Dream Scenario (2023)

Wéér een mooie haardracht voor Cage! Wat een held.

Die Nicolas Cage is goed bezig. Wat heeft ie veel films gemaakt de laatste tijd.

Vanaf 29 februari 2024 in de bioscoop (The Searchers)

Nieuwe A24!

Trailer

Kijk eens aan. Een scenario dat de interesse wekt en een cast die al behoorlijk wat aardige films achter haar naam heeft staan. Dit zou zomaar eens wat kunnen worden.

Best wel getriggerd voor deze film, zonder trailers of beeldmateriaal, maar puur door de paar zaken die ik gelezen heb en de korte inhoud met oa 'sinistere zaken beginnen op te duiken, die zijn eigen dromen achtervolgen en hem op een nachtmerrieachtig pad brengen', gekoppeld aan Nicolas Cage in de hoofdrol, die hier door eerdere en recentere kijkervaringen van oa 'Color Out Of Space' en na 2de kijkbeurt van 'Mandy', geweldig lijkt te zijn, voor de meer bizarre en mysterieuze films. Dus hopelijk blinkt ie indd ook uit in deze komedie/horrorfilm, ik verwacht dan goeie dosis zwarte humor.

Gezien op FilmFest Gent

Dream Scenario heeft zoveel om over te praten dat ik er niet eens aan kan beginnen. Het concept vond ik een erg frisse wind. Het is innovatief en wordt op een nog originelere manier uitgevoerd. De verschillende onderliggende boodschappen zijn er om nog uren over te praten. De film wordt door sommige sites in het horror-vakje geplaatst en ik snap wel waarom maar ga er niet honderd procent mee akkoord. Soms zie je wel het een en ander bloederigs langskomen. De echte horror zit echter in de mogelijkheid dat de toekomst hier nog naar toe zou kunnen gaan.

Nicolas Cage speelt de sterren van de hemel. Nergens voelde het aan alsof ik naar Cage zelf aan het kijken was. De rest van de cast is ook ijzersterk. Waar het een beetje in de mist ging was met de opbouw naar de derde akte. Dit was niet even vlot en duurde iets te lang. Verder heb ik niet echt noemenswaardige minpunten. Na afloop van de film was ik zelfs een beetje ontroerd.

4,5*

Hilarisch, en Cage is weer geweldig.. Leuke insteek op de hele sociale (media)cultuur van nu.

Dream Scenario is een erg leuk en origineel idee dat Borgli koppelt aan actuele thema's rondom social media en cancel culture. Cage speelt één van zijn beste rollen uit zijn carrière. Geen grote emoties, maar droogkomisch en ingetogen. Ok, soms trekt hij zo'n kop zoals we dat van hem kennen, en die zijn echt onbetaalbaar.

Eerste uur is erg fijn. Het zijn vooral de dromen die op de lachspieren werken. Naar verloop van tijd wordt de toon wat meer duister als de nachtmerries beginnen, al blijft de komedie nog steeds overheersen. De flauwe politieke sneren hadden overigens niet gehoeven.

Jammergenoeg is het laatste gedeelte een stuk minder, daar waar je eigenlijk hoopt dat Borgli nog een stap verder gaat met het concept. Vond de plotselinge overgang naar die dream influencers niet zo, en de film gaat richting einde als een nachtkaars uit.

3,5*

Interessante film, apart verhaal.

Een film die je niet snel met andere films kunt vergelijken maar ik denk dan aan de films van Charlie Kaufman en Quentin Dupieux.

Nicolas Cage speelt inderdaad heel sterk, hij veranderd in een hele geloofwaardige, neurotische professor. Echt grappig vond ik de film niet, het is eerder een zwarte komedie of heeft een satirische kijk op de lege, commerciële maatschappij en heeft te maken met de obsessie om beroemd te worden.

Nicolas Cage kiest gewoon goede rollen en interessante films uit en doet dat gewoon weer uitstekend.

Cage is echt fantastisch in deze film.
Vanaf het moment dat Paul de kelder in gaat (en niet om te signeren), vind ik dat de film dat ook doet. Het kan ook dat ik hem gewoon niet begreep. Ik neem even aan dat alles vanaf dat moment een (zijn) droom is.
Heel bevredigend vond ik het eigenlijk niet. Omdat ik het op mijn eigen onvermogen om deze film te begrijpen gooi hou ik het toch op een hele nette 3,5; alles vóór dat moment is daar al voldoende voor.

