Wham! (2023)

Deze docu Wham! is best vermakelijk, maar ik vermoed pas echt tof voor de echte fans. Dat ben ik niet, maar kan hun muziek zeker wel waarderen. Ze zijn alleen wat minder iconisch voor me dan zeg een Queen. Wham! doet het volgens het boekje, informatief, veel toffe oude beelden en uiteraard de bekende muziek.

En gelukkig hebben ze het in anderhalf uur gestopt, blij dat er nog dingen uitkomen die geen 2,5 tot 3 uur speeltijd hebben. Da's in mijn ogen geen fijne trend.

Leuk tripje down memory lane.

3,5*

Lekker hap, slik, weg docuutje over de band Wham! Het legt het noodzakelijke uit en geeft een goed inkijkje in de verstandhouding tussen George en Andrew. Alleen het blijft allemaal wel een beetje op de oppervlakte borrelen. Echt diep gaat het nooit en de carriere van Wham! heeft zelf niet genoeg spek op de botten om echt iets legendarisch te vertellen. De twee zijn samen opgegroeid, zijn samen een band begonnen en al snel werd het voor beiden na een aantal (mega)hits duidelijk dat George Michael in zijn eentje verder zou gaan. Dan heb je als docu al gauw niet meer zo veel te vertellen. Er zit te weinig interessants of controverse in deze band om een indrukwekkende docu af te leveren.

Dit vraagt dan ook duidelijk om een deel 2, waar het enkel en alleen om George zijn leven na Wham! zou moeten gaan. Dat is eigenlijk waar het pas wat interessanter begint te worden met alle zaken die er rondom zijn leven hebben gespeeld in de jaren 90.

Aan de hand van geluidsopnames van diepte-interviews met George Michael en Andrew Ridgeley, reconstrueert Chris Smith de geschiedenis van deze popband die in zijn vierjarig bestaan een fenomeen werd met liedjes als ‘Club Tropicana’, ‘Wake Me Up Before You Go-Go’ en het onvermijdelijke ‘Last Christmas’. George Michael was het muzikale brein en zou zijn carrière voortzetten als soloartiest, maar deze documentaire maakt duidelijk dat de uiterst verlegen Georgios Kyriacos Panayiotou zeer waarschijnlijk nooit gedroomd zou hebben van een muziekcarrière zonder de bevlogenheid, het zelfvertrouwen en vooral de onbreekbare vriendschap van Andrew Ridgeley. Behandelt uiteraard Georges worsteling met zijn seksualiteit en waarom Wham! op het hoogtepunt stopte, maar wie Wham! en George Michael bewust heeft meegemaakt, hoet niet te rekenen op nieuwe inzichten. Het gebruik van demo’s en alternatieve mixen van wat later klassiekers zouden worden, vond ik het meest interessant.

Ik vond hun muziek even slecht als de docu. Ik had graag meer geweten over de latere periode van Georgios Panagiotou en Ritgeley, zeker een even boeiende periode dan de periode van Wham......

Gister eindelijk deze documentaire gezien. Ik ben opgegroeid in de jaren 80 en heb Wham vanaf het begin op de voet gevolgd. En nu ik de documentaire heb gezien kan ik eigenlijk wel zeggen dat de voorpret leuker was. Ik vond het een behoorlijke droge opsomming van gebeurtenissen en erg oppervlakkig. Wat ik vooral mistte waren prominente personen rondom George en Andrew. Alleen de manager en de vader van George komen aan het woord. Het zal ongetwijfeld een reden hebben gehad maar waarom komen b.v. Pepsi en Shirley niet aan het woord? Of David Austin en andere bandleden? En wat jammer dat Andrew zijn huidige gezicht niet laat zien.

Wat ik niet wist is hoe Careless Whisper tot stand is gekomen. Dat vond ik dan weer een leuk weetje evenals clip van Last Christmas. Leuk om al die oude beelden weer eens terug te zien maar al met al vond ik de documentaire teleurstellend.

Heerlijke documentaire over het ontstaan en de bliksemcarrière van het duo Wham!, bestaande uit George Michael en Andrew Ridgeley. Geen pratende hoofden maar slechts de stemmen van beiden, ondersteund door geweldig archiefmateriaal. Prachtig gerealiseerd en een waar genot om naar te kijken en te luisteren.

Wat een fijne docu zeg. Wham! geeft een fraai en informatief beeld over dit maffe bandje die toch wel erg groot werd in de jaren 80. George Michael, zonder twijfel de beste zanger ooit, en zijn maatje Andrew Ridgeley leefden de droom. Voor een docu is dit qua speelduur wel een beetje de max voor mijn spanningsboog normaalgesproken dus ook wat dat betreft prima.

3,5*

Als film is het misschien niet zo heel veel bijzonder, maar als muziekdocumentaire zeker wel. Het verhaal van Wham!, op het eerste zicht een leuke commerciële popband met wat hits van toen. Toen al onderschat en nu ook nog niet de erkenning dat het verdiend. De docu toont een volledig beeld en houdt het vooral over Wham! Wat niet eenvoudig is, omdat nadien George Michael een grotere ster wordt. Er gaat gaandeweg iets meer aandacht naar hem, maar dat was het verhaal van Wham! nu eenmaal. Gelukkig krijgt Andrew voldoende erkenning voor zijn bijdragen en wordt dat ook meermaals getoond. Met getuigenissen uit de eerste hand en voldoende beeldmateriaal. Niet de cliché zetelgesprekken met mensen die ooit op de koffie zijn geweest. Een boeiend beeld van een iconisch duo.