Sting (2024)

De voorgaande projecten van regisseur Kiah Roache-Turner waren vooral toegewijd aan het verkennen van een eigen universum, met Sting is hij geïnteresseerder in de verkenning van platgetreden clichés. Niettemin oogt de film wel verzorgd, met innovatief camerawerk en een enthousiast tempo. Het acteerwerk van de jonge Alyla Browne is bovendien sterk genoeg om de film te dragen en de bijrollen zijn eigenzinnig genoeg om boeiend te blijven. Uiteraard is de spin zelf de absolute showstealer, maar na enige tijd mis je als kijker een bepaald gevoel van spektakel en schaal. Uiteindelijk wordt dat ding namelijk niet zo groot. De escalatie laat lang op zich wachten en de finale is een flinke domper, maar als je arachnofobie hebt zul je wellicht wat meer huiveren. Daar speelt de film namelijk actief op in. Jammerlijk is verder de nogal afwezige en onrustig opgebouwde spanningsboog, waardoor het geheel nooit ontpopt tot een ware nagelbijter. Voor snel en makkelijk vermaak is Sting een geschikte optie, voor de kijkers die hopen op een kwalitatief stukje horror pakt het teleurstellender uit.

Schijnbaar is het even een hype, spinnenhorror. Dat was toch heel lang even afwezig, maar recent kwam naast deze film ook nog eens het behoorlijk toffe Vermines (Film, 2023) uit. Die film richtte zich vooral op duizenden kleine moordende spinnen, Sting doet het met een grote kolossale moordspin.

Heel eerlijk, hoe groter je een spin maakt, hoe minder eng. De meest gevaarlijke spinnen zijn de kleine spinnen en in films zijn die ook veel enger omdat de slachtoffers niet weet wat hen overkomt. Ondanks dat het een horror-komedie is was Arachnophobia dik 30 jaar terug ook gewoon best eng in mijn ogen. En heel ongemakkelijk, want ik haat spinnen. Dat gevoel gaf Vermines me ook, maar Sting me niet. Sowieso is het eerste uur van deze film echt saai en bij vlagen vervelend. Beetje familiegedoe, wat introductie van een spinnenvoorliefde en uiteraard bij de mutatie richting een gigantische spin. Het pakte me niet en er gebeurde niks. Gelukkig heeft het laatste half uur nog wel het een en ander goed gemaakt, dat was wel lekker met een paar beste kills en een lading slijmerige smerigheid. Toch is het allemaal te weinig. Het is nooit echt eng of spannend en nog erger is dat deze film echt alles volgens het boekje doet en nul fantasie heeft om eens te verrassen. Natuurlijk gaan pa, ma en de baby niet dood bij hun aanval van de spin. Wel enkele bijfiguren en de hond, tsja. Dat het meisje ze allemaal kan bevrijden is lame. Dat pa zichzelf weer op wil offeren op het einde zat eraan te komen en dat helemaal op het einde blijkt dat er nakomelingen komen van de spin is al helemaal afgezaagd. Deze regisseur heeft iets teveel naar horrorfilms gekeken, want een eigen draai aan alles ontbreekt volledig.

Dat maakt van Sting geen troep, maar het had zoveel gaver kunnen zijn. Ben er wel teleurgesteld door eigenlijk. Trouwens, er zitten beste ventilatieroosters in die flat zeg. Schijnbaar kun je moeiteloos naar de woonkamer van je buren klimmen. Bijzonder. De spin kent trouwens wel goede CGI, maar het zag er wel iets te clean uit.

2,5*

Ik kan niet zeggen dat deze film me niet deed kronkelen in mijn stoel. Ik kan ook niet zeggen dat dit een bijzonder goede film is.

Sting probeert zelfbewust te zijn, maar slaagt er niet in een balans te vinden tussen camp en scares. De gigantische spin ziet er indrukwekkend uit en er wordt in het algemeen wel behoorlijk geacteerd. De rest van de film is nogal saai en ondermaats.

2,5*

Middelmatig australisch horrorwerkje over een buitenaardse spin die een appartmentencomplex in New York onveilig maakt. Visueel in orde en er zijn hier en daar ook wel wat effectieve momenten, maar te weinig om dit boven het maaiveld uit te laten steken. Cast, plot en special effects zijn niet meer dan aanvaardbaar. Dan vond ik het recente vergelijkbare franse Vermines nog wel iets beter, al was die ook niet bepaald geweldig.

