Greedy People (2024)

Gewoon, een leuk simpel verhaaltje met een goed gevoel.

Vandaar mijn 7-.

Redelijke film waarin een agent zijn eerste dag in een nieuw stadje anders had voorgesteld. Een onderhoudend plot met meer dan genoeg ontwikkelingen. Een beetje dik aangezette personages die vermakelijk worden neergezet door de cast. Weinig origineel of vernieuwend en ook het einde valt een beetje tegen.

Niet de trailer kijken...je ziet de hele clou in 2 minuten

Middelmaat filmpje.

Het begin was leuk maar erna zakte het voor mij volledig in.

Het einde was redelijk nog maar sloeg anderzijds ook nergens op, kan gewoonweg niet.

Redelijk geslaagde misdaad komedie. Het verhaal is licht absurd en zit best leuk in elkaar. De uitwerking is aardig geslaagd. De opbouw is goed en het verhaal loopt gedurende de speelduur lekker uit de hand. De film kent een aantal grappige personages die goed op elkaar ingespeeld zijn. De film kijkt lekker vlot weg. Het acteerwerk is prima. Het is allemaal niet super bijzonder of geniaal, maar gewoon lekker vermakelijk. 3.5

Vermakelijke misdaad film.

Met een flinterdunne komische onderlaag.

Diverse personages die door een incident allemaal 1 doel voor hun ogen krijgen.

De greep naar de vele dollars in het huis van een lijk.

Allemaal met een eigen reden.

Geen topper maar zeker geinig om een keer gezien te hebben.

3*/3.5*

Van regisseur Potsy Ponciroli zag ik eerder Old Henry (2021). Een western van de rustige soort waarin de ontmoeting met een vreemdeling toenemend escaleert. Greedy People is geen western en is niet per se een rustige film. Toch zijn er overeenkomsten. Ook in Greedy People wordt een verhaal verteld dat stapsgewijs escaleert. En ook nu wakkert geld de hebzucht in de mens aan en is hebzucht reden voor vreemdsoortig gedrag.

In Old Henry knalde het pas tegen het einde. In Greedy People haalt Ponciroli zijn voet veel eerder van de rem. Na een korte introductie waarin de personages worden voorgesteld, zit de vaart erin. De film is een kluchtige film die de dingen net even meer aandikt dan in het echte leven. Dat betreft de onwaarschijnlijke gebeurtenissen in het verhaal en dat betreft het irreële gedrag van de personages.

Het levert een film op die van de ene absurde situatie naar de andere schiet, waarbij er steeds een verband gelegd kan worden met de acties van individuele personages en het uitwaaierende effect daarvan op andere personages. Best amusant. Ook amusant is de wisselwerking tussen Bill (Himesh Patel) die politieagent is (en een van de weinig normale personages) en zijn partner Terry (Joseph Gordon-Levitt). Hun persoonlijkheden contrasteren nogal en dat is best humoristisch. Als die contradictie van de karakters in humoristische zin enigszins is uitgespeeld, treden andere personages meer op de voorgrond en legt de film meer algemeen de nadruk op het uitwaaierende effect. En ach, dat levert eveneens amusant kijkwerk op.

Het is allemaal niet heel diepzinnig, maar het verhaal zit wel leuk in elkaar. Greedy People is niet erg origineel en maakt conceptueel handig gebruik van gelijksoortige films. Ik vond het niet heel storend. Het herkenbare concept zorgt er waarschijnlijk voor dat de film niet lang in de herinnering zal blijven hangen. Als momentopname vermaakt Greedy People echter goed.

Het idee van Greedy People is best sterk.

Toch werkt het niet. Waarom, is dan de vraag, en vooralsnog is er nog steeds niemand die dat behoorlijk kan uitleggen. Waarom werkt de ene film wel, en de andere niet? En vooral ook, waarom werkt deze specifiek dan niet? Leg het uit en je krijgt de Nobel-prijs voor Hollywood, en de eeuwige roem.

In dit geval is het volgens mij dat de timing van het verhaal niet klopt, er geen spanningsboog is die je aandacht vasthoudt. En wellicht niets dat dat beter uitdrukt dan het sullige liedje bij de aftiteling - een slaapliedje voor een film die in theorie spannend had moeten zijn.

Waar ik al mee begon, het idee is best sterk. En ja, het is best leuk om JGL zich te zien uitleven op een karakter dat tot op het bot slecht is, en al helemaal omdat hij er overduidelijk plezier in heeft. Maar de manier waarop het stelletje Patel/James daar dan nog hun plaats in vinden moet was kennelijk even vergeten, want dat komt toch wat weinig uit de verf. Net als alle andere verwikkelingen die er af en toe met de haren bijgesleept lijken te zijn. Totdat het haast aanvoelt als een verplichting om de titelrollen te halen.