Love Lies Bleeding (2024)

Love Lies Bleeding, een film met een ultieme lesbian-gaze waarbij alle woorden uit de titel voorbijkomen. Dit is absoluut geen standaardfilm, en heeft het in zich om een cult-klassieker te worden. Een tyische A24 film. Bij elk personage dat in beeld komt denk je minimaal 1x 'wtf' , en naarmate het verhaal vordert komt die gedachte ook nog vaak voorbij. Ik vind het heel moeilijk hier een cijfer voor te geven. Ik waardeer de film heel erg. Het lijkt op een echte love-it or hate-it, maar ik zit er ergens tussenin en rond naar boven af.

Ook ik vind het lastig de film op z’n juiste waarde te schatten. De film komt wat langzaam op gang en als het dan spannend wordt – volgens het vaste stramien dat de hoofdpersonages zich in de problemen hebben gewerkt en een uitweg moeten vinden terwijl tegelijk oude lijken uit de spreekwoordelijke kast vallen – wordt het ook gekker (gestoorder) met daarbij een hoofdrol voor bepaalde drugs waardoor het ook bijna een komedie wordt. Dat karikaturale zit er al vanaf het begin in (bv. het gedrag van het meisje dat verliefd is op Lou) en ontaardt in het groteske en bizare in de stijl die van we van bv. Aster (Hereditary) kennen. De gekkigheid, zoals hoe de steroïden Jackie in een soort Hulk transformeren, alsmede de bizarre wendingen leiden wat af terwijl het verhaal eigenlijk prima in elkaar steekt en bekende thema’s – hoe liefde simpele oplossingen in de weg kan staan, hoe dochters die zich willen distantiëren van hun criminele vader toch aardje naar hun vaartje hebben – een originele vorm krijgen.

Het is 1989 en Daisy [Anna Baryshnikov] is al liftend onderweg van Oklahoma naar Las Vegas om deel te nemen aan een wedstrijd bodybuilding in Las Vegas. Zo komt ze terecht in een klein woestijnstadje bij een sportschool. Daar krijgt ze een affaire met beheerder Lou [Kristen Stewart] die haar onderdak en anabole steroïden biedt. Lou is verwikkeld in een familievete met haar zus Beth [Jena Malone], die niets doet tegen het huiselijk geweld van haar echtgenoot JJ [Dave Franco], en vader Lou Sr. [Ed Harris], die wapens smokkelt naar Mexico en Lou in het verleden heeft betrokken bij enkele afrekeningen. Glass vult deze bloederige, onvoorspelbare misdaadthriller aan met een aangename dosis zwartgallige humor. Ook de cameravoering en de montage zijn voortreffelijk.

Subliem in beeld gebracht broeierig misdaaddrama, bij vlagen nogal bizar en behoorlijk gewelddadig. De eersteklas cast maakt er iets moois van, met vooral Ed Harris geweldig in de vaderrol en Katy O'Brian indrukwekkend (en niet slechts qua lichaam) als de bodybuilder die het aanlegt met de dochter van Harris, Kristen Stewart. Het script is soms wat aan de voorspelbare kant en in de finale gaat één en ander flink over de top, maar er zijn veel geweldige momenten en de strakke regie van Rose Glass maakt veel goed. Fraaie dreigende electronische score ook van Clint Mansell.

De film werd steeds vreemder waar ik niet in mee kon gaan. Qua sfeer en fotografie begint de film ijzersterk, maar de gekte neemt steeds meer de overhand. Harris met fout kapsel verandert bijvoorbeeld door die context ook steeds meer in een typetje terwijl hij eerst iets van gezag uitstraalde. Redelijk geacteerd, op momenten goed geschoten maar ook wat rommelig en de pacing liep niet altijd lekker. 2,5*.

Nogal een geval style over substance. Het ziet er zeker goed uit, met enkele zeer mooi geschoten scènes, al kan ik er moeilijk een eigen stijl in herkennen. Het oogt vooral als een mix van invloeden: Lynch, Coen, Tarantino, Cronenberg; en de opgepompte vrouw doet denken aan Rundskop, Gräns en weerwolf films.

Het is mij een beetje te luguber, maar dat is persoonlijk.