What kind of spider are we talking about here?" "A big one."

De meningen zijn wat verdeeld maar volgens mij is er niet zo heel veel mis met deze creature feature! Oké het doet misschien geen pogingen tot iets nieuws. Maar dat is helemaal niet erg! Daardoor weet je ook precies wat je kan verwachten...het is niet te eng maar het valt ook reuze mee. (gelukkig niet zoiets als Eight Legged Freaks) Daarnaast is er in de film (groot) eerbetoon aan Alien en (klein) Arachnophobia.

De Australische regisseur/scenarist Kiah Roache-Turner heeft redelijk wat naam gemaakt met lowbudgetfilms voor liefhebbers; twee zombie-Wyrmwood -films (2014 & 2021) en het allegaartje van cyberpunkactiehorrorkomedie Nekrotronic(2018) Zodoende mag hij het nu proberen met film met een internationale bioscooprelease. De film kent zijn klassiekers en begint met iets wat veel lijkt op sciencefiction-horrorfilms van weleer.

Een vreemd object stort uit de ruimte door een raam in een appartementencomplex in Zuid-Brooklyn, Sydney. Het blijkt een spinnetje die algauw gevonden wordt door de jonge, stoere Charlotte ( vast een verwijzing naar Charlotte's Web) Echter zij en de andere vreemde bewoners in het gebouw, komen er snel achter dat ze op het menu staan! De ster in deze film is zonder meer Aylya Browne(Alyla Browne, de jonge Furiosa in de komende Furiosa: A Mad Max Saga)

Het grootste deel van de eerste helft is gewijd aan de(regelmatig ongemakkelijk) familieband en het voorstellen van de kleurrijke medebewoners. Maar er zijn een aantal jump scares, een “fucked-up parrot.” en uitstekend gebruik van schaduwen. Halverwege wordt je beloont met een behoorlijk goede kleverige moord. (niet overdreven expliciet maar wel van het praktisch soort) Scènes waarin de spin te zien zijn, zijn van goede CGI gemaakt door Weta- Workshop (deden ook de spin Shelob in LOTR) en de film ontleent ook zijn naam hieraan. Al met al is het film die met een klein beetje humor, veel hart en arachnofobie zeer bevredigend afsluit!

Sting

Zowaar de tweede spinnenfilm van dit jaar. Deze was helaas iets minder dan die andere spinnenfilm Vermines.

Op een koude winteravond vliegt er ineens een meteoriet een kamer van een oud vrouwtje binnen. Het is niet zomaar een meteoriet, maar een eicocon. Charlotte, een meisje van twaalf, ziet in diezelfde kamer een spin lopen en besluit hem mee te nemen. Het is de spin die uit het eicocon komt. Eenmaal op haar kamer stopt ze het beestje in een glazen pot en geeft ze hem eten. Maar het duurt niet lang tot ze ontdekt heeft dat dit geen normale spin is.

Allereerst even over de familie en het appartementencomplex waar dit beestje gaat huishouden. Een vreemde mix van personages haha. Je had de oma die dement was en alles vergat. Dit leverde soms wel wat grappige scenes op. De tante die een halve heks lijkt, altijd chagrijnig is en op iedereen commentaar heeft. De vader die niet Charlotte's echte vader is, maar er wel zoveel mogelijk voor Charlotte probeert te zijn. Samen met haar moeder hebben ze nog een baby, maar daar voelt Charlotte weinig voor, omdat ze nu zelf natuurlijk minder aandacht krijgt van haar ouders. Dan is er nog een buurvrouw die schijnbaar haar familie is kwijtgeraakt en een andere buurman die onderzoek doet naar het vermogen van vissen om alvleeskliercellen te recreëren. Tot slot hebben we nog een verdelger genaamd Frank, die de bewoners probeert te helpen. Kortom, er zitten een paar interessante personages tussen en ze voegen allemaal wat toe.

Al met al heb ik me wel vermaakt. Het verhaal was simpel en de opbouw was verzorgd. De spin zag er prima uit. Helaas net wat te weinig kills. Degene die we te zien kregen, zag er wel goed uit. Jammer genoeg was er ook weinig sprake van spanning en zaten er genoeg clichés in. Gelukkig waren de jumpscares wel oké.

3 sterren.