Overigens had ik wel een hoog Malkovich gevoel tijdens deze film, ondanks dat er niet persé een link is, qua verhaal. Wel een goede reden om deze ook maar weer eens te bekijken.

Helaas zwakt de film redelijk af na het sterke eerste uur en laat de finale geen blijvende indruk achter, maar Cage laat wederom zien waarom hij in de jaren '90 zo geliefd was. Wat een Oscar waardige prestatie levert hij af in Dream Scenario.

Niet zo bizar en vervelend als Borgli's laatste film, wel weer een opmerkelijke film. Kaufmanesque. Heerlijke rol van Cage, die hier zijn beste acteerwerk in lange tijd laat zien.

Super mooi de random Robert Sapolsky referenties, legend!

Originele, leuk uitgewerkte fantasie over een onopvallende academicus (Nicolas Cage) die plotseling beroemd wordt nadat hij in de droom van iedereen op aarde verschijnt. Cage is geweldig in de hoofdrol en de film hangt kunstig tussen komedie en drama in, met veel inventieve visuele vondsten en grappige dialogen. Tegen het einde is de rek er helaas wel een beetje uit en neemt de plot een minder interessante wending, maar tegen die tijd heeft Dream Scenario zich gelukkig al volop bewezen.

Film begon goed en dit is echt een rol voor Cage

Maar wat is dit saai en slecht zeg

2*

Dit leek weer een van die maffe Nicolas Cage-komedies te zijn waarin Cage vooral inspeelt op zijn cultstatus, maar Cage verdwijnt eigenlijk nog behoorlijk in zijn rol, en de film is ook serieuzer dan je zou denken. Sterker nog, ik vond de film vaak niet eens zo grappig eigenlijk. Lullige humor of absurde humor zijn door andere filmmakers veel beter gedaan. En eigenlijk kan dat over de inhoudelijke boodschap ook gezegd worden. Het is vrij oppervlakkig en behoorlijk los zand allemaal. Ik denk dat deze wannabe-Kaufman beter had gewerkt in een sketch of korte film of zo.

Door de trailer en de zeer goede recensies de film bekeken.

Maar wat een desillusie werd dit uiteindelijk.

Zal niet mijn ding zijn waarschijnlijk.

"Dream Scenario" is mij te weird, te vaag en simpelweg saai.

Ik had hier echt helemaal niks mee.