Het is een type misdaadfilm waarin je normaal gesproken meestal mannelijke hoofdpersonages ziet. Het is wel verfrissend dat het nu eens om 2 lesbiènnes gaat.

Ruime 3*

Lekkere maffe film film vol me maffe figuren. Een maffe misdaad film met originele en aparte gebeurtenissen. Het is even inkomen in deze film. Ik moest wel inkomen maar uiteindelijk wordt ie beter en beter en heb je gewoon een interessante film gezien. Wat wil je nog meer? Soms misschien te overdreven en het einde is wel erg maf maar de acteurs doen het gewoon goed en filmisch is het ook wel interessant.

Ik ben fan van Kristen Stewart, dus deze kwam meteen op het lijstje om te zien. En dan nog een A24 film, waar wel meer kleurrijke pareltjes vandaan komen. En dat is nu zeker niet anders. We gaan terug naar Amerika eind jaren 80, naar een typisch dorpje met red neck figuren, wapen freaks en bodybuilders. Lou & Jackie hebben elk hun mentale bagage mee en vinden elkaar. Misschien wel een uitweg, maar dan zeker geen eenvoudige. Prachtige muziek trouwens, interessante karakters en een verhaal dat voldoende is om je als kijker vast te houden. Eentje voor de top 10 van het eindjaarlijstje.

Goeie film over een medewerkster in een sportschool die valt voor een bodybuilder. De tijd en het milieu waarin de film zich afspeelt komt goed naar voren. Het helpt dan ook dat het geheel kleurrijk en redelijk sfeervol in beeld is gebracht. Twee stoere hoofdpersonages en alhoewel het plot niet echt origineel is, heeft de film zelf wel een eigen smoel. Met gemak 3.5 sterren.

In èèn woord vreselijk. Met veel moeite deze afgekeken. Had ik dat maar niet gedaan want het einde is nog minder dan het vooraf gaande. Echt, dat de gemiddelde waardering van deze titel ( 3.33) nu zo hoog is. Kan alleen maar zijn omdat ie volstrekt belachelijk is. Echte ergernis.

Alle hosanna hierboven begrijp ik enigszins wel. Audiovisueel een pareltje. Maar het verhaal is me toch veel te stroef. Ik geloofde de personages op een gegeven moment gewoon niet meer. Daarvoor gebeuren er teveel dingen waarop mensen zich opeens compleet anders gedragen. Het was allemaal net te over de top en de humor ontgaat me ook in de film. Dat iemand er gek uitziet (Ed Harris) hoeft niet gelijk te betekenen dat het komisch bedoeld is. Zo voelt het namelijk totaal niet. En de Jackie momenten voelen me ook te bevreemdend. Heel erg out of place. Daar had ik dan meer van willen zien. Nu vallen dat soort elementen een beetje tussen wal en schip. Leuke poging, maar dit blijft totaal niet bij me hangen.

Toffe en unieke kijkervaring. Boeiend uitgangspunt, met interessante en gekke personages die langskomen is een visueel erg fraaie prent. De mooie lesbische romance, die overigens nauwelijks sensueel lijkt te worden, is ook verfrissend. En de heerlijke Drive -achtige soundtrack van Clint Mansel mag niet onbenoemd blijven.

3,5*

Lekkere A-24 productie weer.

LGBHTI heeft naast de doorgeslagen negatieve zaken ook zeker wel positieve dingen. Uiteindelijk lijkt kunst, cinema en literatuur dit te redden. Met deze opzet is er weer een fraaie film opgeleverd dat een beetje aanvoelt als een moderne versie van Thelma & Louise. Ware het niet dat deze twee jaar voor de daadwerkelijke release afspeelt.

1989 dus, zo blijkt gaandeweg. Je zou bijna kunnen zeggen dat, naast de fraaie retro-opzetten, dat vele makers bepaalde onderbelichte en onbesproken zaken hier willen upgraden. Zaken die destijds nog als gewoontjes geacht leken te worden (vleeskeuring, femicide, het conservatieve taboe rond homoseksualiteit dat in Amerika nog bezig was met wegwerken). Love Lies Bleeding weet hierbij een fraaie Lesbische film noir te worden met twee ijzersterke rollen van de vrouwen waar het om gaat.