Een film die niets veel nieuws brengt onder de zon. Nergens krijg ik de kriebels die ik wel had met Arachnophobia (Film, 1990). Niets meer dan een simpele thriller met horrorelementen. Prima verzorgde film; niets meer, niets minder.

Een ongediertebestrijder [Jermaine Fowler] heeft een klus bij een wat warrige vrouw [Noni Hazlehurst] die fataal afloopt. Wat is er aan de hand en hoe heeft het zo ver kunnen komen? Vier dagen daarvoor vindt jonge insectenliefhebber Charlotte [Alyla Browne] een spinnetje dat ze liefkozend ‘Sting’ noemt. Ze merkt al gauw dat haar nieuwe huisdiertje geen alledaagse spin is en vraagt buurman en wetenschapper Erik [Dann Kim] om hulp. Vanzelfsprekend verkeert de spin binnen de kortste keren op vrije voeten en groeit het letterlijk en figuurlijk uit tot een levensgevaarlijk monster. Vermakelijke horrorfilm is een prettige mix van humor en horror, goed uitgewerkte personages en heeft een enthousiaste cast. In de eerste helft is de spin een onzichtbaar gevaar. Dat deel is qua horror een stuk effectiever dan het tweede deel, waarin Roache-Turner jammer genoeg voor het groteske gaat en leunt op niet geheel overtuigende special effects.

Leuke creature film over een snel groeiende buitenaardse spin die de bewoners in een flatgebouw teistert. Regisseur en schrijver Kiah Roache-Turner is zich uiteraard bewust van de absurde premisse van zijn scenario en hanteert daarom vanaf het begin een vette knipoog die de gebeurtenissen begeleidt.

Samen met de 12-jarige Charlotte bewegen we ons door ventilatieschachten en werpen door luchtroosters een eerste blik op de merkwaardige bewoners die in het flatgebouw zijn gehuisvest. Ze spelen in de film functionele rollen, maar intrigeren absoluut. Ze zorgen met hun merkwaardige gedrag voor een bevreemdende sfeer. De locatie doet dat ook. Die is horrorwaardig. Veel licht heeft het gebouw niet en uit de vele tochtige kieren drupt het water gestaag naar beneden. Het geheel maakt een vervallen indruk. Het is geen gezellige woonomgeving.

Terwijl de bijrollen grofmazig zijn gekarakteriseerd, is er aan de karaktertekening van de hoofdpersonages meer werk besteed. Ruime aandacht krijgt de wankele relatie tussen Charlotte en haar stiefvader, die de klusjesman in het gebouw is en in de nachtelijke uren pogingen doet om een strip te tekenen. De gespannen gezinssituatie zorgt af en toe voor enige ontroering. Mooi en bijzonder. Toch wel ongebruikelijk in een horrorfilm van de B-garnituur. Het solide acteerwerk draagt zeker bij aan de ontroering. Met name Alvia Brown als Charlotte maakt indruk als enigszins verwaarloosde tiener met nerdy eigenschappen.

De horror dan. Prima camerawerk zorgt voor spinnenperspectief. Leuk. De speciale effecten zien er ondanks de financiële beperkingen goed uit, Verantwoordelijk daarvoor was het Nieuw-Zeelandse bedrijf Wētā FX dat ook de speciale effecten deed voor de trilogie Lord of the Rings. Allemaal mooie dingen. Daarentegen zijn de tactieken die de film toepast om schrik aan te jagen te vertrouwd en te voorspelbaar om veel opwinding te veroorzaken.

Sting is een sfeervolle film met intrigerende hoofdrollen en bijrollen, met een gangbaar verhaal en met weinig reden voor koude rillingen. Desondanks kijkt de film lekker weg en is vooral leuk.

Flauw, zwak enerverend filmpje over zoals hier al gezegd is, een snotaap met een spin. Het acteren is miserabel en de rest ook. Australisch, dat zegt meestal wel genoeg. Dit is een b filmpje om snel te vergeten...

Vond dit echt heel fijne spider-horrorfilm, met een knipoog. Vond de relaties tussen de personages ook goed, met verschillende emoties die erbij kwamen en waarbij ik ook de nodige humor ervaarde op een goeie manier. Ook sterke rol van Alyla Browne als Charlotte. Ook leuk einde, meer van dat. Ja toch wel een 8je voor deze Sting. Zeer uiteenlopende ervaringen/meningen en dus logisch gemiddelde met een 5,7/10 op IMDb en hier een kleine 5,4/10. Met mijn 8/10 ben ik blijkbaar de uitschieter, maar toch nog iemand die deze een 8/10 heeft gegeven

Edit: BlueJudaskiss is de andere 8/10 stemmer dus

Een creepy en spannende griezelige Spider film.

