Noise (2023)

Goeie film over een man die met zijn vrouw en kind zijn ouderlijk huis betrekt. Een goeie mix tussen thriller en drama waarin het mysterie zich heel langzaam ontvouwt. Alhoewel de spanning niet overal even goed wordt vastgehouden, zakt het toch nergens echt in (de film duurt dan ook niet te lang). Goed acteerwerk van de gehele cast.

Film gaf me vooral een ongemakkelijk gevoel, met oa die huilende baby nzo, kan echt niet tegen dat geluid en dan in zo'n aanwezige mate en de karakters waar ik me aan ergerde, oa Matt (Ward Kerremans) en die vd biowinkel en slagerij, mja maakte het best zeer moeilijke zit voor mij, echt té enerverend. Liv (Sallie Harmsen) viel nog beste mee. Een psychologisch drama, moet er vrijwel boenk opzitten en me volledig meenemen, miste ik hier volledig. Voor mij duidelijk gebuisd.

Oei, dit is inderdaad niet te best. Vrij slordige thriller die van zichzelf niet weet waar het heen wil gaan. Start belovend, maar is grotendeels gebaseerd op gebakken lucht. Bepaalde scènes en gebeurtenissen worden zodanig opgeblazen dat ze er geen weg mee weten met als resultaat dat de kijker ontgoocheld afdruipt.

Een film met veel losse eindjes waar geen antwoorden op komen. Het enige wat verklaard wordt, is het feit dat de moeder van Matthias leed aan een erfelijke psychotische ziekte. Dat kan het gedrag en de hallucinaties van Matthias verklaren. Maar het komt allemaal zo plots dat het lachwekkend wordt. De baby is ook irritant en heeft geen doel. Het gedrag van Matthias is ruimer dan wat slaaptekort. Stel je voor …

Vreemde personages allemaal in dat dorp. Veel mysterie (als je het al zo kan noemen) dat er niet is. Enkel Pol en Liv vond ik aangenaam om naar te kijken. De rest was matig.

Telkens hoopte je dat het ergens spannend of op z'n minst intrigerend zou worden, maar helaas. Ondanks het goede acteerwerk, kwam de film niet uit de verf. Dat het dorp niet zo gecharmeerd is van de familie had beter uitgelicht kunnen worden. Dat Liv zo uitvalt tegen die bioboerin is ook heel vreemd gezien het voorgaande. En zo zijn er nog meer van die rare uitspraken en wendingen. Voor mij in ieder geval weggegooide tijd. En dan dat irritante gehuil. Je zou bijna gaan denken dat hij die baby nog wat aan gaat doen, wat de film in een andere dimensie had kunnen brengen. Maar helaas....

Nog maar eens een gedrocht van een Belgische film, echt niet te doen. Je mag een film niet beoordelen als je hem uitzet voor hij gedaan is, maar ik heb het toch gedaan, dit was niet te houden zo slecht, daar moet je moeite voor doen, wat een ellende

Het grootste mysterie is : waar heb ik eigenlijk naar gekeken? Er blijven zoveel vragen onbeantwoord dat het erg onbevredigend is.

Kort na de geboorte van hun eerste kind nemen succesvol vlogger Matthias [Ward Kerremans] en banketbakker Liv [Sallie Harmsen] hun intrek in het Matthias’ ouderlijk huis. Hun relatie komt op gespannen voet te staan door het grillige gedrag van Matthias dat mede voorkomt uit een toenemende gevoeligheid voor geluiden. Niet handig met een baby in huis natuurlijk. Terwijl Liv er het beste van probeert te maken, bijt Matthias zich vast in onderzoek naar het schimmige verleden van het chemisch bedrijf waar zijn vader [Johan Leysen] directeur van was, maar daardoor gaat hij zich nog vreemder gedragen. Geypens weet in de eerste helft een sfeer op te bouwen die doet vermoeden dat we met een niet onverdienstelijke variant op The Shining te maken hebben. Het lijkt er lange tijd op dat deze Vlaams-Nederlandse productie een spannende ontknoping krijgt. Maar Geypens en co-scenaristen Robin Kerremans en Hasse Steenssens kiezen voor een melodramatisch slot die je doet afvragen wat het nut was van de sfeeropbouw.

Matige thriller. Het verhaal is wat vreemd en levert een flink aantal vraagtekens. Het lijkt echt verzonnen te zijn om er een aantal voorbedachte scenes in kwijt te kunnen. De film hangt dan ook wat als los zand aan elkaar. Je vraagt je als kijker ook af waarom dingen gebeuren. Echt spannend wordt het daarom ook niet, soms zelf lichtelijk lachwekkend. Het acteerwerk is verder in orde en visueel kan er mee door. 2.0

Ik heb altijd respect voor de tijd en energie die in een film gestoken wordt. Op grond daarvan zou ik elke film minimaal 3 sterren gunnen........ maar ojee, wat kom je hier moeilijk doorheen.

De film is zo verschrikkelijk traag. Ik heb ook het idee dat er veel inspiratie komt uit Amerikaanse films, maar t pakt allemaal niet goed uit.

Door de vreemde personages heb je ook vreemde dialogen. De spanning moet van de muziekeffecten komen helaas.

Had ik al genoemd dat de film enorm traag is?

Nee, jammer dit!