Challengers (2024)

Vanaf 14 september 2023 in de bioscoop (Warner Bros. Pictures)

EDIT: uitgesteld naar 25 april 2024.

"My little white boys"

Vreemd hoe racisme en politieke correctheid maar ėėn kant opgaat.

Een driehoeksverhouding levert altijd interessant materiaal op, maar dit lijkt heel erg een gevalletje van een romantisch lichtgewicht te zijn. En Zendaya moet mij nog weten te overtuigen als actrice.

Snel Euphoria gaan kijken

EDIT: vanaf 2 mei 2024 in de bioscoop

Metascore is 88/100. Zeer benieuwd naar deze film!!

Zendaya on Producing 'Challengers,' Playing a Black Tennis Player - variety.com

Art [Mike Faist] en Patrick [Josh O’Connor] hebben net het dubbelspel junioren gewonnen bij de US Open, wanneer ze als een blok vallen voor Tashi [Zendaya], die het dames enkelspel heeft gewonnen. Dertien jaar later komen Art en Patrick tegenover elkaar te staan op een challengertoernooi. Voor beide mannen staat er meer op het spel dan de eer. Tashi moest haar carrière wegens een blessure vroegtijdig beëindigen en is Arts coach. Uitstekend geacteerd, vooral door Zendaya, maar uiteindelijk is er geen verhaal. Meer dan twee uur word je onderworpen aan geklets over tennis, gesprekken over relaties in de vorm van tennismetaforen en het heen-en-weer slaan van een balletje. Guadagnino smijt met visuele trucs (en een buitengewoon irritante soundtrack), maar kan de leegheid van het scenario niet verhullen. De climax is een potje tennis dat niet snel genoeg voorbij kan zijn, maar omdat Guadagnino de ontknoping op hemeltergende wijze weet te rekken, lijkt er geen einde aan te komen. Ik vraag me bovendien af of Guadagnino en scenarist Justin Kuritzakes ooit een tenniswedstrijd hebben gezien.

Mislukte film. Luca Guadagnino wil van alles maar daardoor werkt de film eigenlijk niet. Vaak vloekt het ene moment met het andere. De scènes op de baan zitten vol visuele ideeën die ook goed zijn uitgevoerd maar staan nogal los van de rest, net als soms de opvallende soundtrack. Lekker, maar past niet bij de rest. De film zou iets erotisch moeten hebben, maar netjes met de kleren aan. De twee mannelijke acteurs zijn nogal kleurloos en die hele driehoeksverhouding kan wel boeiend zijn maar gaat nergens leven en is op geen moment invoelbaar. Visueel nog wel fijn warm geschoten en de sfeerbeelden rond dat tenniswereldje zijn leuk, maar de film valt te vaak stil en boeit te vaak niet. 2,0*.

CHALLENGERS - Fast Forward review

Luca Guadagnino is een meester op het gebied van seksuele spanning en dat werkt hier als geen ander tussen de 3 hoofdpersonages. Geweldig gefilmde tennis scenes en een pulserende score van Reznor & Ross (je moet wel een beetje van house houden). Zendaya speelt erg overtuigend en sterk als vrouw die tussen de 2 mannen staat, maar O'Connor is de echte revelatie voor mij. Het einde van de film vond ik enorm sterk.

Een film waar meer in had gezeten. Zendaya speelt de lead als (tennis)speelbal tussen twee vrienden/rivalen. Een film over tennis, maar vooral over liefde. En zoals dat wel meer gebeurt bij sportfilms, krijgen we een opgebouwde spanning dankzij een ultieme match die hand in hand gaat met de intriges die er zich naast spelen. De muziek van Trent Reznor helpt hierbij een handje.

De romantiek valt nogal mee, maar het thrillergehalte werkt wel. Ik moest bij de opzet en de combinatie tennis/thriller even denken aan Match Point van Woody Allen. Leuk om Zendaya eens iets anders te zien doen, ook al is dit hier niet haar beste filmrol. In de film Malcolm & Marie en de serie Euphoria speelt ze een pak beter.

Challengers is een bal op de lijn en ik geef het toch het voordeel van de twijfel. Echt top wordt het nooit, maar over de hele lijn is het best wel een aangename film.