Daarin is deze film geslaagd.

De cast speelt prima.

En met een goed en spannend inelkaar gezet verhaal.

En de Spin is een knap inelkaar gezette Animatronic spin die er realistisch uitziet.

Een prima film in het genre met momenten dat je op het puntje van je stoel zit.

“What the fuck was that?”
"It's Sting. Sting!”
“That's your spider? Why didn't you get a fucking dog!?”

Echt erg vermakelijk filmpje, had hier ook echt veel minder van verwacht, dat kwam eigenlijk door al dat negatieve commentaar hier maar, daar kon ik mij dus nergens in vinden. Ik snap het enigszins misschien ook wel weer, het is natuurlijk allemaal gewoon niet geloofwaardig wat hier gebeurt, alleen vond ik het in dat geval niet heel erg in dit geval. Toen ik de aankondiging van deze film zag was ik eigenlijk best enthousiast over deze film.

De film begint vrij goed. Ik vond het verhaal misschien wat zwakjes met vlagen, en misschien soms ook niet héél boeiend want het is allemaal vrij simpel, leuk was het wel. Het is duidelijk een vrij klein budget wat eraan hangt, althans zo oogt het wel. Het is allemaal ook niet heel bijzonder verder, het is gewoon één locatie, de cast is vrijwel hetzelfde en de spanningsopbouw moet komen vanuit één omgeving. Op zich wel logisch dat Roache-Turner besluit op een locatie te blijven, en hij weet het toch leuk te brengen.

Roache-Turner werkt de film goed af met de nodige komedie. Ik heb zo nu en dan smakelijk kunnen lachen om wat bijvoorbeeld een Jermaine Fowler als Frank, geinige toevoeging waar ik wel wat mee kon. Ik vond helaas dat de film misschien een tikkeltje meer goorder mocht zijn, het moment dat ‘Silvia Colloca’ werd aangevallen door Sting was wel één van de vermakelijkste momenten. Wanneer ze dus gestoken wordt en neer valt, waardoor ze verlamd raakt. Op het moment dat ze verlamd is en daar laveloos ligt komt die spin er aan, die vervolgens in haar kruipt en echt een hilarisch moment dat hij met zijn poot vervolgens haar buik opensnijdt .

In mijn ogen is ‘Vermines’ wel een tikkeltje beter. Althans daar heb ik me met vlagen gewoon meer mee vermaakt, vond ik de spanning veel beter en het verhaal was wat duidelijker. Het verhaal in Sting is (zoals ik al zei) niet héél boeiend, dat zorgt er dan toch weer voor dat ik deze film met iets minder interesse volgde. Het lukte wel, alleen was het niet zoals ik had verwacht. Ook de spanningsopbouw was iets minder voor mijn gevoel, al zit de vaart best goed in de film en kijkt het wel gewoon makkelijk weg.

Dus nee, zeker niet zo “erg” als men hier doet vermoeden. Ik denk dat menig kijker het inderdaad niet kan behappen, je moet wel een beetje door de cheesyness heen kunnen kijken! En als je dat lukt, is dit gewoon echt wel leuk vermaak!

Wat een heerlijke monstermovie is dit zeg. Had een totaal ander soort film verwacht, iets serieuzer ofzo maar deze film neemt helemaal niks serieus. Dat meisje acteerde ook goed overigs. Deze film doet op een of andere manier denken aan een soort Goosebumps episode ofzo maar dan de 18+ versie ervan, het hele stijltje en de personages deden me echt aan zo'n episode denken. Bij zo'n film als dit weetje waar het naartoe gaat vantevoren en de final form van de spin is behoorlijk creepy met een leuke final battle tegen de spin nog. De film kent ook de nodige gore, bloed en slijm dus dit is zeker geen kinder horrorfilm. Een van de verassingen van 2024 voor mij, had ik vantevoren niet verwacht.

