve Gyllenhaal geen leuke personages te ontdekken. Absoluut dieptepunt is Conor McGregor. De man is een uitstekende vechter maar acteren kan hij voor geen meter.

Kort gezegd is dit een overbodige verfilming die makkelijk wegkijkt maar over de hele linie nogal inwisselbaar is.

Gemiddeld

Middelmatig.

Niet dat ik er echt veel van verwachtte. Het origineel heb ik nooit gezien, maar ook als op zichzelf staande film is deze versie weinig verfrissend. Jake Gyllenhaal doet het goed, maar verder is de voorspelbaarheid toch een beetje een spelbreker. Zeker als dan een idioot als Conor McGregor opdraaft en ook de finale niets te bieden heeft. Ik verwachtte ook geen zonnig Michael Bay-soft actiespektakel op zee. Beetje rare keuze.

2,5

Absurd, matig geacteerd en vooral totaal van de pot gerukt, maar de bijzonder energieke regie van Doug Liman zorgt daadwerkelijk voor een voldoende binnen deze rommelige productie. Jake Gyllenhaal kiest voor een totaal andere benadering dan Patrick Swayze (wiens zwijgzame personage wat beter werkte) en komt daarmee niet bepaald intimiderend of innemend over. De tegenpartij is overigens niet veel beter, met een kale acteerprestatie vanuit Billy Magnussen en een ronduit saaie verschijning van Daniela Melchior. De enige die écht wat van zijn rol weet te maken is het ongeremde figuur van Conor McGregor. Inhoudelijk slaat het allemaal verder nergens op en het verhaal duurt veel te lang, maar Liman gaat uitzonderlijk kwalitatief te werk binnen de actiemomenten. Snel en overtuigend in beeld gebracht met zeer professionele editing en andere technieken, waardoor Road House best door te komen is en stiekem een beter geheel vormt dan de originele film (albeit op een andere manier).

De oude Road House draag ik vanwege jeugdsentiment een heel erg warm hart toe. Is het een goede film? Nee, niet echt, want er zijn zat punten van kritiek met overdreven gedoe, slechte humor en bijvoorbeeld die monstertruck, het is erg fout dus. Toch heeft het geheel iets en is Swayze goed en Sam Elliott zelfs geweldig. Een remake in handen van de juiste regisseur, met de schrijvers, acteurs en script had hier echt wel een strakke, brute en overtuigende film van kunnen maken. En ik zeg bewust 'had'...

Het idee is er natuurlijk altijd wel, de gevallen en dollende held die ergens terecht komt en orde op zaken gaat stellen. En eigenlijk is het meteen al to much in de opening met de uitdelende Post Malone die er behoorlijk nep uitziet en vervolgens niet meer wil vechten bij het zien van Dalton. Maar vooruit, het krijgt nog even het voordeel van de twijfel. Die is overigens dan meteen weer het raam uit bij de blik op de Tiki bar en de vervelende bikers. Wat is de vuige bar met bluesband in de jaren '80 stijl van de '89 versie dan toch een heerlijk passend beeld. Net als het gedrag van Swayze in de rol van Dalton die altijd in controle is, cool as fuck, en uitermate professioneel. Iets waar Gyllenhaal mijlen ver uit de buurt blijft met zijn schaapachtige grijns waar achteraf wel blijkt dat er iets meer op de achtergrond speelt maar mijn inziens praktisch niets mee gedaan wordt.

Vervolgens scoort de film nog minder met een kingpin in de vorm van Brandt die heel stoer moet lijken maar vooral belachelijk overkomt, toch is de trofee wel voor The Notorious himself. Want waar ik al een ontzettend tering hekel heb als MMA-kijker aan deze luidruchtige asociale Tokkie die meer naam maakt buiten de ring vanwege zijn gedrag dan in de ring, bewijst hij als acteur ook nog eens uitermate lachwekkend te zijn. Wat een circusfreak is die man toch die wellicht fysiek indruk maakt en een brug te ver moet lijken als vechter voor Dalton, maar buiten dat is alles, maar dan ook echt alles, beschamend aan de man, van zijn dialoog tot zijn humor, en van zijn loopje tot zijn tongval. Buiten dat zijn er nog een viertal domme dingen aan de film zoals de trage en niet oplettende scheids van Dalton zijn match tegen zijn kameraad, is het me een absoluut raadsel wat Dalton nu wilde met die bom richting de boot van Brandt, dan dat gedoe tussen die boten en hoe Dalton van de ene op de andere belandt, tenslotte nog het einde van de finale met die houten staken/splinters op elkaar in te steken.

Juist... hebben ze hier goed over nagedacht? Mijn inziens niet want deze Road House is wel een heel krakkemikkige bouwsel van de karakters tot aan het script en op een beetje actie en vechterij na is het amper het aangluren of de interesse waard. En dat vind ik toch echt jammer want zoals ik al zei, dit 'had' heel veel beter gekund, en nog veel beter verdiend.

Deze actiefilm was onlangs op tv en dan maar eens meegepikt. Jake Gyllenhaal zijn films zijn meestal dat tikkeltje beter, maar deze film was toch minder verrassend.

De film zag er wel prima, alleen jammer dat het verhaal niet zoveel voorstelde.