2*

In 2006 geeft een patiënt in New York haar psychiater een tekening van een kalende man die haar met regelmaat in haar dromen bezoekt. Een andere patiënt krijgt de tekening onder ogen en beweert dat de man ook hem in zijn dromen bezoekt. De psychiater laat de tekening aan collega’s zien met het verzoek de tekening onder de aandacht van patiënten te brengen. Met resultaat, want weldra beweren nog meer mensen de man in hun dromen te zijn tegengekomen. Zoals dat zo vaak gaat met dergelijke zaken, komt de tekening ook op internet terecht en beweren duizenden mensen dat de kalende man in hun dromen verschijnt.
Geen idee of het waar is, maar de Noorse regisseur Kristoffer Borgli zag er wel een film in. Hij neemt het gegeven van de in dromen opduikende man als uitgangspunt voor een bijzonder leuke satire over roem. Nicolas Cage speelt de saaie onopvallende Paul Matthews die smacht naar roem als wetenschapper, maar die zijn boek over het leven van mieren nog steeds moet schrijven. De roem wordt hem echter in de schoot geworpen als hij bij een toenemend aantal mensen in dromen verschijnt en een internetsensatie wordt. Borgli neemt gelukkig de moeite om een aantal van die dromen aan de kijker te laten zien. Ze zijn heerlijk droogkomisch en erg hilarisch. Ik heb er erg om moeten lachen. Prachtscènes.
Een ander prachtig punt van de film is het camerawerk. De camera zit dicht op de huid van de personages. De beelden zijn wat grofkorrelig. Soms waan je je tijdens het kijken in een documentaire. Het is vanwege die stijl dat absurde dromen over de ondergang van de wereld, wonderlijke paddenstoelen of dreigende alligators geen duidelijke afbakening met de realiteit van de wereld van Paul Matthews hebben. Bij dergelijke absurde dromen is de realiteitszin natuurlijk ver weg en is de kijker goed bij machte die constatering aan te brengen. Bij andere dromen is het echter minder duidelijk of de film de realiteit of de droom weerspiegelt. Borgli speelt een fascinerend spel. Overigens veranderen de dromen in de loop van de film geleidelijk van goedaardig, leuk naar somber, duister. Af en toe komt zelfs heuse horror om de hoek kijken. Het spelen met genres in de droomsequenties is bijzonder fraai gedaan.
Nicolas Cage is eveneens een fraai punt in de film. The King of Overacting bewijst wederom een goed acteur te zijn. De onzeker in het leven staande professor die hij gestalte geeft is een intrigerend personage waaraan veel facetten kleven. The rise and fall van de professor is een fascinerend schouwspel. Met name een scène staat nog scherp op mijn netvlies. Het hoogte- en keerpunt in de film is een afschuwelijke maar fantastische seksscène die zowel hartverscheurend als schaamtevol als bijzonder grappig is. Ja, Cage is in Dream Scenario erg goed bezig.
In het laatste kwart van de film kan Borgli het niet laten om de kijker met wat boodschappen te vervelen en doen oninteressante personages die influencer, reclamemaker of andersoortig gespuis verbeelden, hun intrede. Vervelend, niet nodig en tevens niet bijzonder grappig. Het ware beter geweest als Borgli zich gewoon verder gewijd had aan de fascinerende reis van de professor en dat had gedaan zonder de korte optredens van ‘bekende’ persoonlijkheden. Gelukkig herpakt de film zich weer tijdig en verlaten we de film heel prettig met Nicolas Cage in droomland op de klanken van de Talking Heads. Gelukkig maar.

Een oninteressante professor academicus komt plots in het middelpunt van de belangstelling te staan wanneer hij in ieders droomt verschijnt. Hij wordt ineens bijzonder famous. Leuk, denkt hij, misschien kan hij zo eindelijk werk maken van zijn boek. Maar Paul Matthews verzeilt in een celibrity spiraal waar hij helemaal niet om gevraagd heeft. Meer nog, als persoon kan hij helemaal niet aan. Een grappig en treurig moment toch wanneer een potentiële uitgever enkel is geïnteresseerd omwille van zijn beroemdheid en hij zoals een aap zijn kunstjes moet doen, maar eigenlijk totaal niet bezig is met de persoon Paul zelf.

Wanneer de dromen over Paul uit de hand lopen, krijgt de film een wat maatschappijkritische moraal. Paul wordt overal gecanceld. Ook voor zijn vrouw wordt het moeilijk hiermee om te gaan. Het verwoest zijn leven.

Leuke en goede rol van Cage. Fijn plotverloop ook en mooi om te zien hoe de dromen er bij sommigen eruit zien. Best grappig eigenlijk. De film heeft een soort filosofische ondertoon. Fijne dialogen ook.

"Een normale kerel als hoofdrolspeler in de nachtelijke fantasieën van zo beetje iedereen. "

Regisseur Kristoffer Borgli haalde dit idee van het real-life fenomeen 'This Man', dit is een schets van een psychiater die zelfs heeft geleid tot de website This man? (Every Night Throughout The World Hunderds Of People Dream About This Face ) Er zijn namelijk nogal wat mensen die beweren te hebben gedroomd over dit een ogenschijnlijk gewoon gezicht.

De regisseur laat Nicolas Cage in de huid van de op middelbare leeftijd zijnde professor kruipen die in de dromen van talloze mensen verschijnt. Wat direct ook het enige is, wat als vreemd kan worden aangeduid. Maar eigenlijk is dit niet veel meer dan het beetje oubollig wordende metafoor over de wispelturige grillen en kortstondige hypes op de socials. Het is het soort film waar denk ik is gebrainstormd over "Wat is een gek idee voor een film?"