Lou is een verveelde medewerktster van een sportschool die vast zit in haar routineuze klusjes tussen de machomannetjes. In haar privéleven ziet ze met lede ogen hoe haar zus als stront wordt behandeld door de gestoorde JJ en krijgt ze bezoek van de FBI die haar vertelt dat haar vader zich met illegale wapenhandel bezig houdt. Zo komt ze ook oog in oog met de biseksuele bodybuildster Jackie. Een vrouw die haar leven voorgoed zal veranderen.

De verbintenissen tussen deze twee dames lijken nauwer te liggen dan men heeft kunnen denken. Jackie heeft ook een geheime affaire met JJ; om op haar beurt dichter bij Lou's vader (Prachtige kop van Ed Harris) te komen om te kunnen werken in de wapenhandel. Is er sprake van toeval? Gaan er ogen open? Hoe dan ook; het loopt drastisch uit de hand.

De vergelijkingen met Thelma & Louise deden nogmaals geregeld de kop op steken. Zeker na het moment dat ze wraak nemen op JJ. Ze werken zichzelf steeds dieper in de nesten. Zeker als we ook nog de alibi Daisy in het spel komt en Jackie ook nog deel moet nemen aan een bodybuild-toernooi.

Love Lies Bleeding is een zeer genietbare en creatieve film waar je niet zo goed een genre aan kan vastplakken.
De setting in New Mexico past perfect bij dit concept en de film blijft naar de goede richting borduren.
Ook de nadrukken op de spieren van Jackie, en dan uiteindelijk die metaforische uitwerking waarbij ze in een reus veranderd is erg fraai weergeven. Alsof er, net zoals bij Heavenly Creatures ook nog ruimte is voor een klein beetje fantasie.

Conclusie: A24 heeft hier weer een product afgeleverd dat typisch in het plaatje van dat bedrijf past en waarbij bewezen wordt dat experimenteren nog zeker wel kan in deze tijd.

4,0*

Sterke romantisch drama met een klein beetje nouveau violence vibe. Het verhaal is best aardig en de uitwerking is een mix van romantiek, drama, misdaad, geweld en nog van alles en nog wat. Maar bij elkaar toch een solide film die staat als een huis. De hoofdrolspelers zetten ook prima en geloofwaardige rollen neer. Visueel valt er ook veel te genieten en de hele sfeer is lekker donker en rauw. Prima film. 4.0

Een eigentijdse update van 'Thelma & Louise' (1991) met meer anabolen, smeuïge seks en nostalgische throwbacks. Het maakt 'Love Lies Bleeding' (2024) tot een broeierige, hallucinante onderdompeling in de gekwetste ruwheid van twee lesbische geliefden. Giftig tot en met, maar tough love heeft zo haar eigen schoonheid. Erg fijn ook hoe Lou (Kristin Stewart) als verlegen muurbloempje opkijkt tegen de fysieke verschijning van bodybuildster Jackie (Katy O'Brian). Prachtig vormgegeven met trainingsmontages en desolate sfeerbeelden van de sterrenhemel over New Mexico. Al hadden de sluimerende spanningen tussen Lou/Jacky tegeover Papa Lou (Ed Harris) iets uitgediept kunnen worden. Sommige heftige plotwendingen komen erg plotseling.

Nogal overhypet en wat mij betreft onterecht.

Qua stijl voelt het aan als jatwerk van Pulp Fiction, maar het geheel is in vergelijking veel te dun - het mist de ‘royale with cheese’, zeg maar. En de integratie met de soundtrack uit het grote voorbeeld ontbreekt ook nog eens. Daar staat dan tegenover het motiefje van de verslaving, maar dat blijft toch een beetje dun en vooral ook te onwerkelijk. Net zo flauw en onwerkelijk als het kapsel van Ed Harris, en over de scene in de plee begin ik maar niet eens

De rol van Stewart vond ik ook wat tegenvallen, zeker tegenover O’Brian die veel sterker overkomt.

Ik ging hier eigenlijk blind in, en het viel me niet tegen. Het jaren ’80 sfeertje, de mooie cinematografie, de stomende romance tussen twee vrouwen, het wat sleazy wereldje, alles zorgt ervoor dat het een boeiende en aangename kijkervaring is, net als het soms verrassend rauwe geweld.