Zelf ben ik geen liefhebber van deze sport.

En ik had iets minder verwachting van deze film.

Maar deze film heeft mijn verwachtingen overtroffen.

Een film die het echt moet hebben, van de acteer prestaties.

En daar is deze film, zeer in geslaagd.

Fenomenaal acteer spel van Zendaya die een prachtige uitstraling en looks heeft in deze film, en haar mede spelers Josh O'Connor en Mike Faist die naast Zendaya de hoofdrollen ook vertolken, spelen ook erg sterk.

Een film die zich afspeelt in de wereld van de sport Tennis op hoog niveau.

En de sensuele spanning tussen de hoofdrol spelers is sterk in chemie.

En ook boordevol humor in deze spanning.

Wat op een moment ook hilarisch gebracht wordt.

Dit is het type film, die meer tot zijn recht komt,op het grote witte doek, waar ik deze zojuist gezien hebt.

Opvallend in deze film, is de waanzinnig goede house techno muziek die deze film, op een bijzondere wijze juist door deze muziek die je niet verwacht bij dit soort film.

Echt versterkt in kracht.

Ook naarmate de film vordert en zeker naar de climax wordt hij nog beter.

Een zeer verrassende ijzersterke film in dit genre.

Zeer sterke film.

En dat zeg ik niet heel snel.

Ik ben een preutse, saaie trien, ik weet 't. Hoeveel Harlequin/Bouquet-boekjes ik ook verslind.
Het gedoe met dat trio in die (hotel) slaapkamer, neee, dat gaat me 100.000 bruggen te ver..

Zendaya is natuurlijk helemaal leuk, Mike is aardig. Josh O'Connor is hoe erg ook, het meest verwaarloosbaar..

Niet (helemaal) onder de indruk.
Ik speel liever tennis op een Wii spelcomputer die ik totaal niet heb, dan ernaar kijken in het echt.
Deze film maakt -weer- (voor mij) duidelijk waarom dat zo is.

Vermoeiende soundtrack en karakters. Tenniswereldje is sowieso een beetje suf. Zendaya doet haar best maar kan dit vehikel ondanks enkele rake visuele trick shots niet redden.

Ik zou zeggen, Luca, maak weer eens een horror film.

Vervelende film, met drie vervelende karakters die na al het lege, inhoudsloze geneuzel tussendoor aan het eind alledrie de tering kunnen krijgen wat mij betreft. Onsympathiek zootje tennislijers. Guadagnino denkt vet interessant te zijn met zijn shots en score, maar met een leeg script als deze moet je van veel betere huize komen.

Te veel tennis, te weinig drama

Mijn verwachtingen betreffende Challengers waren hoog, maar helaas werden deze allesbehalve ingelost. De belangrijkste reden hiervoor is dat diepgang ontbreekt. Het scenario voelt leeg aan en er is geen sprake van een echt verhaal. Daarnaast wordt met name het personage van Zendaya nooit echt doorgrond: wat maakt dat zij zo geobsedeerd is om te winnen? In plaats hiervan krijgen we tennis te zien. Heel veel tennis.

Daarnaast begrijp ik ook niet goed waarom dit zogenaamde de heetste zomerfilm van het jaar zou moeten zijn. Ik begrijp dat de zoenscené op het bed uit de trailer deze illusie opwekt, maar een trailer is met name bedoeld om jou als kijker nieuwsgierig te maken. Het is dan ook behoorlijk teleurstellend dat dit moment meteen het hoogtepunt uit de film betreft. Al heb ik het dan nog niet gehad over Art en Patrick die ook nog even uitgebreid met elkaar lopen te zoenen. Wellicht met name bedoeld om de scène een onverwachte wending te laten nemen, maar ik vond het met name onnodig.

Wat mij ook weer terugbrengt naar de uitspraak bovenaan mijn review. Er is sprake van te veel tennis, en te weinig drama omdat het dramatische aspect nooit echt gaat leven. Hierdoor liet de film mij met name met een leeg, verveeld en slaperig gevoel naar huis liet gaan. Jammer, want ik had hier echt veel meer van verwacht.