Laat dit fantastisch monsterfilmpje gewoon op je afkomen ! Simpel, maar zo effectief goed gebracht. Het verhaaltje rond Sting , de spin , wordt zorgvuldig goed opgebouwd met aandacht voor verschillende personages. Ook de spanningskracht stijgt naarmate het verhaal zich verder ontwikkelt en er zitten een paar lekkere gore scènes in de film. Het gebruik van de ventilatieschachten is een sterke troef van de film want die zorgen voor een overzicht van het hele appartementsgebouw met zijn inwoners en voor een aantal spannende momenten. Daarbij een leuke cast waarbij vooral de jonge hoofdrolspeelster Charlotte het prima doet. Degelijk slot en een paar horrorshots om in te lijsten. 8/10

Prima basic filmpje, niet goed, niet slecht, gewoon gemiddeld. In ieder geval beter dan alle horrormeuk die in oktober opeens op de streamingsdiensten wordt geplemd. Over de film zal niet jaren worden nagepraat, maar een enorme positieve uitschieter is de 13-jarige Alyla Browne. Wat speelt ze heerlijk naturel, hopelijk gaan we nog veel meer van haar zien de komende jaren! *3.0

Dit is toch echt wel een heel erg fijne film. Spannend, vermakelijk, beetje gore (al had dat altijd iets meer mogen zijn natuurlijk) en leuke personages. Het neemt zich niet altijd even serieus en voegt ook het nodige komische toe aan de film. Echt knap dat ze dit met een klein budget hebben weten te maken. En dat het zich op één locatie afspeelt vind ik ook altijd wel fijn.

Nu staat Vermines (Film, 2023) ook nog te wachten, dus daar binnenkort ook maar eens aan gaan beginnen.

Aardige horrorfilm. Het verhaal is lekker simpel en prima voer een hersenloos horrorwerkje. De uitwerking is best goed gelukt. De intro, die later herhaald wordt, is leuk bedacht. Verder kijkt de film lekker weg met een aantal smerige en griezelige scenes, maar ook een aantal die wat minder uit de verf komen. Verder bevat de film de nodige humor, maar slaat daar niet in door. De kleine Browne doet het niet heel slecht en weet goed de film op volwassen niveau te houden. De special effect zijn redelijk geslaagd. Leuk vermaak. 3.0/3.5

Ik ben als de dood voor spinnen, maar deze Sting vond ik weinig schrikbarend. Dat heeft deels te maken met het feit dat het een reuzenexemplaar betreft, voor hetzelfde geld was het een sprinkhaan ofzo. En de CGI kon ook wel beter, je ziet duidelijk dat het nep is.

Los van dit alles wel een leuke bug movie. Een aantal leuke kills, vooral bij die ene buurvrouw ging het beest helemaal los wanneer het in de mond kroop van het slachtoffer. Anders ging het eraan toe bij de andere bewoners van het appartement, die waren in een web gerold, als dessert voor later.

Je had ook nog huisdieren en sommigen ervan kwamen er bekaaid vanaf. Grappig hoe ze die in beeld brachten, want het leek nergens op. Al bij al best spannend en een aardigheidje door geen lineair plotverloop te voorzien. En ... mottenballen? Serieus?

Zojuist op Netflix gezien. Eerder dit jaar gemist in de bios, en achteraf maar beter ook. Film werd door de media helemaal overhyped, als één van engste horrors van het jaar. Je moet wel een leek op horrorgebied zijn, wil je dit eng vinden. Vond het maar een matige film met de nodige clichés, zoals de klassieke zaklamp die opeens niet meer werkt. Ook dingen gepikt uit andere films zoals: “It’s bleeding, that means we can kill it”, Predator ‘87. Of de crush scene, komt zo uit Terminator ‘84.

Frank de verdelger was wel geinig, met een aantal leuke oneliners, zoals: ” Looks like it had sex with a blender”. Die demente Helga met alzheimer had ook paar geinige momenten. Laatste half uur was wel aardig, maar had hier meer van verwacht, jammer. Open einde had ook niet gehoeven voor mij.

Waarschuwing!!!! De trailer is veel beter dan de film zelf.

Wat een tegenvaller zeg.

Erg jammer, had hier meer van verwacht.

Niet eng, niet spannend, niet grappig, niet serieus, eigenlijk gewoon niets.

Het kind heeft een veel te bijdehand karakter.

De stiefvader speelt nog 'oké'.

Voor de rest is dit echt een goedkope niet leuke b-film.