Waarna men rond dit het uitgangspunt dus van alles is gaan bedenken maar uiteindelijk uitkwamen bij het bekende en niet iets echt interessants. Het lijkt gewoon nooit een echt punt te hebben, en bizar of eigenzinnig is het ook niet echt! Hoe meer de tijd verstrijkt, hoe meer de film niet lijkt te weten wat hij met zichzelf aan moet. De film kom niet veel verder dan de wijsheid waar het een metafoor voor wil zijn. Het eindresultaat is dus maar een halfbakken onderneming.

Cage is Cage zoals altijd, kan hier misschien iets meer zijn acteerwerk laten zien. Hij is wat ingetogener, en draagt de film met gemak maar dit is ook niet de meest opmerkelijk rol die hij ooit heeft gespeelt! En een bevestiging dat hij een goed acteur is, is allang niet meer nodig! Tja in het beste geval zijn er in deze film dus af-en-toe een paar onafgemaakt goede ideeën van de filmmaker. (Had men maar meer gedaan met de dromen en flink waren losgegaan)Maar in het slechtste geval is er teveel slecht beargumenteerde (en bekende) tirade tegen de annuleringscultuur.

Deze film kon mij niet erg boeien, ik had moeite om 'm door te komen. Toch maar afgekeken.
Het is meer een enigszins trage drama film, laat comedy en horror maar achterwege. 2,5*
Ik verwachtte meer van de dromen en dat dat gedurende de film verder werd uitgewerkt en uitgelegd, maar dat gaat als een nachtkaars uit. De dromen dienen enkel om de dramafilm op een onwaarschijnlijke manier te realiseren. De hoofdpersoon had net zo goed door een andere oorzaak in deze situatie terecht kunnen komen.

Om onverklaarbare redenen verschijnt universiteitsdocent Paul Matthews [Nicolas Cage] in andermans dromen. Eerst in die van zijn dochter Sophie [Lily Bird], dan in die van zijn studenten, maar uiteindelijk in die van duizenden mensen. Tegen het advies van zijn echtgenote [Julianna Nicholson] laat hij zich verleiden tot een televisie-interview. Hij hoopt van zijn bekendheid gebruik te maken om een voorschot te krijgen op een boek over mieren, maar voor zijn roem betaalt hij een hoge prijs. Afwisselend mysterieuze, hilarische en verontrustende zwarte komedie stelt relevante vragen over onze bereidheid om onze psyche laten beïnvloeden door iets waarvan we rationeel weten dat het geen waarheid is. De publieke opinie wordt steeds meer bepaald door sociale media. Is onze droomwereld de volgende stap?

Lol, ik ga 'm nog ns kijken puur om de rol en acteerwerk van Cage, op en top genieten die man

Mooie film! Origineel zelfs denk ik, toch?

Cage is prachtig in zijn rol.

Maar zijn vrouw, wat een belachelijk gedrag van haar zeg. Het was duidelijk teveel gevraagd om haar man een beetje bij te staan. En zo te zien blijven ze ook uit elkaar. Nogmaals, bizar gedrag. Want wat kan hij er veel aan denken dat mensen nachtmerries over hem krijgen zeg......NOT.

Sowieso betwijfel ik ten zeerste of men zich echt zo zou gaan gedragen, als zo'n soort fenomeen echt bestaan had.

Nicolas Cage zet zijn recentelijke opmars met Dream Scenario een mooi stuk verder, want zijn acteerprestatie in deze fantasierijke komediefilm van regisseur Kristoffer Borgli is serieus indrukwekkend. Voorheen waren zijn drukke, luide en hyperactieve personages leuk vanwege de ongeremdheid, maar dit keer komt hij met een emotieopwekkende en sympathieke rol op de proppen die het juist van zijn ingetogenheid moet hebben. Op conceptueel vlak pakt Borgli evenzeer goed uit met wat creatieve vondsten en leuke ideeën op satirisch vlak. Richting de tweede helft begint de satire zelf wat lomper te worden, maar voor de langste tijd vormt Dream Scenario een goede film om over na te denken. De dramatiek slaat bovendien aan en de horrorscenes tussendoor zijn leuk. Voorheen kon ik waarderen dat het distributiebedrijf A24 met eigenzinnige films op de proppen kwam, maar dit keer komen ze met een oprecht sterke film aanzetten die het niet enkel moet hebben van onderscheiding. Wat mij betreft zonder twijfel één van de betere films binnen 2024.