Minpunt is denk ik het plot zelf. Hoe het verhaal zich ontwikkeld is op zich nog wel oke, maar dat er in het verleden blijkbaar iets gebeurd is (te zien aan de rode flashbacks) met haar vader vond ik zelf een beetje een minder element. Sowieso ging het me tegen het einde wat tegenstaan. Het is heel de speelduur best een coole film, maar het wordt op een gegeven moment een beetje belachelijk als er weer iemand met een getrokken pistool verschijnt (om nog maar te zwijgen over die fantasie Hulk-reus, dat had echt niet gehoeven voor mij).

Weer een erg sterke rol van Kristen Stewart trouwens, maar eigenlijk was heel de cast wel opvallend goed.

3,5*

Love Lies Bleeding

Het verhaal speelt zich af in 1989 in een afgelegen stadje in New Mexico en volgt Lou, een teruggetrokken sportschoolmanager, die een relatie begint met Jackie, een ambitieuze bodybuilder op weg naar een wedstrijd in Las Vegas. Hun romance leidt tot een reeks gewelddadige gebeurtenissen, waarbij familieconflicten en criminele activiteiten een centrale rol spelen.

Gezien de reacties had ik meer van deze film verwacht. Het begon sterk, maar naarmate het verhaal vorderde, werd het steeds vreemder. Hoewel ik begrijp wat de film wilde overbrengen, was de uitvoering simpelweg niet mijn stijl. Veel mensen beschouwen de film als brutaal en gewelddadig, maar ik vond dat wel meevallen, misschien omdat ik als fan van verfijnde horror wel wat gewend ben. Voor een misdaadfilm is het zeker gewelddadig, maar het voelde voor mij niet te extreem.

De acteerprestaties van zowel Kristen Stewart als Katy O'Brien waren een aangename verrassing, met name die van Stewart. Hun chemie was goed zichtbaar, maar niet bijzonder indrukwekkend. Tot slot waren de score en cinematografie uitstekend en absoluut de sterkste punten van de film.

Al met al wist Love Lies Bleeding me visueel te boeien dankzij sterke acteerprestaties, prachtige cinematografie en de sfeer die werd neergezet, maar het verhaal en de uitvoering lieten me minder betrokken achter.

3 sterren.

Kristen Stewart is niet de type actrice die ik graag zie spelen, maar weet hier wel een overtuigende rol te spelen in dit romantisch misdaaddrama. Daarnaast heeft ze goede chemie met Katy O'Brian die eveneens een prima rol speelt. De film heeft een erotisch getint sfeertje gecombineerd met dramatische aspecten zoals familiegeweld, moorden, gevoelens van verraad en diepe teleurstellingen in het leven. De cinematografie is opvallend pluspunt en de soundtrack is een sterke troef om de sfeer van de film nog extra te benadrukken. 7,5/10

De eerste helft pakte me wel. Kristen Stewart, zoals altijd in een sulky rol met altijd die blik van 'ik heb alles al gezien in het leven', overtuigt wel in haar rol, en ook Katy O'Brian is interessant om naar te kijken.
Het leek dus nog wel wat te worden met de film.

De tweede act gaat het echter een kant op die ik niet aan zag komen, en waar het ook op een wat flauwe manier escaleert. De derde act is zowaar nog gekker; het 'jumps the shark' en er komt half-assed wat voorbij over het verleden van Lou en de hele verstandhouding met haar vader. En toen vond ik het allemaal een beetje te vergezocht worden.

Daar komt bij dat sommige plotelementen wel heel raar verlopen: hoe krijgt Lou alle bloedsporen verwijderd nadat JJ is vermoord, hoe kan dit niet gevonden zijn door de FBI? Hoe kan Jackie urenlang (met notabene Lou's truck voor het huis geparkeerd) daar nog blijven zonder opgemerkt te worden? Hoe kunnen al die moorden opzichtig zonder enige repercussies gepleegd worden? Hoe relevant is überhaupt het bodybuilden in heel dit verhaal, waarom wordt ze soms ook nog eens de Hulk? Als Lou ondervraagd wordt door de FBI lijkt ze in de problemen te komen, maar ineens zijn die weg en stuurt haar vader Mike de corrupte agent achter haar aan? En waar is Mike de agent uberhaupt gebleven na zijn mislukte moordpoging?