2,0*

Ik had hier veel meer van verwacht.

"Challengers" is een verhaal over competitie. Hierin staat tennis centraal maar vooral het gevecht om een meisje. Rivaliteit op 2 fronten dus tussen 3 personages die maar om elkaar heen blijven draaien.

Gedurende dikke 2 uur wordt je als kijker heen en weer geslingerd tussen heden en verleden.

Het komt soms vermoeiend over. Dat alle 3 de karakters eigenlijk allemaal onsympathiek overkomen doet de film ook niet echt goed. Het slot akkoord is abrupt en laat eveneens een ontevreden indruk achter.

Zendaya is heelijk om nar te kijken, dat dan weer wel.

2.5*/3*

Sterke film. Het verhaal zit best leuk in elkaar. De uitwerking is bijzonder maar wel erg goed. De film begint wel wat stroef en als kijker moest ik even wennen aan het gepingpong in tijd. Maar op een gegeven moment kom je in een bepaalde flow en dan is het echt genieten. Een mooie mix van sport, drama, romantiek en humor. Daarnaast bevat de film een prima soundtrack en is het visueel erg genieten. Met name de tenniswedstrijden worden zeer fraai in beeld gebracht met originele beeldtechnieken. Weergaloos. Het acteerwerk is ook erg goed met een prima chemie tussen de drie hoofdrolspelers. Even inkomen maar daarna, game-set-and-match. 4.0

Ik zou het niet bepaald een hoogvlieger noemen, maar de bal valt toch net wel aan de juiste kant van het net. Challengers is een goed onderhouden pleaser geworden met de nodige drive en schwung. Vervelen heb ik me allerminst gedaan. Het is vooral de aanpak die zijn vruchten afwerpt. Het was even wennen met die constante tijdsprongen, maar dat betert wel. De montage is erg prima gedaan en zorgt ervoor dat je een coherent verhaal krijgt.

Inhoudelijk misschien nogal simpel gaande over een driehoeksverhouding waarbij je vooraf weet dat er altijd eentje het onderspit zal delven. Sport en rivaliteit staan centraal, op de court en ernaast. De soundtrack is lekker opzwepend en de actie op het terrein komt erg goed in beeld. Niet altijd, maar meestal wel. Er is tenminste de durf om ook hierin te variëren.

Bizar vond ik het wel dat ik af en toe het gevoel had dat de drie tennisspelers nauwelijks of niet bekend waren, ook amper niet naar elkaar toe. Het maakte zelfs nauwelijks indruk dat die Art al 6 GS had behaald. Challengers is meer dan een sportfilm, maar er komt wel wat tennis aan bod. De slotscène was nogal cliché, maar ja, ik vergeef het hen.

Speelse, sexy film over een driehoeksverhouding binnen de wereld van het professionele tennis. Prima cast, met vooral Zendaya beter (en mooier) dan ik haar tot nu toe heb gezien, maar de film zeurt wel een beetje te lang door en werkt toe naar een enigszins onbestendig/ onbevredigend einde. Het eerste uur is duidelijk beter dan het tweede, wat mij betreft. De energieke soundtrack van Trent Reznor en Atticus Ross is sporadisch iets te nadrukkelijk aanwezig.

Tijdens het kijken van Challengers dacht ik, 'Als Fincher ooit een romcom maakt, dan zal het er zo uitzien'. De spanning is voelbaar, en ondanks dat er weinig bloot of seks in de film zit straalt in iedere scene de lust en de seksuele spanning er vanaf. Uitstekend geacteerd door de drie acteurs. Ook de regie en vooral de score/muziek verdienen alle credits. Gelukkig zien de tennisscenes er ook uitstekend uit (De acteurs hebben duidelijk getraind), want dat kan nog wel eens een probleem zijn (bijna iedere sportfilm rond voetbal).

Beetje rare film waar je na afloop met de vraag blijft zitten wat nou precies het doel hiervan was.

De cast is alleszins prima, met name Zendaya en O'Connor overtuigen, maar het verhaaltje daarentegen komt niet echt heel geloofwaardig over en de climax de bal in de tie break in het midden van het racket houden is zelfs bespottelijk.