Naarmate de film vordert, wordt het saaier en vlakker. Je snakt naar het einde.

De film begint erg sterk: geestig (vaak zelfs hilarisch) en wat er gebeurt is mysterieus en prikkelend; je lijkt de hand van Aster (producer) te voelen die in hetzelfde jaar ook het briljante Beau Is Afraid in een vergelijkbare stijl afleverde. Daarna wordt de plot wat eentonig, de humor wat flauwer of spaarzamer en wordt het mysterie erg expliciet uitgelegd door te verwijzen naar hoe sociale media onze aandacht onbewust sturen en voeden (hetgeen verklaart waarom de hoofdpersoon – een nobody – opeens een beroemdheid werd, daarna het publieke beeld van hem zo mogelijk nog sneller omslaat van een passieve sul naar een moordende psychopaat zodat hij wordt gehaat en gecanceld en hij daarna weer gewoon wordt vergeten want de aandachtspanne in de media is kort). Met name de advertentie-industrie (kapitalisme) is erg geïnteresseerd in hoe subliminale boodschappen kunnen worden verspreid (hoe media ons onbewuste bespelen is al sinds de jaren’50 van de vorige eeuw een belangrijk thema van het postmodernisme) en de film wijst vooruit naar technologie waarmee direct producten kunnen worden gepromoot in de dromen van mensen zonder de omweg van advertenties en sociale media. Maar dat de film wat van z’n kracht verliest mag de pret niet drukken: doordat het script vakkundig in elkaar zit en Cage geweldig acteert, blijft het tot aan het einde een ronduit fijne film.

Origineel uitgangspunt, geinig concept. Een vrij sterk begin, maar al met al wordt de film steeds minder interessant naarmate de tijd verstrijkt. Al met al een leuk tussendoortje, maar ook niet meer dan dat.

Recensie van Dream Scenario - ikruikversemosterd:

"This Man is een door Andrea Natella bedacht internetmysterie over een onbekende man die in dromen verschijnt. Het mysterie heeft inmiddels een plek gekregen in het pantheon van de meme’s en vormt een dankbare inspiratiebron voor regisseurs, schrijvers en andere creatieve geesten. Zijn meest recente verschijning in de populaire cultuur is Dream Scenario, een geschifte komedie met Nicolas Cage als de kleurloze universiteitsprofessor Paul Matthews.

Paul leidt een gemiddeld, doorsnee leven, tot hij ineens als passieve toeschouwer opduikt in de dromen van studenten, collega’s, kennissen en vrienden. Als hij viraal gaat en de roem hem boven het hoofd stijgt, verandert zijn droomrol van passieve toeschouwer naar die van moordende, martelende en verkrachtende maniak.

Waarom dit gebeurt? Geen idee. De psychologische implicaties zullen Dream Scenario ongetwijfeld extra lagen geven – Sigmund Freud zou ervan smullen – het is de film echt niet te doen om het bizarre fenomeen te verklaren. Het gebruikt Natella’s internetmysterie om te vertellen over een man die eindelijk erkenning krijgt en vervolgens de grip op die roem verliest. Kristoffer Borgli daalt diep af in het konijnenhol en toont pas genade als Paul klemzit.

Voor Cage is de rol een excuus om de in hem verstopte wildeman los te laten. Om het ongemakkelijke en bevreemdende nog ongemakkelijker en bevreemdender te maken. Ook als hij klein speelt kan je die manische energie van hem voelen sudderen. Cage staat op springen, wil zich overgeven aan geëxalteerd kabuki theater.

Op zich zou je Dream Scenario, met een beetje goede wil, het verhaal van This Man kunnen noemen, vertelt vanuit het perspectief van de droomfiguur, die plots in de schijnwerpers komt te staan. Een continuering van de mythe, zo je wil. Ik betwijfel of Borgli het zo ook heeft bedoeld. Misschien niet. Al maak je mij echt niet wijs dat hij het originele bedenksel helemaal niet kende.

Nog een laatste toevoeging: Dream Scenario is medegeproduceerd door Ari Aster, het brein achter hersenkraker Beau Is Afraid en het sfeervolle Midsommar. Daarmee is meteen ook alle hoop vervlogen dat Cages droomavontuur ooit nog opheldering zal krijgen."