Kortom, er zijn nogal wat onduidelijke montagedingetjes, veel vragen en losse ploteindjes. Jammer, had wel een betere afronding verwacht. Het gaat veel kanten op en niet alles landt even goed.
Positieve punten: de 80s vibe, soms mooie beelden en Ed Harris kan weer lekker op zijn Ed Harris tekeer gaan.

3*

Beetje teleurgesteld in deze film, het zou schokwaarde en bloederige bodyhorror bezitten maar daar heb ik niets van gezien of bestaat er ook een explicietere versie van deze film? Wel was het goed gemaakt, bezat eeen heerlijk weirdo identiteit en propt zich gelukkig niet helemaal in het A24 "art"-pakket. Het voelt wel alsof het opbouwt naar iets heel sensueels en grotesks (à la Cronenberg), maar levert dit nooit en komt uiteindelijk tot zonder echte schok aan zijn einde. Alhoewel ik de humor en de enigszins trash-conclusie van de derde akte eerlijk gezegd wel weer zag zitten! De film start met een adequate opzet; Kristen Stewart speelt Lou die in 1989 haar dagen in de sportschool slijt met het ontstoppen van toiletten en het uitkafferen van proteïneproleten. Dit verandert als de intrigerende Bodybuilder Jackie (Katy O’Brian) binnenloopt en de twee een opbloeiende romantisch liefdesrelatie krijgen. Echter gaat dit ook best lang door, je bent dan ook al ver in de film voordat criminele papa (Ed Harris, met bizar kapsel) en werkende steroïde-injecties meer te tonele verschijnen. Solide thriller die voor het filmhuis-publiek waarschijnlijk een grotere schok oplevert.

Ik wist niet wat ik van deze film moest verwachten, maar ik vind het toch wel een klein pareltje geworden met subtiele verwijzingen (Gullivers reizen) en de vrouwelijke hulk. Kristen Steward speelt net als Ed Harris een heerlijke rol. Vond ze eigenlijk allemaal wel goed spelen. Het is zeker niet mijn wereldje, maar daarom vond ik 'm zeker niet minder. Ook de beelden waren fraai genomen zoals bij die rotsspleet en de soundtrack maakt hem verder helemaal af. Hij verveelt geen moment tot de aftiteling toe. Was wel een Vlaamse ondertiteling. Schoonbroer kennen we hier niet.

Film 3,5

Beeld 4,5 blu ray

Geluid 4,5

Kristen Stewart toont na Spencer opnieuw haar veelzijdigheid, ze kiest een nadrukkelijk eigenzinnig carrierepad en ga haar steeds meer waarderen. Seberg ook maar eens opsnorren.

Love Lies Bleeding is een originele vertelling, een soort mash-up van Thelma & Louise en At Close Range maar dan in een pulpy noir-toon, beïnvloed misschien door Windig Refn. Audiovisueel dan ook erg fijn. Naast Stewart ook prima acteurs, O'Brian kende ik niet maar toont zich talentvol, al zal het aantal interessante rollen voor haar vanwege haar physique niet overhouden vrees ik, en Harris verdient alleen al voor zijn hair-do alle lof.

Aangename verrassing dit!

Teleurstellend tweede project vanuit regisseuse Rose Glass, die een spraakmakend en sfeervol debuut afleverde met Saint Maud. De drang naar een origineel verhaal wordt met Love Lies Bleeding doorgetrokken, maar helaas zonder onderhuidse spanning en veel minder boeiende personages. Kristen Stewart en Katy O'Brian doen het in principe niet onaardig, maar kunnen moeilijk opboksen tegen de onsympathieke vormgeving die ze vanuit het scenario toebedeeld krijgen. Het ontbreekt Love Lies Bleeding verder aan memorabele momenten, enkel de finale lijkt zich enigszins te onderscheiden van soortgelijk materiaal. Helaas is deze dermate ridicuul en geforceerd ingestudeerd dat het niet bepaald weet te overtuigen. De omgeving ziet er verder gedetailleerd uit, het acteerwerk is goed en het verloop is onvoorspelbaar, maar het verhindert al bij al geen tegenvaller.