Einvera (2023)

Sinds de dood van zijn vader, 19 jaar geleden, woont Gunnar [Þröstur Leó Gunnarsson] in afzondering op de familieboerderij met een paard als enige vriend. Nadat de IJslandse regering hem tegen een vorstelijke vergoeding dwingt om te vertrekken, zodat het gebied onder water kan worden gezet, verhuist Gunnar naar Reykjavik waar hij zijn miljonairsstatus verbergt door dagelijks statiegeldblikjes te verzamelen en in te leveren. Zijn leven krijgt een ommekeer dankzij krantenjongen Ari [Herman Samúelsson] voor wie Gunnar een veilige haven blijkt in een tijd waarin Ari’s ouders Unnur [Anna Gunndís Guðmundsdóttir] en Orri [Hjörtur Jóhann Jónsson] elkaar steeds vaker op de huid zitten. Een simpel, prachtig geacteerd portret van een man die op late leeftijd de wonderen ontdekt van het leven in de stad en het contact met andere mensen. Gunnarsson en Samúelsson zijn fantastisch, vooral tijdens de schaakscènes

Matige film over een boer met een eenzaam bestaan op het platteland die naar de stad verhuist. De vriendschap die ontstaat tussen de boer en een jongetje staat centraal hier en is op zich wel mooi om te zien. Maar de film als geheel is wat aan de saaie kant en het laatste gedeelte was wat onnodig in mijn optiek. Net geen 3.0 sterren.

Ai, dit vond ik wat tegenvallen

Kleine en persoonlijke verhalen liggen me doorgaans wel dus tot pakweg de helft van deze film ging 't ondanks de traagheid nog wel.

Op het moment dat er wel iets moest gebeuren om het interessant te houden maakt het verhaal ineens een afslag richting goedkoop aanvoelend ingekopt drama met stereotypisch neergezette karakters en dito gedrag dat in feite de afloop zich gelijk al aandiende. Weinig zinvol nog te wachten op een verrassende wending.

Jammer, te mager plot met een veel te goedkoop en voor de hand liggend drama-einde mijns inziens.