Gelukkig is Guadagnino wel een mooifilmer zodat er constant genoeg te zien blijft.

Met de Italiaanse regisseur Luca Guadagnino weet je dat je geen alledaagse film te zien krijgt en het een gelaagdheid heeft die soms pas later doordringt. Zo ook met ‘Challengers’. Z’n eerste echte ‘Hollywood arthouse film’, want dat is de film. ‘Bones and All’, zijn vorige film, was te bevreemdend én naar om ook echt te scoren (ondanks de aanwezigheid van Timothy Chamalet).

De marketing van zijn 'Challengers' doet een stervehikel voor Zendaya vermoeden gecombineerd met een menage-a-trois plot maar dat is gelijk ook de twist en de slim verpakte gelaagdheid. Het is geen sensueel beladen erotisch drama, maar een portret over de rivaliteit en verhouding van twee vrienden in de wereld van tennis en hun liefde voor een vrouw die alles voor elkaar op scherp zet.

Op de pulserende soundtrack van Trent Reznor en Atticus Ross krijg je een vriendschap voorgeschoteld waar de homo-erotische toon van afdruipt. Niet eens subtiel! Is dat erg? Misschien voor de groep mensen met een zeker aversie.

De film springt daarnaast qua chronologie en montage heen-en-weer. Niet altijd even effectief en eigenlijk ook onnodig. Dat de vriendschap volstaat met afgunst, jaloezie, frustratie, teleurstelling en succes versus teleurstelling had gerust chronologisch gekund. Vooral qua impact, omdat juist hierdoor voorspelbaarheid continu op de loer ligt. Het personage van Zendaya , een voormalig sterspeler die door een blessure haar carrière vroegtijdig ziet stranden, speelt de ‘psychologe’ die een vriendschap uitspeelt, – en dus op scherp zet – toenadering zoekt en eigenlijk weet wie de winnaars van het duel zijn. Zendaya mag dan de ster zijn en een uitstekende rol spelen; het zijn vooral de rollen van de twee vrienden, gespeeld door Mike Faist en Josh O’Connor die goed, treffend en geloofwaardig gecast zijn.

Om niet teveel de diepte in te gaan , om zo ook ruimte voor interpretatie te laten is ‘Challengers’ sowieso een ijzersterke film. Het sausje arthouse is duidelijk, maar het heeft ook een toegankelijk en intrigerend karakter om een bredere doelgroep aan te spreken. Het jaar is nog jong, maar ‘Challengers’ kan zo maar hoog eindigen op menig eindejaarslijstje.

Knappe cinematografie, en vooral meesterlijk gemonteerd. Ook van het spel van Patrick heb ik erg genoten (maar de 2 anderen, Tashi en vooral Art, vond ik een beetje te weinig kleur hebben, en te jong als 'gearriveerde volwassenen'). De plot vond ik ook een beetje mager, en werd wel erg voorspelbaar...

Goeie film over een tenniswedstrijd tussen twee spelers die voorheen beste vrienden waren. Een driehoeksverhouding die zich afspeelt binnen de tenniswereld. Onderhoudend vanwege de prima opbouw met de flashbacks. De wedstrijden zeker mooi in beeld gebracht, maar de muziek is wat te nadrukkelijk aanwezig (en daardoor afleidend).

Behoorlijke film, ik werd ook wel meegesleept in het verhaal en de strijd....maar zoals heel vaak is het einde erg matig. Ik dacht aan 3,5 ster maar door het flut einde halfje eraf gehaald.
Verder leuk om te zien, Zendaya altijd leuk om te kijken, maar ze kan ook goed acteren (zie Euphoria). Twee gasten kende ik nog niet, maar doen leuk mee. Kreeg meer een zwak voor Patrick naargelang de film. Jammer dat we niet weten hoe het eindigt....
3,5 *

Verschrikkelijk camerawerk en de soundtrack lijkt nergens op. Ook ontzettend onnodig erotisch en heel ongeloofwaardige love triangle.

Eigenlijk is't zo slecht dat het soms leuk werd.

Zeker kijken dus!